Η Τούμπα των 53 ετών

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Στην πρόσφατη επίσκεψη του στην Τούμπα ο Ιβάν Σαββίδης, ρώτησε τους διοικούντες της ΠΑΕ την γνώμη τους για το γήπεδο Τούμπας και ζήτησε την δική τους πρόταση για το τι πρέπει να συμβεί με το γήπεδο της ομάδας. Αυτοί του επεσήμαναν πως η επιθυμία της μεγάλης μερίδας του λαού, επιθυμεί να γίνει ανακατασκευή ή νέα κατασκευή στον ίδιο χώρο της ιστορικής έδρας του γηπέδου Τούμπας, το οποίο μόλις έκλεισε 53 χρόνια ζωής και λειτουργίας και μπήκε στον 54ο.

Αν αναλογιστούμε πως από τα 86 χρόνια ζωής του ΠΑΟΚ, η ομάδα αυτή κατοίκησε τα 53 στο γήπεδο αυτό, είναι κατανοητή η επιθυμία των φίλων της ομάδας.

Όμως πέραν της επιθυμίας και των ιστορικών αναμνήσεων και καταβολών  υπάρχει και η σημερινή πραγματικότητα, η οποία δεν επιτρέπει αισιόδοξη προοπτική για την κατασκευή του γηπέδου στον ίδιο χώρο. Απλά γιατί διαφορετικό είναι 1959 από το 2012 και ακόμα χειρότερα διαφορετικό θα είναι το 2012 με το 2020 ή ακόμα μακρύτερα. Το 1959 όταν από το γήπεδο Πανεπιστημίου ο ΠΑΟΚ μετακόμισε στην σημερινή του έδρα, η Τούμπα ήταν μια αραιοκατοικημένη συνοικία με μονόροφα σπίτια και δυο δρόμους από τους οποίους έφτανε κανείς στο γήπεδο.

Σήμερα η Τούμπα έγινε περιοχή -τέρας, με χιλιάδες κατοίκους, πενταόροφα κτήρια και χιλιάδες εποχούμενους που όταν έρχονται στο γήπεδο, στέλνουν πολλές κατάρες για να φύγουν μετά το τέλος ενός αγώνα.

Αλλωστε δεν περνάει από κοντά κανένα μετρό για να μπορεί να εξυπηρετήσει μαζικά την μετακίνηση χιλιάδων φιλάθλων που θέλουν να έρθουν αλλά δεν μπορούν. Οπότε το ζητούμενο δεν είναι μόνο τι θέλουμε αλλά και τι μπορούμε να πετύχουμε. Γιατί αν στηριζόμαστε μόνο στο θυμικό και τις αναμνήσεις, τότε ο ΠΑΟΚ θα ήταν ακόμα στην περιοχή Πανεπιστημίου,  έστω και εκεί δεν υπήρχε γήπεδο.

Read More

Επεισόδια χωρίς λόγο στην Τούμπα

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Θα μπορούσε να ήταν ένα κλασσικό ευρωπαϊκό παιχνίδι από αυτά που έρχεται ο κόσμος να τα απολαύσει. Μεταξύ δυο ομάδων που δεν είχαν τίποτα από το παρελθόν να τους συνδέει, από δυο χώρες που δεν είχαν να λύσουν ποδοσφαιρικές διαφορές από πουθενά. Κι όμως το παιχνίδι αυτό, μεταξύ του ΠΑΟΚ και της Ραπίντ έγινε μια πραγματική "κόλαση" πριν την έναρξη του με δεκάδες φωτοβολίδες να ρίπτονται από τους μεταμφιεσμένους ναζί αυστριακούς, που έχοντας κουβαλήσει εντός του γηπέδου δεκάδες πυρομαχικών έκαναν επίδειξη ποδοσφαιρικής αλητείας σε ένα γήπεδο, που δεν θέλει παρά ένα απλό φυτίλι για να ανάψει.

Τα θλιβερά συμβάντα του γηπέδου της Τούμπας χθες ξεκίνησαν πολύ νωρίς και η Αστυνομία που υποτίθεται έπρεπε να ήταν υποψιασμένη από τα όσα είχαν συμβεί στην διάρκεια της προηγούμενης νύχτας, συνελήφθη εντελώς απροετοίμαστη.

Τα λεωφορεία με τους οπαδούς της Ραπίντ έφτασαν στο γήπεδο από τις 8.40 και οι δεκάδες οπαδοί της ξένης ομάδας, που σίγουρα δεν είχαν ελεγχθεί νωρίτερα μπήκαν μπουλουκηδόν στην Θύρα 8 έχοντας μαζί τους πυρομαχικά για να κατεδαφίσουν το μισό γήπεδο.

Κατά την άφιξη τους και την είσοδο των πρώτων αυστριακών οπαδών, έγιναν οι πρώτες συρράξεις αφού ακούστηκαν συνθήματα για την ...Μακεδονία και οι οπαδοί του ΠΑΟΚ εκτός γηπέδου απάντησαν με επίθεση και ρίψη αντικειμένων.

Τότε ρίχτηκαν και τα πρώτα δακρυγόνα από την Αστυνομία που έκαναν να δακρύσει όλη η γύρω περιοχή και οι κάτοικοι να κλειδώσουν πόρτες και παράθυρα.

Το "έλα να δεις" όμως έγινε εντός του γηπέδου όταν η χωρίς λόγο ρίψη φωτοβολίδων και μάλιστα από πιστόλια εκτόξευσης δημιούργησαν όπως ήταν επόμενο την φωτιά. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ αδιαφορώντας αν η ομάδα τους θα πλήρωνε τις συνέπειες της οργής του μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο από τις κερκίδες 4, 5 και 6 και κινήθηκαν απειλητικά στον χώρο των αυστριακών εκσφενδονίζοντας ότι μπορούσαν να έχουν στα χέρια τους. Η Αστυνομία αποσβολωμένη απλά παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα και το όλο σκηνικό μύριζε προβοκάτσια, που εύκολα θα τροφοδοτήσει τα σημερινά αυστριακά πρωτοσέλιδα με τίτλους "πήγαμε στην κόλαση" "σωθήκαμε από θαύμα" "θάνατος στους Ελληνες" και άλλα συναφή.

Γεγονός είναι πως στην παγίδα αυτής της καλοστημένης προβοκάτσιας έπεσαν οι  ανυπότακτοι οπαδοί του ΠΑΟΚ, που θεωρώντας ότι  το γήπεδο εξ ορισμού είναι τόπος επίλυσης διαφορών μπήκαν μέσα για να καθαρίσουν την ...μπουγάδα. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια να βρουν εύκολο πάτημα οι γραβατωμένοι ευρωπαϊστές της ΟΥΕΦΑ και μελετώντας τις παρατηρήσεις του ...παρατηρητή τους να επιβάλουν ένα πρόστιμο που ίσως να είναι και τσουχτερό.

Τι θα μπορούσαν να κάνουν σε μια τέτοια βροχή πυρομαχικών που ποτέ δεν είδαμε από φιλοξενούμενους οπαδούς στην Τούμπα; Απλά να αποδοκιμάσουν και όχι να φτάσουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο κάτι που θα έχει συνέπειες. Σαφώς όμως το έργο της καταστολής της αυστριακής αυθάδειας, ανήκε στην Αστυνομία, που λειτούργησε και πάλι υποτακτικά και σχεδόν προστάτευσε τους αλήτες από την Βιέννη αντί να τους ξυλοκοπήσει όπως θα έκανε κάθε Αστυνομία που σέβεται τους πολίτες της και τους κανόνες της νομιμότητας εντός των αγωνιστικών χώρων.

Read More

Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Η μεταγραφή του Κώστα Σταφυλίδη στην Μπάγερ Λεβερκούζεν αλλάζει τα αγωνιστικά και οικονομικά δεδομένα του 19χρονου διεθνή αμυντικού. Με ένα γενναίο συμβόλαιο στην διάθεση του, που θα του αποφέρει περίπου 440 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο, ο νεαρός αμυντικός είναι πλέον άλλος άνθρωπος. Ταυτόχρονα θα μείνει για ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη δανεικός από την γερμανική ομάδα, ώστε να πάρει παιχνίδια, να βελτιώσει τις αγωνιστικές αδυναμίες του και να πάει ακόμα πιο έτοιμος σε ένα δυνατό πρωτάθλημα σαν αυτό της Μπουντεσλίγκα.


Από προχθές δεν προλάβαινε να απαντά στο τηλέφωνο μιλώντας σε φίλους, και γνωστούς του, που τον συνέχαιραν για την μεταγραφή του, ευχόμενοι ταυτόχρονα να έχει μια καλή ποδοσφαιρική σταδιοδρομία.


Η συνάντηση του με τον Ρούντι Φέλλερ, η περιήγηση του προχθές στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Μπάγερ στο Λεβερκούζεν, και η ένταξη του σε ένα κόσμο πολύ διαφορετικότερο από αυτόν που ζούσε ως τώρα, του ανοίγει άλλες προοπτικές. Να κερδίσει μια θέση στον ποδοσφαιρικό χάρτη της Γερμανίας και της Ευρώπης, να φτάσει συντομότερα στην εθνική ανδρών, να λύσει το οικονομικό πρόβλημα το δικό του και της οικογένειας του και να γίνει το ζωντανό παράδειγμα μιάς στρατιάς νέων ποδοσφαιριστών που περιμένουν καρτερικά την επιτυχία. Αυτήν που χτυπά την πόρτα ενός στο εκατομμύριο όπως τώρα συνέβη με τον πλάγιο αμυντικό από τον Ακροπόταμο Θεσσαλονίκης.

