Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα brazil2014. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα brazil2014. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2 Δεκεμβρίου 2014
26 Ιουλίου 2014
«Εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι· τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα»
Ευτυχώς, τελείωσε το Μουντιάλ. Το ευτυχώς (μου) έχει μόνο μία αναφορά αφού σε όλα τα... υπόλοιπα (πρέπει να) είναι δυστυχώς. Είδαμε την καλύτερη μπάλα, στα καλύτερα γήπεδα, από τους καλύτερους παίκτες. Είδαμε τις καλύτερες ομάδες στην... καταλληλότερη χώρα για ένα τέτοιο event! Brasil και τα μυαλά στα κάγκελα! Θαυμάσαμε παιχταράδες και τερματοφυλακάρες. «Γεμίσαμε» θέαμα, «χορτάσαμε» γκολ, «κουραστήκαμε» από τις παρατάσεις. Παρατάσεις σε αγώνες αλλά και σε αγωνία.
Πού βρίσκεται το «ευτυχώς» του προλόγου; Στο γεγονός ότι μείναμε ξανά... εμείς κι εμείς στην ποδοσφαιροπαρέα και την ποδοσφαιροκουβέντα. Μας εγκατέλειψαν οι άσχετοι και οι φανατικοί. Φανατικοί παντός είδους. Οπαδοί της «αμερικανιάς» του Μπιλ Σάνκλι: «If you are first you are first. If you are second you are nothing». Μετάφρασις: «Ο πρώτος είναι πρώτος, ο δεύτερος τίποτα».
Μεγάλη μορφή της Λίβερπουλ ο συγχωρεμένος (αυτός την έκανε... Λίβερπουλ), αλλά το γνωμικό του αξίζει μόνο για τα αποδυτήρια. Εκεί που οι κάθε λογής Αλέφαντοι ψάχνουν τρόπους να «ντοπάρουν» τους παίκτες τους. Είτε με αμερικανιές του στιλ «If you are first...», είτε με Κολοκοτρώνηδες, Καραϊσκάκηδες, Μεγαλέξανδρους και «This is Sparta»!
Συμπαθάτε με αλλά προτιμώ Καβάφη. Εμαθα να δίνω -μεγάλη- αξία και στη συμμετοχή. Σέβομαι και ασπάζομαι ότι ο ηττημένος δίνει αξία στον νικητή.
Η αξία του κάθε Μέσι, του κάθε Ρόμπεν, του κάθε Νεϊμάρ και του κάθε Ρονάλντο δεν μειώνεται επειδή δεν πάτησαν στην κορυφή. Αλλωστε στην ποδοσφαιρική κορυφή υπάρχει θέση μόνο για έναν. Επίσης δεν παρατήρησα... αυξητικές τάσεις στην αξία ούτε του Οζίλ, ούτε του Μίλερ, ούτε του Χούμελς, οι οποίοι σήκωσαν το χρυσό αγαλματάκι στο «Μαρακανά».
Ας θημηθούμε, λοιπόν, τους στίχους από «Το Πρώτο Σκαλί» του Κ. Π. Καβάφη, ας ηρεμήσουμε, ας ξαναφέρουμε στη σκέψη μας τι απολαύσαμε στη Βραζιλία φέτος το καλοκαίρι κι ας προετοιμαστούμε για τα... δεινά που μας περιμένουν στα εγχώρια -παντός είδους- γήπεδα τούτο τον χειμώνα.
Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω
κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.»
Είπ’ ο Θεόκριτος· «Aυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νάσαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.»
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ικαρος 1984)
19 Ιουλίου 2014
Von Goethe bis Götze!
Το ομώνυμο ινστιτούτο προάγει διεθνώς την κουλτούρα και τον πολιτισμό των Γερμανών
Γκέτσε
Σύντομα ένα «ομώνυμο» ινστιτούτο θα προάγει διεθνώς τον σύγχρονο-ολοκληρωτικό τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο
159 Ινστιτούτα Γκέτε λειτουργούν σε 94 χώρες, στις 5 ηπείρους.
