Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα triantafyllou. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα triantafyllou. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29 Ιουλίου 2012

Τα ιστορικά έθνη και το αποικιοκρατικό παρελθόν των Αγγλων


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Τα ιστορικά έθνη που υπάρχουν στον κόσμο είναι έξι, οι Ελληνες, οι Ιταλοί, οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Αιγύπτιοι και οι Πέρσες (Ιράν). Ως ιστορικά έθνη αναφέρονται αυτά που έχουν χιλιάδες χρόνων ιστορία και έχουν δημιουργήσει και τους δικούς τους πολιτισμούς. Η Βρετανία και η ανήκουσα σε αυτή Αγγλία έχει βεβαίως πολύ μεγάλη ιστορία, αλλά δεν ανήκει στα ιστορικά έθνη του κόσμου, όπως η Ελλάδα με την ιστορία των χιλιάδων χρόνων και τον πολύ μεγάλο πολιτισμό της.

Αυτή τη μακρά ιστορία και τον πλούσιο πολιτισμό της η Ελλάδα τα παρουσίασε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, κάτι που ομοίως έκαναν οι Κινέζοι -ένα άλλο ιστορικό έθνος- το 2008. Αντίθετα, δεν μπόρεσαν να τα παρουσιάσουν διότι δεν τα διαθέτουν οι Αγγλοι, με αποτέλεσμα να κάνουν μια τελετή έναρξης που συγκαταλέγεται στις χειρότερες όλων των εποχών.

Πέραν της μουσικής βιομηχανίας στην οποία είναι πρωτοπόροι, οι φίλοι μας οι Αγγλοι, είχαν άλλα ελάχιστα πράγματα από το παρελθόν τους να παρουσιάσουν και αρκέστηκαν σε μια κιτς παράσταση που ξεπέρασε και την τελετή λήξης της Αθήνας με τα καρπούζια και τους γύφτους. Στην περίπτωση αυτή επιβεβαιώθηκε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο αυτό που είπαν πολλοί πως “ότι έχεις δείχνεις” και δυστυχώς για αυτούς, οι Αγγλοι αυτά είχαν να δείξουν και αυτά έδειξαν.

Είχαν βεβαίως και κάποια άλλα πράγματα που δεν τόλμησαν να δείξουν και να τα συμπεριλάβουν στην τελετή έναρξης των 30ών Ολυμπιακών Αγώνων. Μιλάμε για το αποικιοκρατικό τους παρελθόν, το οποίο δεν συμπεριέλαβαν στην τελετή γιατί αν το έκαναν θα έπρεπε να συμπεριλάβουν και τις δολοφονίες των λαών στις χώρες που κατέκτησαν και την υφαρπαγή του πλούτου τους...



2 Ιουλίου 2012

Ισπανία, η αποθέωση του ποδοσφαίρου


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Για αυτή την Ισπανία είπαν πολλά, μέχρι και ότι δεν παίζει μπάλα, αλλά
play station. Είπαν ότι είναι κουρασμένη, ότι δεν μπορεί και άλλα πολλά, όμως, η τελική κατάληξη αυτού του Euro 2012 διέψευσε τους πάντες και κυρίως διέψευσε εκείνους που άσκησαν κριτική στο ποιοτικό ποδόσφαιρο.

Ξεκινάμε από την παραδοχή πως ότι και αν παίζει και όπως και αν το παίζει η Ισπανία, αυτό που πέτυχε- δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ένα παγκόσμιο κύπελλο στη σειρά- δεν το έχει πετύχει ποτέ στην ιστορία του ποδοσφαίρου καμιά άλλη εθνική ομάδα και βεβαίως μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι ένα τόσο μεγάλο επίτευγμα. Η επιτυχία της Ισπανίας και η κατάκτηση και αυτής της διοργάνωσης είναι τελικά όχι μόνο η επιβεβαίωση, αλλά και η αποθέωση του ποιοτικού ποδοσφαίρου, του ποδοσφαίρου και της πεμπτουσίας του αθλήματος που είναι το γκολ. Στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο και όλα τελικώς τραβούν το δρόμο της δικαίωσης.

Ετσι έγινε και με την Ισπανία, την ποδοσφαιρική Ισπανία που είναι μία από τις μεγαλύτερες ομάδες που έχει αναδείξει ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είναι μια ομάδα που παίζει καλή μπάλα, που μαγεύει το θεατή, μια ομάδα που αποθεώνει το ποδόσφαιρο και εκείνο της το ανταποδίδει. Ότι άλλο και αν πούμε θα είναι υπερβολή και υπερβολές δεν χρειάζονται. Αυτή η Ισπανία είναι μια πολύ καλή ομάδα και ως πολύ καλή και καλύτερη από τις άλλες κερδίζει άξια και αυτό σημαίνει πολύ απλά δικαιοσύνη.