Read More

Φιλοδοξίες…

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Καλό είναι να είναι ο άνθρωπος φιλόδοξος. Δείχνει χαρακτήρα. Καλό είναι όμως να χαρακτηρίζεται και από το «γνώθι σ’ αυτόν». Τις τελευταίες μέρες από την Ολλανδία όπου προετοιμάζεται ο ΠΑΟΚ, διαβάζουμε δηλώσεις νεαρών ποδοσφαιριστών σε αυτό τον μονόδρομο αντιλήψεων. «Δεν κατάλαβα γιατί δεν εμπιστεύτηκε ο Μπόλονι» λέει ο Γιώργος Κατσικάς, που ήρθε από τον Ηρακλή με την φιλοδοξία να παίξει στον ΠΑΟΚ, ενώ ο Απόστολος Γιάννου που έκανε την διαδρομή από την Καβάλα για την Τούμπα είπε: «Πέρσι σε κάποια παιχνίδια ούτε εμείς ξέραμε πως να παίξουμε. Ο καθένας έκανε ότι μπορούσε. Φέτος πιστεύω θα το αλλάξουμε αυτό. Ο κ. Δώνης έχει το δικό του τρόπο παιχνιδιού και πιστεύω θα το περάσει στους παίκτες αυτό. Πέρσι είχαμε προβλήματα και ατομικά και σε θέματα τακτικής. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε όταν είχαμε τη μπάλα. Όποια ομάδα ήταν διαβασμένη καλά απέναντι μας ήταν δύσκολο να πάρουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε».

Λοιπόν έχουμε και λέμε: Ο Κατσικάς διερωτάται γιατί δεν έπαιξε περισσότερο θαρρείς και στην ομάδα δεν υπήρχαν άλλοι. Εμπειρότεροι μάλιστα και χωρίς προβλήματα τραυματισμών όπως ο ίδιος. Τέλος πάντων.

Ο Απόστολος Γιάννου μίλησε με απαξίωση για τον τρόπο αγωνιστικής λειτουργίας της ομάδας του κατά την περυσινή σεζόν. Ετσι μίλησε ο παίκτης που στην Καβάλα είχε μικρότερο χρόνο συμμετοχής από ότι στον ΠΑΟΚ με τον οποίο έκανε και ευρωπαϊκή πρεμιέρα γιατί ο Μπόλονι του έδωσε το περιθώριο. Και είπε για την αγωνιστική παρουσία του ΠΑΟΚ που σε 12 ευρωπαϊκά παιχνίδια και με μεγαθήρια (Τότεναμ, Ρούμπιν Καζάν, Ουντινέζε) γνώρισε μια μόνο ήττα.

Σε τελική ανάλυση ο κάθε παίκτης έχει την ευκαιρία να δείξει το ανάστημα του και να μην επαναπαύεται σε φθηνές δικαιολογίες. Να μην ρίχνει αλλού τα βάρη γιατί και στην καινούργια σεζόν, αν ο καθένας από αυτούς πάρει τις αντίστοιχες ευκαιρίες, θα πρέπει να δικαιολογήσει την αξία του. Δεν είναι κακό να αξιώνεις κάτι περισσότερο. Κακό είναι όμως να φθείρεις την δουλειά άλλων και ειδικά τώρα που είναι απόντες. Και στην Ελλάδα το συνηθίζουμε ανησυχητικά συχνά αυτό το φαινόμενο της απαξίωσης των ανυπεράσπιστων απόντων.

Read More

Το ποδόσφαιρο της απαξίωσης

  

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Ο,τι θα έφθανε αυτή η εποχή που το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα θα έφθανε στα επίπεδα αυτής της επαγγελματικής και οικονομικής απαξίωσης μάλλον δεν θα το περιμέναμε. Ηταν όμως ορατό πως θα γίνει και ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Το γεγονός μάλιστα πως το εθνικό ποδόσφαιρο έδρεψε δάφνες στην Πολωνία σε αντιδιαστολή πως το επαγγελματικό ποδόσφαιρο χαίρει πλήρους αναξιοπιστίας, είναι από τα απίθανα που μπορούν να συνδυαστούν.

Πάρτε σαν παράδειγμα την μεταγραφική κίνηση. Δυο- τρείς τέσσερις μεταγραφές σε όλη την Σούπερ Λιγκ κι αυτές χαμηλού budget. Ομάδες που οφείλουν όχι μόνο τα περυσινά αλλά και τα προπέρσινα και μια άβουλη, επικίνδυνη και τροϊκανής νοοτροπίας ΕΠΟ, που δεν σέβεται τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και αγωνίζεται να διασώσει τα ναυαγισμένα σωματεία με  χίλια τερτίπια και ταχυδακτυλουργίες.

Απίθανα πράγματα να συμβαίνουν παντού. Και η ίδια η Ομοσπονδία να δίνει πακτωλούς στην εθνική ομάδα ως "βιτρίνα' ενός εξαχρειωμένου και επικίνδυνα εξαθλιωμένου ποδοσφαίρου, με τις ερασιτεχνικές ομάδες να μην έχουν ούτε δεύτερη σειρά ιματισμού, ούτε και κίνητρο για να συνεχίσουν ασχολούμενοι με το ποδόσφαιρο.

Όλα αυτά στο βωμό ενός στείρου συστήματος, που αγωνίζεται να βρει θέση στις κορυφές της Ευρώπης κυρίως με ομάδες που στηρίζονταν ως τώρα στην παρουσία ξένων φημισμένων και διακεκριμένων ποδοσφαιριστών, που άλλοι έφυγαν απλήρωτοι, έχοντας λαμβάνειν, και άλλοι πληρώθηκαν γιατί δεν γίνονταν αλλιώς εις βάρος Ελλήνων που συνήθως μπορούν kai κάνουν υπομονή.

Φέτος δίνεται αναγκαστικά η ευκαιρία σε νέους Ελληνες ποδοσφαιριστές να αναρριχηθούν στην βιτρίνα της μεγάλης κατηγορίας και αυτό είναι το μόνο εναλλακτικά και εξ αντανακλάσεως καλό στην υπόθεση. Γιατί οι μικρές αμοιβές που αρχίζουν στην Σούπερ Λιγκ και εξαφανίζονται στις πιο κάτω κατηγορίες καθιστούν την Ελλάδα σαν τελευταία επιλογή για παίκτες που μπορούν να βρουν ένα συμβόλαιο ακόμα και στην Κύπρο, ακόμα και στην Τουρκία, ή οπουδήποτε.

Οπότε τον ερχόμενο Αύγουστο θα δούμε με πολύ περιέργεια είναι γεγονός, μια διαφορετική εικόνα από αυτό που κατ' ευφημισμό λέγεται επαγγελματικό ποδόσφαιρο και ειρωνικά μάλιστα αποκαλείται Σούπερ Λίγκ.

Read More

Ποδόσφαιρο είναι, δεν είναι πόλεμος ή πολιτική

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Αίφνης το αυριανό παιχνίδι του Γκντανσκ μεταξύ Ελλάδας- Γερμανίας, απέκτησε γεωπολιτικοστρατιωτικό- οικονομικό χαρακτήρα, σαν το σενάριο εκείνου του μεταπολεμικού φιλμ "Το ημίχρονο του θανάτου" που οι αιχμάλωτοι των στυγερών Γερμανών σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, έκαναν μια ομάδα, που νίκησε μετά βαίων και κλάδων τους δυνάστες τους, οι οποίοι στο τέλος φυσικά και τους εκτέλεσαν.

Αδυνατώ να πιστέψω πως κάπως έτσι είναι τα πράγματα και η υστερία του καταδυναστευμένου φίλαθλου κοινού της χώρας θα βρει την ευκαιρία να εκτονωθεί στους ...κακούς Γερμανούς αύριο.

Δεν είναι παρά μόνο ένα παιχνίδι 90 λεπτών. Μεγάλης ποδοσφαιρικής και αθλητικής σημασίας, αλλά ως εκεί. Εντάξει να δεχτώ πως και μια εθνική ομάδα, όπως τώρα οι δυο ποδοσφαιρικές, είναι οι συνισταμένες των εθνών που εκπροσωπούν. Είναι ως ένα σημείο ο καθρέφτης της εκάστοτε κοινωνίας από την οποία προέρχονται. Είναι αυτό που λέμε πως ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αναλογεί και  την ομάδα που μπορεί να φτιάξει. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω πως όλο το φίλαθλο κοινό της χώρας και ειδικότερα όσοι θα είναι αύριο βράδυ στο Γκντανσκ θα έχουν ενδιαφέρον μόνο να πικάρουν τον Γερμανικό λαό για την Ανγκελα Μέρκελ και όχι για την ποδοσφαιρική εικόνα που θα αναδείξει στο γήπεδο η Ελλάδα. Μερικές φορές φτάνουμε στα όρια της υπερβολής ως και αστειότητας, όπως άλλωστε και οι ίδιοι οι Γερμανοί από την πλευρά τους.