Το 1769, στα 20 του, ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκέτε άρχισε να ανακαλύπτει μέσα του τον ήρωά του Φάουστ. Στα 25 του απέκτησε παγκόσμια φήμη με «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου». Υπήρξε ένας από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πνεύματος. Διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός, φιλόσοφος, ζωγράφος, θεολόγος, επιστήμονας και πολιτικός.
Το 2014, στα 22 του, ο Μάριο Γκέτσε ανέβασε τη Γερμανία στο ποδοσφαιρικό Εβερεστ. Ηταν αυτός που πέτυχε στην παράταση του τελικού το «χρυσό» γκολ στην Αργεντινή. Ηταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα στην ποδοσφαιρική γερμανική κυριαρχία - ηγεμονία.
Στα τέσσερα τελευταία Μουντιάλ του 21ου αιώνα (2002, 2006, 2010, 2014) μια ομάδα ήταν πάντα παρούσα στην τετράδα των ημιτελικών. Η Γερμανία! Αλλες δυο ομάδες-χώρες το κατάφεραν δύο φορές (Ολλανδία, Βραζιλία). Κι άλλες οκτώ ομάδες από μία φορά (Τουρκία, Ν. Κορέα, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ουρουγουάη, Ισπανία, Αργεντινή). Σας λέει κάτι αυτό. Εμένα πολλά... Γιατί οι Γερμανοί δεν ξανάρθαν. Ηταν πάντα «εδώ».
Στη φωτογραφία: Ενα μεγάλο «Ζ» έχει αντικαταστήσει το «Η» από το λογότυπο του Ινστιτούτου Γκέτε στο Μόναχο. 14 Ιουλίου 2014. Από τη χαρά για την κατάκτηση του Μουντιάλ και την προσμονή άφιξης του «αεροπλάνου της χαράς»... παρεκτράπησαν και οι σοβαροί Γερμανοί! Από τον Γκέτε στον Γκέτσε. "Von Goethe bis Götze".
Από τον Γκέτε στον Γκέτσε!
Το ομώνυμο ινστιτούτο προάγει διεθνώς την κουλτούρα και τον πολιτισμό των Γερμανών
Γκέτσε
Σύντομα ένα «ομώνυμο» ινστιτούτο θα προάγει διεθνώς τον σύγχρονο-ολοκληρωτικό τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο
159 Ινστιτούτα Γκέτε λειτουργούν σε 94 χώρες, στις 5 ηπείρους.
Το 1769, στα 20 του, ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκέτε άρχισε να ανακαλύπτει μέσα του τον ήρωά του Φάουστ. Στα 25 του απέκτησε παγκόσμια φήμη με «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου». Υπήρξε ένας από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πνεύματος. Διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός, φιλόσοφος, ζωγράφος, θεολόγος, επιστήμονας και πολιτικός.
Το 2014, στα 22 του, ο Μάριο Γκέτσε ανέβασε τη Γερμανία στο ποδοσφαιρικό Εβερεστ. Ηταν αυτός που πέτυχε στην παράταση του τελικού το «χρυσό» γκολ στην Αργεντινή. Ηταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα στην ποδοσφαιρική γερμανική κυριαρχία - ηγεμονία.
Στα τέσσερα τελευταία Μουντιάλ του 21ου αιώνα (2002, 2006, 2010, 2014) μια ομάδα ήταν πάντα παρούσα στην τετράδα των ημιτελικών. Η Γερμανία! Αλλες δυο ομάδες-χώρες το κατάφεραν δύο φορές (Ολλανδία, Βραζιλία). Κι άλλες οκτώ ομάδες από μία φορά (Τουρκία, Ν. Κορέα, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ουρουγουάη, Ισπανία, Αργεντινή). Σας λέει κάτι αυτό. Εμένα πολλά... Γιατί οι Γερμανοί δεν ξανάρθαν. Ηταν πάντα «εδώ».