17 Ιουνίου 2012

Η λαϊκότερη και μαζικότερη έκφραση συναισθημάτων και μηνυμάτων



ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Η αλήθεια είναι ότι οι Πολωνοί καταστηματάρχες τα ψιλοέβαψαν μαύρα για τον αποκλεισμό της χώρας τους, αλλά της Ρωσίας. Για τη χώρα τους λυπήθηκαν ως Πολωνοί, για τους Ρώσους ως επιχειρηματίες, διότι οι ορδές των ορθόδοξων Σλάβων που από τον κομμουνισμό πέρασαν στο νεοπλουτισμό, άφηναν τα λεφτά τους σωρηδόν στη Βαρσοβία και στο Βρότσλαβ όπου έπαιξε η εθνική τους ομάδα.


Από αυτή την και μόνο την πλευρά είναι σαφές ότι κανείς εδώ στη Βαρσοβία δεν ήθελε να προκριθεί η Ελλάδα, για τη γειτονική Τσεχία δεν το συζητάμε, την ήθελαν και μάλιστα πολύ, μιας και οι Τσέχοι έρχονται ημερήσιες εκδρομές στην Πολωνία.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά, όμως, η συναισθηματική. Σύμφωνα με αυτή οι Πολωνοί είχαν επιλέξει Ελλάδα, όχι μόνο λόγω της …προαιώνιας κόντρας με τους Ρώσους, αλλά γιατί «είστε ένας λαός αδικημένος», μας είπε ένας εθελοντής που πανηγύριζε στο κέντρο Τύπου μετά τη λήξη του αγώνα με τη Ρωσία.

Αυτή είναι η δύναμη και το μήνυμα του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου. Η Ελλάδα λες και έλυσε όλα της τα προβλήματα, λες και δεν έχει πια το βραχνά της οικονομικής κρίσης και την απειλή της πτώχευσης, ανάσανε βαθιά και χαμογέλασε με τη νίκη και την πρόκριση της εθνικής της ομάδας στο ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η δύναμη του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού και για αυτό οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν στήσει ολόκληρες στρατηγικές γύρω από αυτές τις μεγάλες διοργανώσεις, μέχρι και οι εταιρείες παραγωγής οπλικών συστημάτων πουλάνε την πραμάτειά τους σε αυτές τις διοργανώσεις και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέχρι και η Μέρκελ έγινε αντικείμενο χλευασμού μετά την πρόκριση της Ελλάδας και εν αναμονή της Γερμανίας για τα προημιτελικά. Τι σου είναι τελικά το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός. Ισως η λαϊκότερη και μαζικότερη έκφραση συναισθημάτων και προαγωγής μηνυμάτων και μάλιστα με ανώδυνο τρόπο…
        

         

13 Ιουνίου 2012

Την αντιμετωπίζουν σαν μπανανία…


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Κριτική μπορεί να γίνει και πολλά μπορούν να ειπωθούν και να γραφτούν για αυτή την εθνική ομάδα και τα δύο πρώτα της παιχνίδια στο Euro 2012. Λάθη έγιναν και μάλιστα πολλά και από πολλές πλευρές και ίσως αυτά τα λάθη στοιχίσουν την πρόκριση στην επόμενη φάση. Επιπλέον είναι καθήκον του δημοσιογράφου και κριτική να ασκεί και τα λάθη να επισημαίνει, διότι με τον τρόπο αυτό διαφωτίζει και ενημερώνει καλύτερα την κοινή γνώμη.

Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, η Ελλάδα έχει μπροστά της το κρίσιμο παιχνίδι με τη Ρωσία, από το οποίο θα κριθεί η πρόκριση και για την εθνική μας υπάρχει μόνο η νίκη και τίποτα άλλο. Οι πιθανότητες δεν είναι με την Ελλάδα και αυτό το γνωρίζουν όλοι, αλλά είναι ένα παιχνίδι και σε ένα παιχνίδι όλα μπορούν να συμβούν, αρκεί η εθνική να προσπαθήσει και ας πέσει ηρωικά μαχόμενη.

Το ζητούμενο, όμως, από τα δύο πρώτα παιχνίδια της Ελλάδας στο Euro είναι άλλο και έχει να κάνει με την αντιμετώπιση από τους διαιτητές. Μια αντιμετώπιση που είναι ολοφάνερα άδικη και που μετά το 2004 η Ελλάδα δεν την είχε ποτέ. Αντιθέτως, δεν ήταν λίγες οι φορές που η εθνική μας είχε ευνοηθεί ή για να το πούμε πιο κομψά, αντιμετωπιζόταν ως μεγάλη ομάδα και με ασυλία που την έχουν οι μεγάλες δυνάμεις του ποδοσφαίρου. Καθώς έγινε φανερό στα παιχνίδια με Πολωνία και Τσεχία, η αντιμετώπιση αυτή έχει αλλάξει και η εθνική μας ομάδα που είναι παρούσα τα τελευταία χρόνια σχεδόν σε όλα τα μεγάλα ποδοσφαιρικά ραντεβού, αντιμετωπίζεται και πάλι σαν την μπανανία των προ Euro 2004 εποχών...