Αν δεχτούμε πως ο κάθε λαός αξίζει της κυβέρνησης που έβαλε ο ίδιος στο κεφάλι του, τότε αλήθεια γιατί εμείς θα πρέπει να είμαστε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι για αυτούς που εκλέξαμε και μας έχουν ήδη οδηγήσει στα πρόθυρα της φτώχειας, της κατάρρευσης και  της χρεοκοπίας;

Και σε τελική ανάλυση οι Γερμανοί ποδοσφαιριστές, ή αντίστοιχα οι δικοί μας γιατί να είναι το αντικείμενο της ειρωνείας, του φθόνου ή της αποδοκιμασίας, απλά επειδή οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να βρουν εδώ και καιρό έναν κώδικα συνεννόησης σε οικονομικό επίπεδο;

Πως προεξοφλούμε ό,τι ο Σβαϊστάϊγκερ, ο Μπαντστούμπερ, ή ο Γκόμεζ αποθεώνουν την σκληρή πολιτική της συμπατριώτισας τους καγκελαρίου και δεν είναι αλληλέγγυοι με τον ελληνικό λαό, όπως συνέβη με πολλούς Γερμανούς που προχώρησαν και σε κινητοποιήσεις συμπαράστασης με την Ελλάδα;

Read More

Ακριβοί στο ξύδι και φτηνοί στο λάδι

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Είναι δεδομένο πως οι καιροί δεν επιδέχονται σπατάλες. Το έχουν αντιληφθεί απαξάπαντες. Στον ΠΑΟΚ δείχνουν να το ξέρουν από τον περασμένο  χειμώνα που άνοιξαν την πόρτα της εξόδου και αποχαιρέτισαν 5 παίκτες, οι 2-3 από τους οπο΄πιους ήταν και χρήσιμοι.

Τωρα τα πράγματα επιδεινώθηκαν περισσότερο, έστω και αν πήραν δυο ζεστά εκατομμύρια ευρώ σαν δάνειο από τον Ιβάν Σαββίδη. Κατ' αρχήν από τα δυο αυτά εκατομμύρια οι 200 χιλιάδες (το 10%) έφυγαν στην ρήτρα της απομάκρυνσης του Λάσλο Μπόλονι, γιατί στο δίπολο, οικονομία, προγραμματισμός ο Ζήσης Βρύζας προέκρινε το δεύτερο.

Τι θα μπορούσαν να κάνουν ας πούμε με τις 200 χιλιάδες του Πολωνού, που έτσι κι αλλιώς δεν τους περισσεύουν εκεί στην Τούμπα; Να δώσουν τις αμοιβές ή δόσεις συμβολαίων κάποιων παικτών που έρχονται για να ρυθμίσουν τις οφειλές και επιστρέφουν πάλι άπραγοι στις λιτές διακοπές τους. Θα μπορούσαν να είχαν αποκτήσει δυο μικρά διαμερίσματα -τώρα που είναι και πάμφθηνα λόγω κρίσης- ώστε να εγκαταστήσουν δυο από τους παίκτες της ομάδας αποφεύγοντας έτσι την διαρκή και ακατάσχετη αιμορραγία των ενοικίων. Τέλος πάντων. Θα μπορούσαν να είχαν απαιτήσει από τον Γιώργο Δώνη να έρθει με έναν βοηθό μόνο και να κάνουν ένα οικονομικότερο σχεδιασμό με τους βετεράνους της ομάδας, που δεν χρειάζονται συμβόλαια για να γίνουν σκάουτερ της ομάδας παρακολουθώντας τον εκάστοτε επόμενο αντίπαλο της ομάδας. Αλλωστε ακόμα και αυτή η γενναιόδωρη ΕΠΟ, που μόνο αυτή σε όλη την Ελλάδα έδωσε αύξηση στον προπονητή της σε εποχή κρίσης, τον έχει με έναν μεταφραστή μόνο και δεν τον αποδέχτηκε με όλο τον θίασο που είχε ο Σάντος επί εποχής 7 παχέων αγελάδων στον ΠΑΟΚ.

Τωρα βέβαια στον ΠΑΟΚ ευαγγελίζονται πως θα κάνουν οικονομία, αλλά δυστυχώς δεν ξέρουν να κάνουν οικονομία γιατί δεν ήταν ποτέ στερημένοι οι άνθρωποι της διοίκησης. ώστε να μπουν σε ένα παρανομαστή τέτοιο. Οταν χρωστάς σε παίκτες που αποτελούν παρελθόν και ορέγεσαι να ξοδέψεις 300 χιλιάδες ευρώ για να ξαναφέρεις πίσω τον Μάρκος Αντόνιο, που στα μάτια των οπαδών της ομάδας από τις συχνές αναφορές στο θέμα του φαντάζει σαν Πάμπλο Κοντρέρας επί 2, τότε δεν κάνεις οικονομία αλλά αδιέξοδο προγραμματισμό.

Δεν είναι μιζέρια στην σημερινή εποχή να κάνεις οικονομία έστω και αν είσαι ο περήφανος και χουβαρντάς ΠΑΟΚ. Θέλει πολύ συστηματικότερο νοικοκυριό και επιστροφή των δανεικών που ακόμα δεν γύρισαν στην θέση τους.

Read More

Aπό την αμφισβήτηση και πάλι στην αναγνώριση

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Τα έχει αυτά το ποδόσφαιρο. Να σου δίνει δηλαδή το περιθώριο να βγεις από μια σήραγγα και να καταξιωθείς. Το πέτυχε ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης που όχι μόνο καταγράφηκε σαν ο πρώτος και προς το παρόν μόνος Ελληνας ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε τελική φάση Euro και Μουντιάλ, αλλά και να γυρίσει μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας, το δύσκολο, ζοφερό κλίμα που αντιμετωπίζει στη Θεσσαλονίκη, λόγω του υψηλού συμβόλαιου του στην ομάδα του, κυρίως όμως  της αναίτιας και χωρίς έρεισμα αντιπάθειας προς το πρόσωπο του, από μια μερίδα οπαδών του ΠΑΟΚ.

Ο διεθνής φορ, που ο υπομονετικός χαρακτήρας του, είναι το δεύτερο στοιχείο του μετά την ποδοσφαιρική του υπόσταση, κάνει πολύ υπομονή για να ξεπερνάει αυτό το εις βάρος του κλίμα. Με την φανέλα του ΠΑΟΚ ποτέ δεν πανηγυρίζει  ένα γκολ ακόμα και μεγάλης σπουδαιότητας όπως αυτό που σημείωσε στο Λονδίνο κατά της Τότεναμ. Ξέρει πως η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του θα είναι διαρκής. Αν ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να εκπληρώσει το πράγματι υψηλό συμβόλαιο του, αυτό σαφώς δεν είναι λόγος επίκρισης για τον ίδιο, που  στην ομάδα του, δίνει τον καλύτερο εαυτό του, ανεξάρτητα από το αν έχει μια διαρκώς σταθερή απόδοση ή όχι. Είναι όμως φανερό πως στον ΠΑΟΚ αγωνίζεται "κουμπωμένος" και πολύ προβληματισμένος. Ετσι αυτοί που τον κατηγορούν για διάφορα ανυπόστατα και χωρίς αντίκρυσμα περιστατικά, ίσως να; μην περίμεναν και να μην ήθελαν μια τέτοια απόδοση από τον κορυφαίο παίκτη του ΠΑΟΚ στην πρεμιέρα της εθνικής ομάδας στην Βαρσοβία.

Αυτό το καλοκαίρι είναι σημαντικό για τον ίδιο και κομβικό για την ομάδα. Ο ΠΑΟΚ θέλει να κάνει μειώσεις συμβολαίων και μετά από όσους πέτυχε μια καλή διαπραγμάτευση για τις μειώσεις των συμβολαίων τους, θα έρθει η ώρα του διεθνή φορ. Αν δεν επιτευχθεί μια κοινά αποδεκτή πρόταση μείωσης αποδοχών, τότε ο Σαλπιγγίδης ίσως αναζητήσει αλλού την τύχη του. Και με αποδόσεις σαν αυτή του αγώνα με την Πολωνία κρατάει ανοιχτές πόρτες εντός και κυρίως εκτός Ελλάδος. Μια ακόμα τέτοια παρουσία θα εκτινάξει την δημοφιλία του γιατί ο επίμονος και άψογος επαγγελματίας γνωρίζει να ξεπερνάει τις δυσκολίες και τα εμπόδια ακόμα και όταν όλοι δεν το περιμένουν.

Read More

O καταδικασμένος ελληνικός αθλητισμός

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Η κρίση καλπάζει στην ελληνική κοινωνία απ' άκρου σ' άκρου και τις συνέπειες της, πληρώνει ο λαός. Νέοι και συνταξιούχοι, επαγγελματίες, εργαζόμενοι. Οι πάντες. Φυσικά την πληρώνει και ο ελληνικός αθλητισμός, στο μεγάλο ποσοστό που του αναλογεί. Μπορεί Ολυμπιακός και ΠΑΟ να προκρίθηκαν στο μπάσκετ στο final-4 της Πόλης, μπορεί η εθνική ποδοσφαίρου να έφτασε στα γήπεδα της Ουκρανίας και της Πολωνίας, αλλά αυτό δεν αναιρεί την διαπίστωση πως ο ελληνικός αθλητισμός, επαγγελματικός και ερασιτεχνικός οδηγείται στην απαξίωση, στην μιζέρια και την καταδίκη.