Στη φωτογραφία: Ενα μεγάλο «Ζ» έχει αντικαταστήσει το «Η» από το λογότυπο του Ινστιτούτου Γκέτε στο Μόναχο. 14 Ιουλίου 2014. Από τη χαρά για την κατάκτηση του Μουντιάλ και την προσμονή άφιξης του «αεροπλάνου της χαράς»... παρεκτράπησαν και οι σοβαροί Γερμανοί! Από τον Γκέτε στον Γκέτσε. "Von Goethe bis Götze".
12 Ιουλίου 2014
Το... παπουτσωμένο γατάκι!
Οι Αμερικανοί είναι «φονιάδες των λαών». Ετσι μας το είπαν, έτσι σας το λέμε (στιλ... Μανώλη Μαυρομάτη). Για το αντίπαλον δέος... κουβέντα.
Και οι δημοσιογράφοι, όμως, είναι οι γνωστοί «αλήτες, ρουφιάνοι», σύμφωνα με την κρατούσα άποψη. Για τους εκδότες, βέβαια, κουβέντα...
Ετσι γίνεται, συνήθως. Κοιτάμε, παρακολουθούμε και δεχόμαστε τα πράγματα και τις καταστάσεις όπως μας τις σερβίρουν. Καρφωμένοι στη βιτρίνα. Πού να τρέχεις τώρα να δεις τι κρύβεται από πίσω.
Κάπως έτσι, λοιπόν, ο Κριστιάνο είναι -συνήθως- ο κορυφαίος της Ρεάλ Μαδρίτης. Κι ας μην έχει ακουμπήσει μπάλα. Οπως κι ο Λιονέλ Μέσι στην Μπαρτσελόνα. Ο Στίβεν Τζέραρντ στη Λίβερπουλ, ο Αριαν Ρόμπεν ή ο Ριμπερί στη Μπάγερν Μονάχου και... πάει λέγοντας (και κλαίγοντας!).
Ο κόσμος, οι οπαδοί, θέλουν είδωλα. Οι -παντός είδους- εταιρείες παράγουν είδωλα. Κι εμείς, οι δημοσιογράφοι -τρομάρα μας- γράφουμε για -και προβάλλουμε- τα είδωλα. Η εύκολη δουλειά. Και «χρήσιμη». Πού να τρέχεις τώρα...
Στον ημιτελικό της Τετάρτης, όλη η Ολλανδία έπαιζε πάνω στον Μέσι. Πού να ξεμυτίσει. Πού να σηκώσει κεφάλι. Αν έβαζε, όχι το πρώτο πέναλτι αλλά το τελευταίο, μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα έπαιρνε άλλο ένα βραβείο «man of the match». Κάπως έτσι το βραβείο πήγε στον Ρομέρο, που απέκρουσε τα δυο πέναλτι.
Κι ο Μαστσεράνο; Ποιος Μαστσεράνο; Αυτός που στις καθυστερήσεις έκανε το «τάκλιν του αιώνα» στον Ρόμπεν και κράτησε στη ζωή την Αργεντινή. Αυτός που... αρνήθηκε να λιποθυμήσει στο πρώτο ημίχρονο. Αυτός που, σαν πραγματικός αρχηγός, μίλησε στους συμπαίκτες του πριν αρχίσει η παράταση με την Ολλανδία. Αυτός που «έφτιαξε» τον Ρομέρο πριν από τα πέναλτι, λέγοντάς του: «Σήμερα θα κατακτήσεις τον κόσμο. Σήμερα θα γίνεις ήρωας». Κι ύστερα μ' ένα φιλί στο μάγουλο τον έστειλε στα δοκάρια του!
Αυτός που «βαρέθηκε να τρώει σκατά τόσα χρόνια» και πώρωσε τους «Γκαούτσος» πριν από τον προημιτελικό με το Βέλγιο.