9 Ιουνίου 2012

Αχ και να’ χε μπει αυτό το πέναλτι...


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Το ότι η Πολωνία γλύτωσε την ήττα από την Ελλάδα είναι κάτι που είδαν όλοι. Το ότι η εθνική μας χάρισε αυτό το παιχνίδι είναι επίσης κάτι που το είδαν όλοι. Αυτή η ελληνική ομάδα είναι από απολύτως… ελληνική, με τα πολύ καλά της και τα πολύ κακά της.

Το 1-1 της εθνικής άφησε μια ολίγο πικρή γεύση, αλλά ας πάμε και στο 4-1 της Ρωσίας επί της Τσεχίας, που αμφότερες έδειξαν ότι είναι καλύτερες ομάδες από την Πολωνία. Οι Ρώσοι επιβεβαίωσαν σε αυτό το παιχνίδι τον τίτλο του φαβορί του ομίλου μας και έδειξαν πως μάλλον θα καταλάβουν την πρώτη θέση.

Από τις τρεις υπόλοιπες ομάδες λοιπόν, Ελλάδα, Τσεχία και Πολωνία, μάλλον η χειρότερη είναι η διοργανώτρια, η οποία την Τρίτη λογικά θα ηττηθεί από τη Ρωσία. Αρα, ο αγώνας της εθνικής μας με την Τσεχία την ίδια ημέρα είναι μάλλον κάτι σαν τελικός,  μιας και ο νικητής με τα έως τώρα δεδομένα και την εικόνα των τεσσάρων ομάδων από την πρώτη αγωνιστική, θα είναι ο δεύτερος που θα προκριθεί από τον όμιλο.

Μπορεί η εθνική μας να κερδίσει την Τσεχία είναι το επόμενο ερώτημα. Και βεβαίως μπορεί είναι η απάντηση, αρκεί να ξεχάσει τον κακό της εαυτό που έδειξε στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με την Πολωνία. Η Τσεχία είναι βεβαίως καλύτερη ομάδα από την Πολωνία, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Εκείνο το οποίο θα παίξει ρόλο είναι το πώς θα παρουσιαστεί η Ελλάδα που έχει την ευκαιρία να κάνει μια ακόμη υπέρβαση, διότι περί υπέρβασης θα πρόκειται αν προκριθεί στην επόμενη φάση.

Αν η Ελλάδα έχει κερδίσει βεβαίως την Πολωνία θα μιλάγαμε με άλλα δεδομένα τώρα, όπερ σημαίνει αχ και να’χε μπει αυτό το πέναλτι του Καραγκούνη, γιατί θα είχαμε αρχίσει να οργανώνουμε την πέραν της 16ης Ιουνίου παραμονής μας στην Πολωνία και ίσως ετοιμάζαμε και βαλίτσες για Ουκρανία, στην οποία θα πάει η Ελλάδα μόνο αν προκριθεί στον ημιτελικό.

6 Ιουνίου 2012

Η σημασία και η ιστορικότητα της διοργάνωσης σε Πολωνία, Ουκρανία


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στην Πολωνία και την Ουκρανία. Είναι και αυτό από τις νέες πόρτες που μας άνοιξε η ιστορία, από τα νέα κεφάλαια που μας έβαλε και είμαστε τουλάχιστον υποχρεωμένοι να τα μελετήσουμε.

Δύο χώρες, η Πολωνία και η Ουκρανία, εκ των βασικών του πρώην ανατολικού μπλοκ, το Σιδηρούν Παραπέτασμα, όπως το έλεγαν, το οποίο δεν υπάρχει πια, αλλά τα σημάδια του είναι παντού. Λίγες ημέρες στη Βαρσοβία και το βλέπεις. Αυτή η πόλη που από το 2004 είναι πρωτεύουσα μιας χώρας μέλους της Ε.Ε. παλεύει μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μεταξύ του παρελθόντος της, του παρόντος και του μέλλοντός της. Αυτή η χώρα που ανήκε στο σκληρό πυρήνα του ανατολικού μπλοκ είναι και αυτή που ανοίγει την πόρτα της Δύσης και θέλει να μπει για τα καλά.