Δεκάδες ομάδων που άλλοτε συντηρούνταν σε μπάσκετ, ποδόσφαιρο και βόλεϊ από επιχειρηματίες, τοπικές κοινωνίες, μικρούς και μεγαλύτερους χορηγούς, ή οργανωμένους συλλόγους, φθίνουν, μαραζώνουν και δεν μπορούν να λειτουργήσουν ούτε για μερικούς μήνες.

Αθλητές επαγγελματίες αναγκάζονται να αναζητήσουν  την τύχη τους αλλού και όλοι αισθάνονται πως ζουν και λειτουργούν σε ένα αδιαπέραστο αδιέξοδο.

Δομημένος λανθασμένα ο επαγγελματικός αθλητισμός  θα έφτανε σε αυτό το αδιέξοδο, αργά ή γρήγορα. Με την κρίση έφτασε συντομότερα. Ομάδες χωρίς άλλους πόρους, πέραν των κρατικών επιχορηγήσεων, και της τηλεοπτικής συμφωνίας, περιμένουν ως "μάννα εξ ουρανού" αυτές τις επιχορηγήσεις, γιατί αλλιώς δεν βγαίνουν. Τα υψηλά συμβόλαια στο κυνήγι του ανταγωνισμού, οι τεράστιες δαπάνες για την έξωθεν και έσωθεν καλή μαρτυρία και η έλλειψη διάθεσης οικονομίας, κατάντησε πολλές ομάδες σε ρόλο επαίτη και εξαιρουμένου του Ολυμπιακού, που τα φέρνει ...βόλτα, όλοι οι υπόλοιποι είτε αγωνίζονται για την επιβίωση, στον επαγγελματικό ποδοσφαιρικό χάρτη, είτε αφήνουν διαρκείς εκκρεμότητες.

Στον ποδοσφαιρικό "μαραθώνιο" της Β' και Γ' εθνικής, τα πράγματα είναι περίπου δραματικά. Εκεί το καθεστώς της επιβίωσης οικογενειών με ...δανεικά είναι από καιρό δεδομένο και οι ομάδες που οφείλουν τους πάντες, παίρνουν  ανάσες ζωής, με τεχνητή αναπνοή  εξ αιτίας της σκοπούμενης τακτικής καθυστέρησης που εφαρμόζουν οι αρμόδιες δικαιοδοτικές επιτροπές της ΕΠΟ, που αποφεύγουν να καταδικάσουν σωματεία για αδυναμία εξόφλησης οφειλών, ώστε να μην αλλοιωθεί ακόμα περισσότερο ο χαρακτήρας των ήδη διαβλητών πρωταθλημάτων.

Ξένοι, ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες για να έρθουν στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι, μάλλον θα είναι μάλλον λάτρεις της περιπέτειας.

Read More

Ηταν "μπροστάρης" και έφυγε σαν ΠΑΟΚτσής

ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Τριάντα ένα χρόνια συμπληρώθηκαν από την μέρα του ανέλπιστου και άδικου θανάτου, του Γκιούλα Λόραντ, του πρωτοπόρου προπονητή της ομάδας, που έφυγε από την ζωή με περήφανο τρόπο, όπως ταιριάζει σε έναν πραγματικό επαναστάτη και ΠΑΟΚτσή. 

Ηταν μια ηλιόλουστη Κυριακή, η τελευταία μέρα του Μαϊου και στην κατάμεστη από 40 χιλιάδες φίλων του ΠΑΟΚ εξελίσσονταν το ντέρμπι του Δικεφάλου με τον Ολυμπιακό. Ολες τις προηγούμενες μέρες ο Ούγγρος προπονητής, ένιωθε ενοχλήσεις στην καρδιά αλλά αδιαφορούσε. Τις περισσότερες φορές απέφευγε να το εκμυστηρευτεί και στους συνεργάτες του, αλλά η σύζυγός του Σοφία, το αντιλαμβάνονταν, πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τον πεισματάρη σύζυγός της.

Μετά από μια κατ' οίκον καρδιακή αρρυθμία, λίγες μέρες πριν το τραγικό αυτό  παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, η σύζυγός του ούγγρου τεχνικού επικοινώνησε με τον τότε γιατρό της ομάδας Ανανία Χατζημπαλόγλου και του εκμυστηρεύτηκε την ανησυχία της. Αυτός ζήτησε από τον Λόραντ να πάνε αμέσως στο νοσοκομείο αλλά ο τελευταίος αρνούνταν, επικαλούμενος πως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. Ωστόσο συνέτρεχε και τις προπονήσεις τις έβγαζε ασθμαίνοντας κάτω από τον καυτό μαγιάτικο ήλιο στην Τούμπα. 

Στον γιατρό της ομάδας ο μέγιστος ούγγρος προπονητής, που στην δεκαετία του 50 ήταν στην σύνθεση της κορυφαίας ομάδας του κόσμου εκείνα τα χρόνια, της μεγάλης εθνικής Ουγγαρίας, ομολόγησε πως θα ήθελε να εξεταστεί από Γερμανό γιατρό για να μπορεί να κατανοήσει τι ακριβώς θα του έλεγε και τις ευρήματα θα είχε η εξέταση του. Καταλάβαινε και ο ίδιος πως η περίπτωση του χρειάζονταν σοβαρό και συστηματικό έλεγχο. Όμως στην Γερμανική πρεσβεία που αποτάθηκαν για την αναζήτηση Γερμανού γιατρού και μάλιστα καρδιολόγου στη Θεσσαλονίκη, δεν ήταν τόσο τυχεροί. Ο μόνος που λειτουργούσε στη Μακεδονία βρίσκονταν εκτός Θεσσαλονίκη και ο καρδιολογικός έλεγχος ματαιώθηκε. 

Ο θάνατος του Γκιούλα Λόραντ  στο πρώτο ημίωρο του αγώνα ΠΑΟΚ - Ολυμπιακού (1-0) και ενόσω το αποτέλεσμα ήταν ακόμα στο 0-0, δημιούργησε στο γήπεδο της Τούμπας μια πρωτόγνωρη κατάσταση τραγικών και έντονων συναισθημάτων, αφού για περισσότερο από 15-20 λεπτά μπροστά από τον πάγκο της ομάδας, οι γιατροί της, Παναγιώτης Γιγής, Ανανίας Χατζημπαλόγλου και Βασίλης Χαλβατζούλης, έδιναν την δική τους "μάχη" για να ξαναφέρουν στην ζωή τον αλησμόνητο προπονητή που είχε σωριαστεί στο χόρτο κεραυνοβολημένος από ένα οξύτατο έμφραγμα. Ο κόπος τους και οι προσπάθειες τους ορατές σε όλο το γήπεδο, έδειχναν μάταια. Οι ποδοσφαιριστές έριχναν εν ώρα αγώνα, ματιές στο σημείο της τραγωδίας, και πλησιάζοντας στην πλάγια γραμμή ρωτούσαν, "πως πάει" έχοντας αντιληφθεί τι ακριβώς είχε συμβεί. Ακόμα και οι παίκτες του φιλοξενούμενου Ολυμπιακού, σαστισμένοι από αυτό που αντιλαμβάνονταν, έδειχναν χαμένοι αφού αυτό δεν ήταν κάτι που συνέβη ποτέ στα ελληνικά ποδοσφαιρικά χρονικά και ειδικότερα μάλιστα σε ένα τέτοιο ντέρμπι με παρουσία 40 και πλέον χιλιάδων θεατών, σε ...ζωντανή σύνδεση. Βέβαια τότε ακόμα η τεχνολογία δεν είχε ξεκινήσει καν, και τα πλάνα που καταγράφηκαν στην τηλεοπτική εικόνα από μια μακρινή κάμερα, δεν είναι εύκολο να βρεθούν για την καταγραφή της ιστορικής μνήμης σε ένα τέτοιο αξιοσημείωτο περιστατικό, που είναι έτσι κι αλλιώς συνδεμένο   με την πρόσφατη ιστορία του συλλόγου. 

Όταν λίγες ώρες αργότερα έγινε γνωστό το τέλος του Γκιούλα Λόραντ, σε μια εποχή χωρίς κινητά, ίντερνετ, τηλεοπτικές φορητές κάμερες και τα συναφή, η είδηση αναλογικά πολύ σύντομα έκανε τον γύρο της Θεσσαλονίκης, της Ελλάδος και της Ευρώπης. Δυο μέρες μετά η σωρός του μεγάλου τεχνικού συνοδευμένη από αντιπροσωπεία της διοίκησης και των ποδοσφαιριστών, ταξίδευε τυλιγμένη με την σημαία του ΠΑΟΚ για το Φράϊμπουργκ της Γερμανίας, όπου επρόκειτο να ταφεί. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες της εποχής ήταν ενδεικτικές για το πένθιμο κλίμα που κυριαρχούσε και οι αποσβολωμένοι και αμίλητοι ποδοσφαιριστές αποχαιρετούσαν έναν δικό τους άνθρωπο, που με τις δυο θητείες του στην ομάδα, τους είχε βάλει για τα καλά στον ποδοσφαιρικό χάρτη των μεγάλων ομάδων της χώρας.