Αυτός που ανάγκασε τον μεγάλο Ντιέγο Μαραντόνα να δηλώσει: «Ηταν ένα πίτμπουλ στον αγωνιστικό χώρο. Σήμερα στο γήπεδο υπήρχαν ο Μαστσεράνο και άλλοι δέκα».
Οι υπόλοιποι, όσοι δεν μπορούμε να τα «δούμε» όλα αυτά, ας καναπεδιαστούμε και ας απολαύσουμε τα καινούργια αεροδυναμικά παπούτσια που φοράει το κάθε «γατάκι»-σταρ...
Ας χαζέψουμε στο διαδίκτυο την κάθε καλλονή που ζευγαρώνει-νιαουρίζει με κάποιο άλλο ποδοσφαιρικό «γατάκι». Γατάκια, άλλωστε, υπάρχουν, που 'λεγε και μια ψυχή. Για λεφτά, μη ρωτάτε...
ΥΓ.: Αντιγράφω για το λήμμα «γατάκι» από το διαδικτυακό λεξικό της αργκό www.slang.gr:
Με τον όρο αυτό προσφωνούμε χιουμοριστικά όποιον θεωρούμε ότι είναι άτομο χαμηλής αξίας (κάτι αντίστοιχο με τα γατάκια, δηλαδή, που τα πιάνεις έτσι όπως είναι μικρά και τα κάνεις ό,τι θέλεις). Ενίοτε το λέμε και σε κανένα νέτο που θεωρεί ότι έχει άποψη ή προσπαθεί να μας πάρει τον αέρα, με την έννοια του ότι έχουμε το πάνω χέρι.
Ακόμη: Χαϊδευτικά το αιδοίο, που, όπως το συμπαθές ζωάκι, αρέσκεται στα χάδια και τα παιχνίδια.
Αλλά και: Κοντόσωμος ποδοσφαιριστής με ευκινησία, αλλά και αδυναμία στις σωματικές μονομαχίες. Αγαπητός ορισμός παίκτη κατά τον Αλέφαντο...
πηγή: FULLpassion #77 EfSyn 12jul2014
5 Ιουλίου 2014
Η «πατσαβούρα» Βεργκάρα και ο... ανθ' ημών Γκέκας!
Η Σοφία Βεργκάρα τόλμησε να tweetάρει «Vamos Colombia». Με τρία θαυμαστικά. Και 9 καρδούλες. «Το κ@ριολ@κι»!
Πήρε πάραυτα το μάθημά της. Εξολοθρεύτηκε άμεσα με μερικά «fuck you mori patsavoura» και «άντε γ@μ*σου μωρή πεταμένη»...
Το σόου συνεχίστηκε στο δεύτερο ματς με την πανελλήνια ηδονή για την αποβολή του Κατσουράνη και συνεχίστηκε με την παλλαϊκή απαίτηση-εντολή μέσω facebook: «Οχι Κατσουράνη με Κόστα Ρίκα». Τα like ξεπέρασαν τις 100.000.
Λογικό και αναμενόμενο ήταν να κορυφωθεί η γελοιότητα με τον Φάνη Γκέκα. Η αφαίρεση της ιθαγένειας από τον Λαρισαίο φορ ήταν το ελάχιστο που θα έπρεπε να υλοποιήσει άμεσα η ελληνική πολιτεία και φυσικά η σύλληψή του άμα τη αφίξει της αποστολής στο «Ελ. Βενιζέλος».
Δυστυχώς το κράτος, η κυβέρνηση, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ο «Εφιάλτης» ζει -και κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος- ανάμεσά μας. Ο «Νενέκος» της ελληνικής φυλής τολμά να δηλώνει ότι η εθνική ομάδα δεν τελείωσε γι' αυτόν.
Γρηγορείτε Ελληνες!
