Boring, boring… Barca!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΑΒΑΡΑΚΗΣ_

Δεν ξέρω αν ο Μισέλ Πλατινί… τραβούσε χθες βράδυ τα μαλλιά του μπροστά στην πιθανότητα να απονείμει στις 19 Μάιου το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ σε έναν εκ των Φίλιπ Λαμ ή Τζον Τέρι, εγώ πάντως τα τράβηξα βλέποντας αυτή την Τσέλσι να πλησιάζει ένα βήμα από τον τελικό του «Αλιάντς Αρένα». Μια ομάδα που έχει στοιχίσει ένα καράβι λεφτά (και κάτι παραπάνω…) να παίζει εντός έδρας όπως ακριβώς θα έπαιζε ο ΑΠΟΕΛ κόντρα στην Μπαρτσελόνα, τα (νοκ-άουτ) εκτός έδρας παιχνίδια της οποίας στην Ευρώπη έχουν γίνει και με τη… βούλα πλέον βαρετά!

Με ένα σουτ εντός εστίας (συνολικά τέσσερα) και δύο αντεπιθέσεις σε ολόκληρο το 90λεπτο, η Τσέλσι έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα για να γίνει η χειρότερη ομάδα εδώ και πολλά χρόνια που θα μετάσχει στον τελικό της κορυφαίας συλλογικής διοργάνωσης (θυμηθείτε την εμφάνιση της και στον επαναληπτικό προημιτελικό με την Μπενφίκα, που έπαιζε με 10 παίκτες από το 40’). Ο αντίλογος ότι η Μπαρτσελόνα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αλλιώς φυσικά και δεν στέκει, από τη στιγμή που ομάδες του μπάτζετ της Λεβάντε, της Χετάφε και της Σοσιεδάδ παίζουν πολύ πιο τολμηρά εντός έδρας κόντρα στους πρωταθλητές Ευρώπης.

Το χειρότερο δεν είναι ότι έστω και από σπόντα (ας όψονται τα δοκάρια, ο Μπουσκέτς και η νεροποντή) επιβραβεύτηκε το αντι-ποδόσφαιρο των Λονδρέζων, αλλά ότι εξαιτίας αυτής της επιβράβευσης θα παρακολουθήσουμε πιθανότατα στη ρεβάνς το πιο «μυθικό» κατενάτσιο από την επίσκεψη της Ιντερ στο «Καμπ Νόου» πριν από ακριβώς δύο χρόνια (τότε ο Μουρίνιο είχε πάντως τη δικαιολογία ότι έμεινε νωρίς με 10 παίκτες). Και αν ο έτερος ημιτελικός της Ρεάλ με την Μπάγερν αναμένεται να γίνει «ροντέο» μετά το πρώτο γκολ (από όποια πλευρά και αν έρθει) σε αυτόν της Βαρκελώνης τίποτα δεν θα αλλάξει ακόμα και αν προηγηθούν οι γηπεδούχοι. Το «μπλε λεωφορείο» θα παραμείνει παρκαρισμένο μέσα στην περιοχή και ο Πλατινί θα παρακαλάει μέσα του να δοθεί κανένα… πεναλτάκι ώστε να ταξιδέψει στο Μόναχο η πιο εμπορική ομάδα του πλανήτη και όχι αυτή που αρνείται πεισματικά να αλλάξει έστω και τρεις μπαλιές απέναντί της. Μεταξύ μας, άδικο θα έχει ο άνθρωπος;..

Read More

Μπάρτσα και Μίλαν «σκοτώνουν» το ζάπινγκ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΑΒΑΡΑΚΗΣ_

Αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση ακόμα και για ορισμένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά «τζάκια» της γηραιάς ηπείρου, η Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα θα έπρεπε φυσιολογικά να είχε αλλάξει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, στο επίπεδο της παραγωγικής διαδικασίας παικτών και της ανάδειξης του θεάματος ως το υπ’ αριθμόν ένα ζητούμενο. Για την ώρα όμως, η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει επιφέρει είναι… ο τρόπος με τον οποίο την αντιμετωπίζουν οι εκάστοτε αντίπαλοί της, είτε πρόκειται για το ισπανικό πρωτάθλημα, είτε για το Τσάμπιονς Λιγκ. Ουδείς… τολμάει να της μοιάσει σε ένα 90λεπτο απέναντί της, με εξαίρεση ίσως την Αρσεναλ στον πρώτο περσινό αγώνα της φάσης των «16», οπότε και οι «Γκάνερς» τη νίκησαν με 2-1 στο Λονδίνο.

Αν θυμηθούμε όμως το - «ξένο» στο DNA της - «ταμπούρι» που ακολούθησε στη ρεβάνς του «Καμπ Νόου», το αντίστοιχο της Τσέλσι στον ημιτελικό του 2009 (περιττό να αναφέρουμε καν εκείνο της Ιντερ των 10 παικτών στον ημιτελικό του 2010…) και το φετινό της Μίλαν στο πρώτο ημίχρονο του προ εξαημέρου αγώνα στο «Σαν Σίρο», το συμπέρασμα είναι ότι η Μπάρτσα δεν εμπνέει τους υπόλοιπους να επιτεθούν, αλλά να… παρκάρουν το λεωφορείο στην εστία τους. Δεν χρειάζεται να… καλπάζει κάποιου η φαντασία για να μαντέψει πώς θα παραταχθούν οι «Ροσονέρι» στον αποψινό επαναληπτικό της Βαρκελώνης, ιδίως από τη στιγμή που το 0-0 του πρώτου αγώνα τους δίνει την πολυτέλεια να κυνηγήσουν δύο αποτελέσματα.