Read More

Διχασμένος ο κόσμος του ΠΑΟΚ με τον Μπόλονι

 ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Την περασμένη Τρίτη ο Λάσλο Μπόλονι  είχε μια τελευταία για φέτος συνάντηση με τους δημοσιογράφους με τους οποίους συζήτησε όλα όσα αφορούσαν την ομάδα και τον ίδιο. Είπε πολλά μαζί τους στην 2,5 ωρών κουβεντούλα που είχε και που δεν ήταν η καθιερωμένη συνέντευξη με κλασσικές ερωτήσεις, και απαντήσεις. Ο Ρουμάνος τεχνικός έκανε έναν ομολογουμένως μονόπλευρο αγώνα, αυτοεπιβεβαίωσης και ανάδειξης του έργου του. Κανείς δεν αμφισβήτησε τις δυσκολίες που συνάντησε στους 10 μήνες που είναι στο "τιμόνι" της ομάδας, αλλά δεν βρήκε να ομολογήσει ούτε ένα δικό του λάθος. Ετσι για τα μάτια του κόσμου. Ούτε για τις κακές σχέσεις που δημιούργησε με κάποιους από τους παίκτες του, ούτε για την δική του διαρκή απειθαρχία που ανταμείφθηκε με τρείς αποβολές από τον πάγκο του, ούτε για το υπερβολικά σκληρό πρόγραμμα προπονήσεων που στοίχισε αναρίθμητους τραυματισμούς και κυρίως θλάσεις, ούτε για την αγωνισιτική καθίζηση της ομάδας από τον Γενάρη και μετά. 

Ολα αυτά δίχασαν τον κόσμο του ΠΑΟΚ που δεν είναι από τους πιο υπομονετικούς αλλά και από τους λιγότερο ανεκτικούς σε Ελληνες προπονητές. Τις τελευταίες μέρες στα ερτζιανά της Θεσσαλονίκης αλλά και τα blog οι διχασμένες απόψεις βρίθουν. Αλλοι μιλούν με κολακευτικά λόγια για τον ξένο τεχνικό, ενθυμούμενοι πως η ομάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της πέτυχε το απίθανο να ηττηθεί μόλις σε έναν αγώνα από τους 12 που έδωσε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και άλλοι πως ο Μπόλονι κοροϊδεύει την κοινωνία και τον ΠΑΟΚ με την επανάπαυση του που οδήγησε και στην τελευταία θέση των πλέϊ-οφ. 

Η διοίκηση του ΠΑΟΚ ξεκινώντας από μια διάθεση να αλλάξει τα δεδομένα του έκανε πρόταση μείωσης των αποδοχών και ο ίδιος θα απαντήσει εντός της σημερινής Παρασκευής 25 Μαϊου. Αν μείνει θα χάσει μεγάλο μέρος του συμβολαίου. Αν φύγει ο ΠΑΟΚ θα αναζητήσει την επόμενη λύση και οι ιθύνοντες του θα πρέπει να γνωρίζουν πως "μάγοι με ραβδάκια" δεν βρίσκονται εύκολα. Και κυρίως δεν είναι και φθηνοί.

Read More

Λεφτά γιατί χανόμαστε

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Η σεζόν 2011-12 ουσιαστικά έληξε και στον ΠΑΟΚ το ζήτημα έπαυσε πλέον να είναι αγωνιστικό. Είναι μόνο οικονομικό, όπως άλλωστε σχεδόν σε όλες τις ποδοσφαιρικές εταιρείες της χώρας. Τελευταία ολοένα και πληθαίνουν οι φωνές στον ιστορικό "Δικέφαλο της Θεσσαλονίκης" που ζητούν οικονομική εξυγίανση ακόμα και εις βάρος των φιλοδοξιών και προοπτικών που πάντα στο τέλος μιάς περιόδου υπήρχαν.

Αυτές οι φιλοδοξίες εξακολουθούν  φυσικά να υπάρχουν γιατί ΠΑΟΚ χωρίς Ευρώπη είναι σαν άγευστο και άγλυκο ...κέρασμα, όμως όλοι έχουν κατανοήσει πως στους καιρούς μας προέχει η εξυγίανση και φυσικά η επιβίωση.

Για τις ανάγκες αυτής της επιβίωσης ο Ζήσης Βρύζας έχει υποχρεωθεί να υποθηκεύσει χορηγίες της επόμενης σαιζόν προκειμένου να πάρει το δάνειο των δυο εκατομμυρίων ευρώ από τον πόντιο ομογενή επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη. Δυο εκατομμύρια ευρώ, που πριν μερικά μόλις χρόνια πετάγονταν ασύδοτα σε μεταγραφικές ενισχύσεις περιορισμένης εμβέλειας και ανταποδοτικότητας σαν αυτήν του Κουτσιανικούλη, αλλά και σε γενικές αλόγιστες  δαπάνες που θα συγχωρούνταν ίσως στην Τσέλσι του Αμπράμοβιτς.

Ο ΠΑΟΚ είναι τόσο "μέσα" οικονομικά που και τα δυο εκατομμύρια αυτά, δεν θα αποτελέσουν παρά ασπιρίνη για το πρόβλημα του."Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα" που λένε οι εμπειρότεροι. Παρ' όλα κάποιοι διατείνονται πως κακώς παραχωρήθηκε ο Βιεϊρίνια στην Βόλφσμπουργκ τον περασμένο χειμώνα και επίσης κακώς αποδεσμεύτηκε ο Κοντρέρας, καθώς με τους δυο αυτούς παίκτες ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να "χτυπήσει" και την πρωτιά των πλέϊ-οφ. Ελα Χριστέ και απόστολε. Εδώ θα φύγουν οι παίκτες σε διακοπές χωρίς εξόφληση, θα αναγκαστούν να γίνουν περικοπές με διακοπές ή μειώσεις συμβολαίων και κάποιοι αγνοώντας τα σημεία των καιρών θέλουν ποιοτικότερο και ανταγωνιστικότερο ΠΑΟΚ ενώ από Δευτέρα ο πρόεδρος της ΠΑΕ θα σταθεί σαν αδιάβαστο μαθητούδι στην Επιτροπή αδειοδοτήσεων της ΕΠΟ με το φάκελο στα χέρια.

Σαφώς και η καταστροφή δεν ήρθε. Ο "καπετάνιος" βλέπει το παγόβουνο μπροστά του και σαφώς δεν θα οδηγήσει εκεί το σκάφος. Ομως αν επικρατήσουν πάλι μεγαλοϊδεατισμοί και ασύνορες ή ανέφικτες φιλοδοξίες ο ΠΑΟΚ θα έχει την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και την αγωνία της χώρας. Και το συμμάζεμα που αναγκαστικά ξεκίνησε, θα έχει ακόμα μεγαλύτερη ένταση και προγραμματισμό από την επομένη της λήξης της περιόδου.

Read More

To ποδόσφαιρο ως σύγχρονη αρένα

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Ο Λάσλο Μπόλονι αλλά και αρκετοί ακόμα προπονητές, στην Ελλάδα και όλο τον κόσμο, διακατέχονται από την λογική του σκληρού εσωτερικού ανταγωνισμού, μέσα στις ομάδες τους, με  προοπτική και  στόχο την ανάδειξη των καλύτερων στοιχείων μέσα από αυτή την διαδικασία. Επί του προκειμένου ο Ρουμάνος τεχνικός του ΠΑΟΚ συνηθίζει να προβοκάρει θετικά τους παίκτες του για να μπορεί να πάρει από αυτούς το καλύτερο δυνατό, και να δημιουργεί ένα συναγωνισμό θεμιτό και ασφαλώς θετικό. Δηλαδή στο περιθώριο της προπόνησης ρωτάει τον Σταφυλίδη: "Είσαι καλύτερος από τον Λίνο;"  Εξυπνος ο μικρός και καλά δασκαλεμένος απαντάει θετικά: "Ναι είμαι".

Προσπερνώντας σύνδρομα σεβασμού και αξιοκρατίας. Ρωτάει τον Αποστολόπουλο ή τον Σνάουτσνερ, το ίδιο, διακριτικά και ατομικά:: "Είσαι καλύτερος από τον Ετο;"  Ο ένας μιλάει με υπεκφυγές γιατί δεν θέλει να δείξει  αυθάδεια για τον συμπαίκτη του, ενώ ο άλλος πιο ευγενικά λέει: "Είμαι το ίδιος καλός γιατί όλοι είμαστε καλοί  παίκτες".

Με βάση αυτές τις απαντήσεις ο Μπόλονι βγάζει συμπεράσματα και σε συνδυασμό κυρίως με την εικόνα τους στο γήπεδο, αποφασίζει. Εκτιμώντας πως το θάρρος, η αυτοπεποίθηση, το θράσος αλλά και η εμπιστοσύνη, η προσωπικότητα και η σιγουριά είναι απαραίτητα στοιχεία στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, εκτός του ταλέντου, βγάζει το τελικό πόρισμα για την σειρά προτεραιότητας που δίνει στους παίκτες του και την χρησιμοποίηση τους.