ΥΓ.: Να δεχτώ ότι τα likes και τα retweets δεν εκφράζουν τον μέσο όρο του σύγχρονου Ελληνα; Να δεχτώ ότι αυτοί οι 100.000 plus έκαναν χαβαλέ; Να δεχθώ ότι φταίει η... μακρά αποχή από το σεξ για την επίθεση στη Βεργκάρα; Να τα δεχτώ (λέμε τώρα). Ολα. Αλλά αυτό με τον Φάνη, sorry, δεν μπορώ. Πήγαινε εσύ αγόρι μου που τον βρίζεις και στήσου στα 11 μέτρα, απέναντι από τον τερματοφύλακα. Κι έλα μετά να τα πούμε. Ή πήγαινε κάθισε κάτω από τα δοκάρια και προ-ετοιμάσου για το χτύπημα... Αντε να σε δω. Και μην ξεχνάς ότι είναι βαριά. Πολύ βαριά. Πάρα πολύ βαριά. Ασήκωτη. Οχι αυτή που νομίζεις και τραγουδάς -και δεν έχεις- αλλά η μπάλα!
Αλήτες, προδότες, ποδοσφαιριστές...
Στίλικε, Σιξ, Μποσίς, Σόκρατες, Πλατινί, Ζούλιο Σέζαρ, Κιράρτε, Σερβίν, Ελόι, Τιμόφτε, Στόικοβιτς, Μαραντόνα, Τρόλιο, Μπρνόβιτς, Χατζιμπέγκιτς, Ντοναντόνι, Σερένα, Πιρς, Ουόντλ, Γκαρσία Ασπε, Μπαλάκοφ, Μπερνάλ, Ροντρίγκες, Μιλντ, Πετρέσκου, Μπελοντέντιτσι, Μπαρέζι, Μάρσιο Σάντος, Μασάρο, Ρ. Μπάτζο, Κρέσπο, Ινς, Μπάτι, Λιζαραζού, Αλμπερτίνι, Ντι Μπιάτζιο, Κοκού, Ρ. ντε Μπουρ, Χόλαντ, Κόνολι, Χουανφράν, Κιλμπέιν, Βαλερόν, Χοακίν, Σεφτσένκο, Στρέλερ, Μπαρνέτα, Καμπάνας, Αγιάλα, Καμπιάσο, Λάμπαρντ, Βιάνα, Πετί, Τζέραρντ, Κάραχερ, Τρεζεγκέ, Κομάνο, Μενσά, Περέιρα, Αντίγια, Πινίγια, Ουίλιαν, Σάντσες, Χουλκ, Χάρα, Γκέκας...
29 Ιουνίου 2014
28 Ιουνίου 2014
Καθυστερημένο παιδί ο Αντρέας Σάμαρης!!!
Επειδή την ξέρει την μπαλίτσα, διέκρινε εύκολα και γρήγορα το ταλέντο του πιτσιρικά Ανδρέα Σάμαρη στην Παναχαϊκή. Ζήτησε λοιπόν ως πρόεδρος από τον πιτσιρικά να υπογράψει νέο 5ετές συμβόλαιο με την πατρινή ΠΑΕ. Ο μικρός Αντρέας, όμως, τον... ντρίμπλαρε και τον έστειλε στον μάνατζέρ του για τα περαιτέρω.
Αυτομάτως μπήκε στο ψυγείο και κόντεψε να πάθει... κρυοπαγήματα! «Οποιος δώσει ρούχα για προπόνηση στον Σάμαρη θα απολυθεί» ήταν η εντολή στα αποδυτήρια. Ο Αλέξης, βλέπετε, είχε ακούσει ιστορίες για καπεταναίους και προέδρους που «καθάριζαν» στο τσακ μπαμ τέτοιες καταστάσεις. Μόνο που ήταν άλλες οι εποχές. Τότε, στα δύσκολα, κάποιες φορές, μιλούσαν και τα κουμπούρια...