Θεωρητικά, πρόκειται για την πιο επιθετική (μεγάλη) ιταλική ομάδα, σήμερα όμως θα δούμε εννιά παίκτες πίσω από το κέντρο και τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς σε ρόλο «ελεύθερου σκοπευτή». Ακόμα και γκολ να δεχτούν, η προσέγγιση των φιλοξενούμενων στο ματς πολύ λίγο θα αλλάξει, περιμένοντας το τελευταίο δεκάλεπτο ώστε να τα παίξουν όλα για όλα. Μια ομάδα με τη φανέλα και την προέλευση (κατέχει εξ’ ορισμού λόγω αυτής την ικανότητα στο «κατενάτσιο») της Μίλαν δεν ταξιδεύει στη Βαρκελώνη με την ψυχολογία του «προβάτου επί σφαγή», αλλά με στόχο να καταστρέψει όση περισσότερη ώρα αντέξει το παιχνίδι των Καταλανών. Με λίγα λόγια το τελευταίο που περιμένω να δω απόψε από τον αγώνα της κορυφαίας ομάδας του κόσμου κόντρα στην επτάκις πρωταθλήτρια Ευρώπης είναι… θέαμα! Αρκεί όμως το σασπένς, η ατμόσφαιρα και ο μύθος που συνοδεύει αμφότερες ώστε να μην ρίξω ούτε μια ματιά στο παράλληλα εν εξελίξει Μπάγερν – Μαρσέιγ. Είναι (ευτυχώς) από τις βραδιές που η εκνευριστική διαδικασία του ζάπινγκ δεν σε «αγγίζει» στο ελάχιστο…

Read More

Το «υπερεγώ» που διέσωσε την Μπάγερν

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΑΒΑΡΑΚΗΣ

Πριν από ενάμιση μήνα ο Αριεν Ρόμπεν δεν ήταν μόνο ένας έκπτωτος σταρ από την ενδεκάδα της Μπάγερν, αλλά και ο αποδιοπομπαίος τράγος για την αγωνιστική κρίση των Βαυαρών στο έμπα του 2012. Ηταν τότε που οι παλαίμαχοι του συλλόγου, Μάριο Μπάσλερ και Ολαφ Τον χαρακτήριζαν επιζήμια του παρουσία του στο αρχικό σχήμα και ο επίτιμος πρόεδρος Φραντς Μπεκενμπάουερ έκανε λόγο για έναν «παίκτη-εγωιστή» που θα πρέπει να αλλάξει άμεσα τη νοοτροπία του. Στις 18 Φλεβάρη η ομάδα του Μονάχου έμεινε στο 0-0 στο Φράιμπουργκ, τέσσερις μέρες αργότερα ηττήθηκε με 1-0 στη Βασιλεία και στις αρχές του Μάρτη συμπλήρωσε τέσσερα σερί εκτός έδρας ματς χωρίς νίκη στην Μπουντεσλίγκα, χάνοντας και από τη Λεβερκούζεν με 2-0.

Το διαμορφωθέν -7 από την Ντόρτμουντ και ο κίνδυνος αποκλεισμού από τη φάση των «16» κιόλας του Τσάμπιονς Λιγκ γέννησαν φήμες ακόμα και για πιθανή απόλυση του Γιουπ Χάινκες. Μπορεί η διοίκηση να τις διέψευσε άμεσα, η εμπιστοσύνη της στις ικανότητες του όμως είχε πράγματι κλονιστεί και η ανάγκη ενός παίκτη που θα έπαιρνε την ομάδα στις πλάτες του είχε τη σημασία του κατ’ επείγοντος. Ο κλήρος έπεσε στον πιο… εγωιστή. Αυτόν που η ποδοσφαιρική κλάση του δεν επέτρεψε - όπως αποδείχτηκε - να αναπαράγονται… κακοήθειες εις βάρος της! Ναι, σωστά μαντέψατε, ο Αριεν Ρόμπεν πήρε από το χέρι την Μπάγερν και την οδήγησε σε εφτά σερί νίκες εντός τριών εβδομάδων, από το 7-1 επί της Χοφενχάιμ την 10η Μαρτίου έως το χθεσινό (σαββατιάτικο) 1-0 στη Νυρεμβέργη.

Στους έξι από τους εφτά αυτούς αγώνες ο Ολλανδός μέτρησε εννιά γκολ και έξι ασίστ (!), ενώ ήταν ο καλύτερος παίκτης της ομάδα τους και στο εκτός έδρας 0-0 με την Γκλάντμπαχ για το Κύπελλο (οι Βαυαροί πήραν την πρόκριση στα πέναλτι). Μέσα στις τρεις αυτές εβδομάδες η Μπάγερν μείωσε στο -3 τη διαφορά από την Ντόρτμουντ, προκρίθηκε στον τελικό του Κυπέλλου και εξασφάλισε ουσιαστικά το εισιτήριο για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ με το 2-0 επί της Μαρσέιγ στη Μασσαλία. Το όνειρο του «τρεμπλ» - μόνο αυτή και η Μπάρτσα ελπίζουν σε κάτι τέτοιο - αναβίωσε για τα καλά και το κίνητρο της διεξαγωγής του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ στο «Αλιάντς Αρένα» είναι ένα στοιχείο που ανησυχεί ήδη τον… Ζοσέ Μουρίνιο.

Θα βάζαμε στοίχημα όμως ότι υπάρχει κάτι άλλο που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερες… σκοτούρες στον Πορτογάλο ενόψει των αναμετρήσεων της Ρεάλ με την Μπάγερν: ο… εγωισμός του Αριεν Ρόμπεν ήταν ένα από τα «αγαθά» που απόλαυσε ο «special one» κατά τη θητεία του στην Τσέλσι…

Read More