Ο Μπόλονι και όλοι οι προπονητές θέλουν παίκτες νικητές μέσα στο γήπεδο ακόμα και στις προπονήσεις και η μέθοδος αυτή είναι μια πρακτική που την εφαρμόζουν από αμνημονεύτων χρόνων όλοι οι ενεχόμενοι στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Από την εποχή του Αλέφαντου και ακόμα πιο πριν. Ωστόσο το ποδόσφαιρο παραμένει ένα παιχνίδι, ένα άθλημα, όπου το κυρίαρχο είναι το ταλέντο και η ποιότητα και όχι οι τακτικές και οι μέθοδοι.  Και σ' αυτό θα πρέπει να επιμείνουν οι προπονητές ποδοσφαίρου αλλά και άλλων ομαδικών αθλημάτων.

Read More

Ο καθηγητής Χρίστος Τσολάκης

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Πριν λίγες μέρες συνάντησα τυχαία στο δρόμο τον καθηγητή γλωσσολογίας Χρίστο Τσολάκη, μιλήσαμε για δυο λεπτά και αισθάνθηκα σα να είδα τον Τζον Λένον ή τον Τσε Γκεβάρα. Περίπου, γιατί αυτοί δεν ζουν. Αλήθεια πόσες χειραψίες μακριά μου είναι ο Λένον; Ο Τσε Γκεβάρα είναι μακριά μου δυο χειραψίες. Αυτές του Φιντέλ Κάστρο και του Αλμπέρτο Χουαντορένα τον οποίο συνάντησα για μια συνέντευξη όταν έχει επισκεφτεί την Ελλάδα πριν την Ολυμπιάδα της Αθήνας. Ο Λένον ίσως μία. Του Δημήτρη Εϊπίδη, του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που του πήρε συνέντευξη, μήνες πριν δολοφονηθεί. Αλλά για να κλείσω τον κύκλο αυτής της  συνάρτησης, ο Χρίστος Τσολάκης, που είναι ο αντίποδας του έμπορα υπουργού παιδείας Μπαμπινιώτη χαρακτηρίζεται δικαιολογημένα ο "Κοσμάς ο Αιτωλός" των γραμμάτων και της ελληνικής γλώσσας, γιατί ακόμα και τώρα δίνει αγόγγυστα και χωρίς όφελος την αστείρευτη γνώση του.

Ανθρωποι σαν τον συγκεκριμένο καθηγητή έχουν μάθει μόνο να δίνουν και να μοιράζονται την γνώση τους. Ακόμα και τώρα συνταξιούχος και σε ηλικία που ο καθένας θα μπορούσε να αναπαυθεί στην ηρεμία μιάς βιβλιοθήκης, αυτός πηγαίνει όπου τον καλούν να διδάξει την ελληνική γλώσσα με έναν μοναδικό, γλαφυρό, προοδευτικό, κατανοητό  και ειλικρινή τρόπο. Θα μπορούσε να τον συναντήσει κανείς να διδάσκει ή να δίνει διάλεξη σε ένα πομακοχώρι στην Ροδόπη η σε ένα δημοτικό σχολείο στον Δενδροπόταμο στη Θεσσαλονίκη. Παρών όπου τον καλούν. Και η προσφορά του πολύτιμο όπλο για τη νεολαία που συνήθως γυρνάει την πλάτη σε τέτοιες πρωτοβουλίες.

Read More

Πολιτική, αθλητισμός και Πύρρος Δήμας

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Δέκα μέρες πριν τις εκλογές στην χώρα των δυο μνημονίων και την εποχή της ατέλειωτης εξαθλίωσης, είναι δύσκολο να μιλήσεις για αθλητικό ζήτημα. Και υπάρχουν πολλά. Σε μια αθλητική εφημερίδα όμως ο συνδυασμός των δυο είναι θεμιτός και στις μέρες μας αναπόφευκτος. 

Η πολιτική λοιπόν και ο αθλητισμός συναντιούνται, όχι όπως άλλες φορές, αλλά τώρα με πιο προκλητικό και πιο ωμό ή αδόκιμο τρόπο. Ηταν γνωστό πως τα κόμματα, κυρίως αυτά που θεωρούνται "μεγάλα", και τους αρέσει να παίζουν με το lifestyle και την ευκαιριακή προσέλκυση του κοινού, αρέσκονταν στα δημοφιλή πρόσωπα της showbiz που κατά κανόνα δεν έχουν θέση στην πολιτική. 

Τώρα όμως το φαινόμενο παράγινε με συνέπειες που θα τις συναντήσουμε στην πορεία. Η μεγάλη πρόκληση που ξεσήκωσε δικαιολογημένα συζητήσεις ήταν η επιλογή του Πύρρου Δήμα στην κορυφή του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος που συνδύασε την πορεία του με την φτώχεια του ελληνικού λαού. 

Ο Πύρρος Δήμας, ο αθλητής όλων των Ελλήνων, τελικά δέχτηκε να εξαργυρώσει την υστεροφημία του, την τεράστια δόξα, την μεγάλη απήχηση του, με μια θέση που δεν ταιριάζει και στο ατομικό προφίλ του σε τελική ανάλυση. Γιατί μιλάμε για πολιτική θέση και όχι την ανάδειξη του κορυφαίου αθλητή μιάς χώρας όπως γίνεται με τα δημοψηφίσματα των τηλεοπτικών σταθμών ή των lifestyle περιοδικών.

Ο Πύρρος Δήμας δεν είναι ίδια περίπτωση με τον Ανατολάκη, την Σακοράφα, την Βερούλη, τον Μητρόπουλο ή τον Γούναρη και τον Βεζυρτζή. Αυτοί έχουν λόγους να θέλουν να ανταλλάξουν με εκλόγιμη θέση την όποια φήμη μάζεψαν στην πορεία τους στους αθλητικούς χώρους. Και στο κάτω κάτω αυτοί υπηρέτησαν μικρές ή μεγαλύτερες αθλητικές κοινότητες. Ο Δήμας όμως; Ηταν όλων των Ελλήνων και ως τώρα καλά το πήγε αρνούμενος πολιτική ένταξη, πέρα από τα οφίτσια που στο διάβα των χρόνων έλαβε. Τώρα ανακάλεσε την ως τώρα επιμονή του, άγνωστο με τι δέλεαρ, για να πάει στης βουλής τα έδρανα υπερασπιστής των μνημονιακών θέσεων του ΠΑΣΟΚ και αναπόφευκτα θα χάσει το λούστρο, την δόξα και την πανελλήνια αναγνώριση που δικαιωματικά είχε κερδίσει. Λάθος μεγάλο και απογοήτευση αμέτρητη.

Read More

Αντε πάλι από την αρχή το ίδιο έργο για ΠΑΟΚ

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Αυτή η ιστορία με τους ενδιαφερόμενους επενδυτές στον ΠΑΟΚ δεν έχει τέλος. Εχει όμως γεωμετρική πρόοδο. Από πενταετία σε πενταετία επανέρχεται για να επιβεβαιώσει πως ένας μεγάλος σύλλογος σαν τον Δικέφαλο, θα αργήσει πολύ και ίσως δεν καταφέρει ποτέ να αποκτήσει μια πάγια και αναγκαία διοικητική και οικονομική σταθερότητα  και αναπόφευκτα θα είναι το αντικείμενο τέτοιων διαβουλεύσεων όπου οι φίλαθλοι θα ονειρεύονται μονίμως  μεγιστάνες -σωτήρες της ομάδας αλλά και ο Τύπος θα παίζει τα δικά του μικροπολιτικά παιχνίδια.

Εδώ και τρεις τέσσερις μέρες άρχισαν να κάνουν παρέλαση, επώνυμοι και ανώνυμοι. Αρχικά αναφέρθηκε ένας Θεσσαλονικιός επιχειρηματίας, που όπως λέει το δημοσίευμα έθεσε ως προϋπόθεση την ρύθμιση των χρεών προς το Δημόσιο που χωρίς τους τόκους ξεπερνούν τα 11 εκατομμύρια ευρώ. Καταλαβαίνει κανείς το αστείο του πράγματος. Μα αν είχαν ρυθμιστεί ευνοϊκά τα χρέη προς το δημόσιο, δεν χρειάζονταν και επενδυτής. Θα μπορούσε και ο Βρύζας με 5-6 φίλους του να το πάνε καλά το καράβι. 

Μετά ήρθε στο προσκήνιο ο Γιάννης Καμπάνης, εφοπλιστής από το παρελθόν, που έκανε και μια συζήτηση με τον Ζήση Βρύζα. Ο τελευταίος έθεσε προϋπόθεση την κατάθεση εγγυητικής επιστολής 5 εκατομμυρίων ευρώ για την κλιμάκωση συζήτησης και εκδήλωση ενδιαφέροντος και το θέμα παραπέμφθηκε για μετά  τις εκλογές. 