Για να τον αναγκάσει, λοιπόν, σε έξοδο από την ομάδα, ο Αλέξης μας (που τον χαρακτήριζε «θησαυρό για την Παναχαϊκή») τον κάλεσε σε απολογία με μια ανακοίνωση–μνημείο για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο:
«Σε απολογία θα κληθεί ο νεαρός ποδοσφαιριστής, Ανδρέας Σάμαρης, ο οποίος τίθεται εκτός προπονήσεων λόγω των συχνών επεισοδίων των οποίων προκαλεί, τραυματίζοντας στην προπόνηση τους συμπαίκτες του, λόγω της μη χρησιμοποίησής του από τον προπονητή της ομάδας μας. Ο Σάμαρης και πέρσι είχε δείξει τέτοιες συμπεριφορές πάλι για τους ίδιους λόγους και δεν είχε απομακρυνθεί παρά την εισήγηση του κ. Τζαναβάρα, λόγω της αγάπης του κ. Κούγια στους νεαρούς ταλαντούχους παίκτες. Από τον Σάμαρη ζητήθηκε να λύσει το συμβόλαιό του, διότι όχι μόνο δεν προσφέρει αγωνιστικά, αλλά είναι επικίνδυνος για τους συμπαίκτες του, καθώς ήδη έχει τραυματίσει τους Παπαποστόλου και Βαλλιάνο»!
Ηταν 25 Σεπτεμβρίου του 2009. Δέκα ημέρες αργότερα (5 Οκτωβρίου) ο φάκελος Παναχαϊκή έκλεινε για τον Ανδρέα Σάμαρη: «Η ΠΑΕ Παναχαϊκή ανακοινώνει ότι λύθηκε το συμβόλαιο κατόπιν κοινής συμφωνίας με τον νεαρό ποδοσφαιριστή Ανδρέα Σάμαρη. Η ΠΑΕ Παναχαϊκή εύχεται στον Ανδρέα Σάμαρη τη μεγαλύτερη επιτυχία στη μελλοντική του ποδοσφαιρική ζωή».
Δυο χρόνια αργότερα, Κούγιας και Σάμαρης «ξανασυναντήθηκαν». Η Παναχαϊκή έδινε φιλικό ματς προετοιμασίας στη Νέα Σμύρνη με τον Πανιώνιο, τη νέα ομάδα του ποδοσφαιριστή. Το ματσάκι δεν ήταν βέβαια και πολύ φιλικό, κάτι που... επιβεβαιώνεται και από την ανακοίνωση–καταγγελία που εξέδωσε αργά το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου 2011 η Παναχαϊκή εναντίον των «κυανέρυθρων», αντιπάλων παικτών, παραγόντων, δημοσιογράφων, αλλά και του Σάμαρη!
Αναφέρεται μεταξύ άλλων:
«Η ΠΑΕ Παναχαϊκή και οι άνθρωποί της περίμεναν μια φιλική και ανθρώπινη αντιμετώπιση από τους ανθρώπους, προπονητές και ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου αλλά αντί αυτού αντιμετώπισαν εντός αγωνιστικού χώρου ποδοσφαιρικά ζώα τα οποία υπό την ανοχή του διαιτητή Σφακιανάκη έστειλαν 4 ποδοσφαιριστές μας στο νοσοκομείο (Tafili χιαστούς από εγκληματικό κτύπημα εκτός φάσεως του καθυστερημένου αυτού παιδιού Σάμαρη και το οποίο έμεινε ατιμώρητο, Hurtado αιμάτωμα στον μηρό από αντιαθλητικό κτύπημα του Κουμουρτζί, Furtado σοβαρό τραύμα στην ποδοκνημική, Κοκκίνης εγκεφαλική διάσειση από την απάνθρωπη και αντιαθλητική επίθεση με μπουνιές και κλωτσιές στο κεφάλι ενώ ήταν πεσμένος στο έδαφος από τον αληταρά Ριέρα χωρίς να του έχει γίνει καν φάουλ προηγουμένως παρά ένα καθαρό τάκλιν)».
Ηθικόν δίδαγμα: Οταν κάποια στιγμή προσπαθείς αδίκως να τυλίξεις κάποιον σε μια κόλλα χαρτί για να του καταστρέψεις την ποδοσφαιρική -τουλάχιστον- ζωή του, μπορεί να έρθει μια άλλη στιγμή κι αυτός να σε τυλίξει με κάτι πιο... μακρύ γύρω από τον λαιμό σου. Οχι για να σε πνίξει. Μη φοβάσαι. Για να σε ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ!
Βραζιλιάνος ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς"!
Ξέρω ότι οι Βραζιλιάνοι έχουν δεκατέσσερα μέλη της οικογένειας Da Silva με έξι δάχτυλα σε κάθε χέρι και πόδι, χάρη σε μια σπάνια γενετική πάθηση που ονομάζεται πολυδακτυλία.
«Δίνουμε όλη μας την ενέργεια στην Εθνική μας για να κερδίσει το Κύπελλο η Βραζιλία» είπε στο Reuters η 28χρονη Ana Carolina Santos da Silva, από την πρωτεύουσα Μπραζίλια όπου ζει η οικογένεια...
22 Ιουνίου 2014
14 Ιουνίου 2014
Τι κάνετε μωρέ; Σταματήστε το κάρβουνο...
Να πω την αλήθεια; Σοκαρίστηκα κι εγώ! Oh la la!
Μα είναι δυνατόν το σήμα της εθνικής μας φανέλας να «κοιτάει» τα παπούτσια των διεθνών; Τα παπούτσια μωρέεε; Jamais!
Μα να μην ενοχλεί τον κ. Υπουργό αυτή η... «πρωτοτυπία»; Oh mon dieu!
Πώς θα ανεχτούμε ως έθνος αυτήν την εθνική απρέπεια της ΕΠΟ, είτε τη σχεδιαστική «πρωτοβουλία» της χορηγού εταιρείας; Oh my god!
Κάπως έτσι λοιπόν αποφάσισα να βουτήξω στο φωτογραφικό αρχείο του Αργύρη Μακρή, για να απαντήσω στην επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Τέρενς-Νικολάου Κουίκ, προς τον –απελθόντα- υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνο Παναγιωτόπουλο, με θέμα την «Ελληνική σημαία στη φανέλα του Μουντιάλ».
«Εχετε αντιληφθεί την "ελληνική σημαία" που έχει τοποθετηθεί στη φανέλα των διεθνών ποδοσφαιριστών της Εθνικής μας ομάδας για το Μουντιάλ;
Υπήρχε λόγος η ΕΠΟ να... αναποδογυρίσει το γνήσιο σήμα της Πατρίδας μας, όπως υπήρχε πάντα επάνω στις Εθνικές φανέλες μας;»
Ανθρακες ο θησαυρός... Και το 2004, όταν όλη η Ελλάδα -και οι απανταχού Ελληνες- έκλαιγε για το «γαμημένο», αναποδογυρισμένο το φορούσαν. Και το 1994 στις ΗΠΑ. Και το 1980 στο πρώτο Ευρωπαϊκό μας στην Ιταλία. Και το 1970, και το 1960 και...
Αργησα, που λέτε, αλλά το κατάλαβα. Το εμπέδωσα πλέον. Σιγουρεύτηκα: ΑΔΕΛΦΙΑ, ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ...
Και ποιος άλλος από τον «Πρασινοφρουρό», θα μπορούσε να… χειροκροτήσει τις απορίες του κ. Τέρενς Κουίκ και να σταθεί αρωγός και «σημαιοφόρος» της προσπάθειάς του;
ΟΛΕ!!!
Γράφει, λοιπόν, ο περί ου, στο φύλλο της 8ης Ιουνίου: «Πολύ σωστή η επιστολή – καταγγελία του Τέρενς Κουίκ σχετικά με το σήμα της Εθνικής που είναι ανάποδα στη φανέλα. Εχω και μια ερώτηση, ρε παιδιά. Δηλαδή, μόνο ο Κουίκ το είδε; Άλλος δεν το πρόσεξε; Η’ απλώς το έκανε… αβαβά;».