Οσοι δεν είχαν την είδηση της συνάντησης Βρύζα- Καμπάνη, άρχισαν να λοιδωρούν την πιθανότητα συνεργασίας και να πριμοδοτούν λύσεις σαν αυτή του ομογενή επιχειρηματία και βουλευτή της ρωσικής Δούμας, Ιβάν Σαββίδη, θαρρείς και ο ΠΑΟΚ, ή οι προσκείμενοι σ' αυτόν δημοσιογράφοι, είναι οι επιτροπές των καλλιστείων που θα δώσουν το χρίσμα. Και όχι ο καθένας που έχει κάποια λεφτά και ξέρει πως 99% θα τα ρίξει στο άδειο πηγάδι της μακεδονικής ομάδας. Αρχισαν μάλιστα κάποιοι στο μέτρο των μικρών δυνατοτήτων τους να γελοιοποιούν την κατάσταση, αναφέροντας πως και ο Τσάκας ενδιαφέρεται και δεν ξέρω ακόμα ποιος άλλος.

Το ζητούμενο είναι ένα. Ο ΠΑΟΚ είναι ξανά στον έρανο, λόγω της κακής διαχείρισης των τελευταίων χρόνων και τώρα στην εποχή της επάρατης κρίσης δεν μπορεί να μαζέψει χρήματα ούτε από φίλους του,ούτε και από επιχειρηματίες. Ως το τέλος Ιουνίου πρέπει να βρει 4-5 εκατομμύρια ευρώ και πλέον πάνω από τον ουρανό της Τούμπας, δεν πετάνε ούτε αποδημητικά πουλιά. Ο κόσμος κοιτάει το άδειο ψυγείο και την άδεια τσέπη του και τα πράγματα σφίγγουν. Ο ΠΑΟΚ καλά κάνει και θέτει όρους αλλά πλέον είναι αυτός που εκλιπαρεί για λίγο ζεστό φρέσκο χρήμα και άμεσα. Οσο για τους παρατρεχάμενους "εκτιμητές" των κινήσεων που γίνονται, που έχουν λόγο περί πάντων, είναι οι πρώτοι που θα ζητούν κεφάλια επί πίνακι, αν η ΟΥΕΦΑ βγάλει "κόκκινη κάρτα" στην ομάδα τώρα τον ερχόμενο Ιούνιο. Συχνά η έκφραση "ΠΑΟΚ είσαι" αποδεικνύεται κακός σύμβουλος και αυτό ας το προσέξουν αρκετοί που την έχουν κάνει μότο της καθημερινότητας τους.

Read More

Ο Κοστίν Λάζαρ και η ελληνική κρίση

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Ο Κοστίν Λάζαρ είναι ένας Ρουμάνος διεθνής ποδοσφαιριστής που φέτος κλείνει την πρώτη του χρονιά στο ελληνικό πρωτάθλημα με την φανέλα του ΠΑΟΚ. Στην Ελλάδα αμείβεται με 350 χιλιάδες ευρώ καθαρά τον χρόνο, δηλαδή κάπου 35 χιλιάδες ευρώ το μήνα, (για τους 10 μήνες που διαρκεί η σαιζόν) ή 1.200 περίπου ευρώ τη μέρα.

Με τόσα χρήματα κι εγώ δεν θα αντιμετώπιζα οικονομική κρίση. Ωστόσο θα την αντιλαμβανόμουν εύκολα. Ο Ρουμάνος ποδοσφαιριστής φέρεται δηλώσας πως δεν βλέπει στην καθημερινότητα του κρίση στην Ελλάδα και από την δήλωση αυτή πολλά σχόλια ή συμπεράσματα μπορεί να βγάλει και να κάνει ο καθένας.

Κατ' αρχήν ο Κοστίν Λάζαρ, έχει ένα πρώτο δείγμα τις υπερβολικές καθυστερήσεις καταβολών στις δόσεις των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών. Θα έχει ακούσει και θα έχει πληροφορηθεί για τις ανάλογες δηλώσεις που κατά καιρούς γίνονται περί μείωσης των αποδοχών τους και αν δεν το έχει ακούσει θα έμαθε οπωσδήποτε πως η ομάδα του είναι υπό ευρωπαϊκή επιτήρηση για την τακτοποίηση εκκρεμοτήτων σε παίκτες και προσωπικό.

Κι αυτό να μην έχει ακούσει, θα είδε την διαρροή των φίλων της ομάδας του από τις κερκίδες της ομάδας του, που φθάνουν στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας τετραετίας.
Και καλά για τον Ρουμάνο ίσως δεν είναι αυτά δείγματα της κρίσης που βιώνει η Ελλάδα και οι πολίτες της. Αλλά δεν βγαίνει στο δρόμο, είτε μέρα είτε νύχτα για να δει πως τα αυτοκίνητα μειώθηκαν κατά 50% τουλάχιστον στην κυκλοφορία τους; Δεν είδε πως η βενζίνη καλπάζει στα 2 ευρώ το λίτρο, σε τιμές που είναι ψηλότερες σε όλη την Ευρώπη; Δεν θα έτυχε να δει ανθρώπους να ψάχνουν στους κάδους απορριμάτων για την αναζήτηση τροφής;

Δεν θα άκουσε μάλλον για την αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου στην Πλατεία Συντάγματος; αλλά ούτε και για την αύξηση σε τριπλάσια ποσοστά των αυτοκτονιών στην Ελλάδα για λόγους οικονομικής ανέχειας λόγω της κρίσης. Αλλά και στο σούπερ μάρκετ δεν θα πολυπηγαίνει γιατί αλλιώς θα έβλεπε ότι οι πωλητές είναι αριθμητικά ισόποσοι με τους καταναλωτές πελάτες και τα καρότσια έχουν αντικατασταθεί από μικρά καλαθάκια.

Ενδεχομένως στις ταβέρνες που γευματίζει εκεί ακόμα υπάρχει πελατεία αλλά ένας διορατικός ποδοσφαιριστής, όπως ένας χαφ υψηλών προδιαγραφών, πρέπει να είναι και εκτός γηπέδου διορατικός. Να αντιλαμβάνεται την καθημερινότητα, τις συνθήκες του τόπου όπου ζει, τις δυνατότητες των φιλάθλων που από το υστέρημα τους πληρώνουν για την δική του αμοιβή και γενικά να οσμίζεται το κλίμα της ομάδας στην οποία ανήκει και στον τόπο όπου ζει.

Εκτός και αν ο Κοστίν Λάζαρ, θέλει με την τοποθέτηση του αυτή να τονώσει το κατατροπωμένο ηθικό και ψυχοπλακωμένο γόητρο των Ελλήνων. Γιατί η κρίση είναι τόσο έντονη και δυνατή, σαν την θερμοκρασία του καλοκαιριού. Και την αισθάνεσαι και την βλέπεις και την ζεις και ψάχνεις τρόπους να την αντιμετωπίσεις.

Read More

H λογική της αγέλης μεταφερομένων ψήφων

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Υπάρχει μια διάχυτη λογική αρκετά φασίζουσα μάλιστα, που λέει πως κάποιοι επιτήδειοι μπορούν εξ ονόματος των "λαών" των ομάδων τους να πιέζουν καταστάσεις και να παίζουν ανενόχλητοι τα δικά τους παιχνίδια. Εκτιμώντας πως ως σύγχρονοι "τσομπάνηδες" μπορούν να κατευθύνουν αμύητα οπαδικά πλήθη, ως αγέλη μεταφερομένων ψήφων, σε βάρος ή και υπέρ ενός πολιτικού παράγοντα, με την απειλή μάλιστα της καταψήφισης του ή και του χώρου τον οποίο εκφράζει και εν όψει των επερχόμενων ΠΟΛΥ καθοριστικών εκλογών στις 6 Μαΐου.

Αυτό το καταγέλαστο επιχείρημα, εν έτει 2012, φανερώνει σε ποιο βαθύ σκότος εξακολουθούν να κινούνται κάποιοι παράγοντες του αθλητικού και κοινωνικού χώρου, προτάσσοντας τον "λαό".

Τον λαό που δεν έχει πλέον άλλα ζόρια να ξεπεράσει, ειδικά σήμερα σε αυτή την εποχή της ακήρυχτης πτώχευσης, και πρέπει να ψηφίσει στις εκλογές με γνώμονα τι συμφέρει και τι δεν συμφέρει στην τάδε ομάδα και στον δείνα μπαγαπόντη παραγοντίσκο της.

Σαφώς για μερικούς το 2012 είναι ίσως ίδιο με το 2009 και με όλα τα προηγούμενα χρόνια όπου ένα τέτοιο επιχείρημα, σαθρό και τότε, μπορούσε να βρει έδαφος για να καλλιεργηθεί. Όμως σήμερα πώς να πεις κάτι τέτοιο και πώς να "απειλήσεις" έναν πολιτικό με αυτό το εκβιαστικό δίλημμα, όταν και ο πλέον θερμός φίλαθλος ή φανατικός οπαδός ενός κόμματος έχει μπροστά του ορθάνοιχτα προσωπικά ζητήματα που θα τον οδηγήσουν στην τελική απόφαση της κάλπης;. Πως θα σκεφτεί δηλαδή σήμερα ο νέος, αλλά και ο μεσήλικας, τι θα πρέπει να ψηφίσει και πως θα επιλέξει κάποιους, αν όχι με γνώμονα την ίδια του την ζωή;

Θα πάει στην κάλπη γιατί έτσι άκουσε από τον μικροπαραγοντίσκο της ομάδας του και όχι γιατί δεν έχει δουλειά, δεν έχει ασφάλεια, δεν έχει επίδομα, δεν έχει παιδεία, δεν έχει σύνταξη, δεν αντιμετωπίζεται με αξιοκρατία, δεν έχει εκπαίδευση, δεν έχει διασκέδαση, δεν έχει τροφή, δεν έχει μετακίνηση, δεν έχει μέλλον, δεν ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Η εποχή της αγέλης μεταφερομένων ψήφων πέρασε και μάλλον ανεπιστρεπτί.