ΜΠΙΝΓΚΟ!!!
Σωστά το σκεφτήκατε: «Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΗ». Παντού και πάντα. Σαν το μπασκετικό Παναθηναϊκό ένα πράμα. Τόσο αήττητη που γίνεται ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ!
ΖΟΝΓΚ!!!
15 Νοεμβρίου 2013
«Hasta la victoria siempre»
Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, η υφήλιος γνώρισε -ιδίοις όμμασι- δύο μεγάλους εκπροσώπους της μεγάλης των Βραζιλιάνων ποδοσφαιρικής σχολής: τη Σάντος του Πελέ και τη Μποταφόγκο του Γκαρίντσα. Οι δυο αυτές ομάδες πραγματοποιούσαν κάθε χρόνο παγκόσμιες πολυήμερες τουρνέ, δίνοντας φιλικά παιχνίδια και αποκομίζοντας τεράστια κέρδη (και φήμη).
Το ρεκόρ όμως της μεγαλύτερης παραμονής μακριά από τη χώρα το κατέχει η άσημη «Μαντουρέιρα» (Madureira).
Το 1963 πέρασε 144 ημέρες σε χώρες μακρινές, μεταξύ των οποίων ΗΠΑ και Ιαπωνία, παίζοντας συνολικά 36 παιχνίδια και κερδίζοντας σε 23 από αυτά.
Τελευταίος σταθμός (τότε) της long play περιοδείας τους ήταν η Κούβα, όπου η ομάδα έδωσε πέντε (νικηφόρους) αγώνες. Οπως αναφέρει στο πρακτορείο Reuters, ο Ελίας Ντούμπα, πρόεδρος σήμερα της Μαντουρέιρα, την αποστολή συνάντησε στο ξενοδοχείο τους στην Αβάνα ο Τσε Γκεβάρα πριν από το τελευταίο ματς στο οποίο και ήταν παρών ο θρύλος της κουβανικής επανάστασης.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων (1963-2013) από την ιστορική αυτή συνάντηση, η ομάδα -που εδρεύει στη βόρεια πλευρά της πόλης του Ρίο- βρήκε τρόπο να αποκτήσει ξανά φήμη, οπαδούς και λεφτά!
Στις φανέλες των παικτών υπάρχει τυπωμένη η μορφή του Τσε και στο ύψος του γιακά αναγράφεται «1963-2013. Hasta la victoria siempre». Την παράσταση όμως έχει κλέψει η φανέλα τερματοφυλάκων που είναι αντιγραφή της κουβανικής σημαίας και κάνει τρελές πωλήσεις!
«Το εργοστάσιο δεν μπορεί να συμβαδίσει με τη ζήτηση» λέει ο Ελίας Ντούμπα. «Εκεί που πουλούσαμε 10 φανέλες το μήνα, τώρα φτάσαμε πάνω από 3.000 τη βδομάδα»!
«Είναι πραγματικά όμορφη. Μια από τις ωραιότερες φανέλες που έχω δει ποτέ μου», δήλωσε ο -τυχερός- γκολκίπερ της ομάδας Ρομπερτίνιο. «Ξέρω πολλούς οπαδούς άλλων ομάδων που θέλουν να την αγοράσουν».
Η βραζιλιάνικη ομάδα βρίσκεται αυτή την περίοδο σε επαφές με τις αρχές της Κούβας προκειμένου να εξασφαλίσει την επιστροφή-επανάληψη της προ 50ετίας τουρνέ στο νησί. Το ταξίδι αναμένεται να πραγματοποιηθεί με τη λήξη της τρέχουσας σεζόν, το καλοκαίρι του 2014 και πριν από την έναρξη των αγώνων του Μουντιάλ στη Βραζιλία.