Read More

ΠΑΟΚ: Σχέδια επί χάρτου

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Σε δυο εβδομάδες τελειώνει ένα ακόμα πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ, από αυτά που μόνο η Ελλάδα μπορεί να διοργανώσει και σε δυο μήνες ολόκληρη η σαιζόν. Στον ΠΑΟΚ κάθονται με τα μολύβια και τα κομπιουτεράκια στο χέρι κάνοντας υπολογισμούς για να τους βγουν οι δύσκολες εξισώσεις. Οικονομικών δυνατοτήτων, ευκαιριών που αναζητούνται, σε συνδυασμό με τις μεταγραφές που έρχονται και τις ανανεώσεις που θα γίνουν ή άλλες που δεν θα προχωρήσουν.

Ο ασπρόμαυρος Δικέφαλος είναι ίσως η πιο γερασμένη ομάδα του πρωταθλήματος. Ο μέσος όρος είναι γύρω στα 31 χρόνια αν λάβουμε υπ' 'όψιν μας πως από τους βασικούς οι περισσότεροι έχουν καβαλήσει όχι απλά τα 30 αλλά και τα 35 ακόμα όπως οι Χαλκιάς, Λίνο, Γκαρσία, Ιβιτς, Τσιρίλο Οι σκέψεις είναι προς το παρόν να γίνει ένα φρεσκάρισμα και σ' αυτή την κατεύθυνση αναγκάζεται να προσανατολιστεί και ο Λάσλο Μπόλονι. Ως τώρα τα δείγματα κούρασης και εξάντλησης της ομάδας είναι φανερά. Ο ίδιος ο Πάμπλο Γκαρσία είχε δηλώσει πέρυσι πως "ο ΠΑΟΚ είναι σαν ομάδα βετεράνων" ενώ πολύ πρόσφατα επανέλαβε πως ο ΠΑΟΚ χρειάζεται κάτι για να ξαναπάρει μπρος, και πως η ομάδα κουράστηκε να κυνηγάει στόχους από τους οποίους είναι μακριά.

Στο τέλος Ιουνίου ολοκληρώνονται και τα συμβόλαια των "υπερήλικων" της ομάδας οι οποίοι έχουν ακόμα να δώσουν βέβαια, όπως φάνηκε και από τα παιχνίδια ευρωπαϊκής πορείας της ομάδας, αλλά αν δεν γίνει έγκαιρα η σταδιακή ανανέωση τότε το "τραίνο" μπορεί και να χαθεί. Το δίλημμα συνεπώς για τον τεχνικό διευθυντή και την διοίκηση παραμένει. Ποιοι θα φύγουν, ποιου θα μείνουν από αυτή την "παλιά φρουρά" που υπόκειται και στους άγραφους νόμους της κρίσης του κοινού. Αυτό το σκληρό αλλά και παρορμητικό κοινό, που δεν έχει αυτόφωτη άποψη και που δεν θέλει άλλο τον Χαλκιά, και λατρεύει διακαώς τον Γκαρσία.

Ο τεχνικός διευθυντής της ομάδας Παντελής Κωνσταντινίδης, θεωρεί πως η παραμονή ενός παίκτη του οποίο το συμβόλαιο τέλειωσε, εξαρτάται από συνδυασμό πολλών δεδομένων. Οικονομικών, αξίας παικτών, συνθηκών στην ομάδα και φυσικά απόδοσης στην ως τώρα αλλά και ως το τέλος της περιόδου. Πάντως μέχρι τώρα η διοίκηση φρόντισε και έκανε πρώτες διαπραγματεύσεις με τους Λίνο και Γκαρσία, για τους οποίους δείχνει πως έχει την καλύτερη διάθεση ώστε να παραμείνουν ακόμα ένα χρόνο στην Τούμπα, κάτι που δεν έκανε και με τους υπόλοιπους μέσα στους οποίους περιλαμβάνονται και οι Μπαλάφας και Σνάουτσνερ, που μπορεί σε λίγες εβδομάδες να αλλάξουν έδρα, πόλη και ομάδα.

Ομως στον ΠΑΟΚ, για να κάνουν καλό λογαριασμό, πρέπει να συνυπολογίσουν και το FFP (Financial Fair Play) που φέτος έχει μπει δυνατά στην καθημερινότητα των ομάδων που βλέπουν ευρωπαϊκά. Και τα σχέδια επί χάρτου μπορεί να μην γίνουν ποτέ πράξη,αν δεν ευοδωθούν οι οικονομικοί σχεδιασμοί που πρέπει να καλύψουν τα ανοίγματα της εταιρείας.

Read More

Aυτά που δεν είπε ο Μπόλονι

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_


Ο Λάσλο Μπόλονι είναι κλασική ποδοσφαιρόφατσα. Ρουμάνος εξ ανάγκης, αφού γεννημένος στην χώρα του Τσαουσέκου δεν μπορούσε τότε να επιλέξει πατρίδα. Μόνο άθλημα. Με ουγγρική φλέβα μέσα του έπαιξε μεγάλο ποδόσφαιρο στα χρόνια της δεκαετίας του 70 και του 80 στην Στεάουα αλλά όταν μπορούσε να επιλέξει τρόπο και χώρα ζωής, διάλεξε την Γαλλία. Από το περασμένο καλοκαίρι ζει στη Θεσσαλονίκη αφού εργάζεται στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο αγκομαχώντας θα κλείσει τον Ιούνιο μια σαιζόν συνεργασίας. Δεν είναι μπον- βιβέρ με την κλασική έννοια του όρου αλλά τώρα στα 59 του δεν θέλει να σπαταλιέται χωρίς αντίκρυσμα.

Με τον ΠΑΟΚ έκανε τρελή πορεία στην Ευρώπη αλλά στο εγχώριο πρωτάθλημα περνάει μέρες δύσκολες με τρεις αποβολές ως τώρα στο ενεργητικό του, από παιχνίδια της Σούπερ Λιγκ, Με τον Αρη στο Χαριλάου, με τον Αστέρα στην Τούμπα και πρόσφατα στην Κέρκυρα. Αυτό σε συνδυασμό με την δυο φορές ως τώρα απειλή του πως θα φύγει πριν τελειώσει η σαιζόν τον πάγκο του, έχει αναταράξει τις καλές ως τώρα σχέσεις του με την διοίκηση της ομάδας του.

Την Τρίτη έδωσε μια συνέντευξη στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο ανεμοδαρμένο προπονητήριο της Νέας Μεσημβρίας. Είπε πολλά και τα περισσότερα δικαιολογημένα. Ομως μέσα σε όλα που είπε, ο Λάσλο Μπόλονι, δεν ρωτήθηκε και δεν είπε μερικά πράγματα που ενδιαφέρουν την ομάδα και τον κόσμο της. Λόγου χάριν δεν στάθηκε καθόλου στην διπλή αναφορά περί ενδεχόμενης φυγής του, και μάλιστα με ενεργοποίηση της ρήτρας που είπε πως υπάρχει στο συμβόλαιο του.

Δεν είπε αν υπάρχει ακόμα ενδιαφέρον για τον ίδιο από την Σαουδική Αραβία και που ακριβώς βρίσκεται αυτή η σχέση του με την Ρουμανία, όπου η Στεάουα φέρεται να είναι ένας βασικός πόλος για ενδεχόμενη συνεργασία μαζί του.

Μίλησε μεν για απώλειες αγώνων και βαθμών αλλά δεν δικαιολόγησε την ως τώρα τραυματική σε επίπεδα ρεκόρ απώλεια των 18 βαθμών από τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας και το γεγονός πως επί των ημερών του δημιουργείται ένα ρεκόρ ακόμα με 6 παιχνίδια χωρίς νίκη στο γήπεδο Τούμπας.

Δεν δικαιολόγησε την διαφορά απόδοσης της ομάδας σε ελληνικά και ευρωπαϊκά παιχνίδια και επίσης δεν αναφέρθηκε στο γεγονός ή στις μελλοντικές προθέσεις σχεδιασμών για την επόμενη σαιζόν κυρίως σε ότι αφορά τα συμβόλαια που τελειώνουν και που αφορούν παίκτες μεγάλης ηλικίας κυρίως.

Συμπερασματικά μπορεί να ειπωθεί πως ο ίδιος συνάντησε προβλήματα σε μια σαιζόν με πλήθος οικονομικών εκκρεμοτήτων αλλά ταυτόχρονα απόλαυσε μιας ευρωπαϊκής αποδοχής με τα 12 παιχνίδια του Γιουρόπα Λιγκ, που του έδωσαν όπως και στον ΠΑΟΚ την ευκαιρία να αναβαθμίσει το βιογραφικό του και να έχει πλέον μεγαλύτερες προοπτικές για το μέλλον.

Read More