Το Euro 2012 είναι ένα μέσο για να το επιτύχει. Η πόρτα είχε ανοίξει με την πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση για κράτος του ανατολικού μπλοκ που απέκτησε η Πολωνία το 1989 και την είσοδο στην Ε.Ε. το 2004. Το Euro είναι ένα ακόμη βήμα προς τον κόσμο της Δύσης και του καπιταλισμού που μόνο αγγελικά πλασμένος δεν είναι και αυτό η Πολωνία των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και ανοικοδόμησης, των πολλών δημόσιων έργων που οφείλονται σε κοινοτικά κονδύλια και των χαμηλών μισθών και επιπέδου ζωής πρέπει να το έχει καταλάβει καλά.

Όταν τα φώτα του Euro σβήσουν για αυτή και τη γειτονική της Ουκρανία που υπολείπεται υποδομών και ευρωπαϊκών κονδυλίων, αφού δεν ανήκει στην Ε.Ε., ο απολογισμός θα δείξει αν το βήμα στην ανοιχτή πόρτα της Δύσης ήταν προς τα εμπρός ή προς τα πίσω. Προς το παρόν μια διοργάνωση πολυεθνικών και χορηγών μαζί με ποδόσφαιρο, όπως είναι το Euro, στα πάλαι ποτέ άντρα του Σιδηρούν Παραπετάσματος είναι ιστορική και χρίζει παρακολούθησης και μελέτης.
   
 




4 Ιουνίου 2012

Τα σημάδια του 2004 και τα όρια της Εθνικής επιτυχίας


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Στη Βαρσοβία βρίσκεται πλέον η αποστολή της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου για το  Euro 2012 που ξεκινά την Παρασκευή με την Ελλάδα να αντιμετωπίζει τη διοργανώτρια Πολωνία. Στη Βαρσοβία μαζί με την εθνική ομάδα βρίσκεται πλέον και ο υπογράφων στο ξεκίνημα μιας ακόμη δημοσιογραφικής περιπέτειας σαν και αυτές του Euro 2004 και 2008, του Μουντιάλ του 2010 και του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2005.

Τόσες ωραίες δημοσιογραφικές περιπέτειες που μας έκαναν όλους σοφότερους και εμπειρότερους. Τόσες ωραίες δημοσιογραφικές περιπέτειες που τις περάσαμε μαζί με την εθνική ομάδα, η οποία από το εύρος και μόνο των συμμετοχών της σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων τα τελευταία οκτώ χρόνια, δείχνει την ανοδική της πορεία.

Ουσιαστικά η εθνική έλειψε στα οκτώ αυτά χρόνια μόνο από το παγκόσμιο κύπελλο του 2006 και τώρα εδώ στην Πολωνία και στη διπλανή της Ουκρανία που χτυπά πλέον η καρδιά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, η Ελλάδα είναι και πάλι παρούσα και ανάμεσα στις 16 καλύτερες ομάδες της ηπείρου. 

Ο,τι και αν γίνει και όπου και αν φθάσει η Ελλάδα σε αυτή τη διοργάνωση, η παρουσία της και μόνο εδώ στα τελικά είναι επιτυχία και ουδείς μπορεί και πρέπει να πει το παραμικρό, αν και νομίζουμε ότι αυτή η εθνική έχει τα φόντα να μην μείνει απλά στη συμμετοχή.

Εχει τη στόφα της ομάδας που μπορεί να προχωρήσει και να διακριθεί και παρά τις όποιες αδυναμίες έδειξε στα φιλικά, μπορεί να προκριθεί τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά. Κρίσιμος, κρισιμότατος είναι βεβαίως ο αγώνας της πρεμιέρας με την Πολωνία την Παρασκευή, αφού από το αποτέλεσμά του θα κριθούν πολλά για το μέλλον της Ελλάδας στη διοργάνωση. Και αν η εθνική κερδίσει δεν βάζει μόνο γερές βάσεις πρόκρισης, αλλά και τα γούρια και τα σημάδια του Euro 2004 που η Ελλάδα είχε κερδίσει στην πρεμιέρα τη διοργανώτρια Ποτρογαλία, θα αναβιώσουν. Ιδωμεν…

22 Μαΐου 2012

Φωτεινή πλευρά της σελήνης η εθνική ποδοσφαίρου


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Ομάδες που δεν πληρούν τα κριτήρια για να λάβουν αδειοδότηση για τη νέα σεζόν στη Super League. Πλέι οφ που ολοκληρώθηκαν, αλλά οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου (προπονητές, παίκτες), επανέλαβαν την αντίθεσή τους σε αυτά και το γιατί γίνονται είναι ένα ερώτημα που μένει αναπάντητο. Λάθη διαιτητών και αλλοιώσεις αποτελεσμάτων. Επεισόδια, παιχνίδια που δεν ολοκληρώθηκαν, η υπόθεση των «στημένων» αγώνων σε εξέλιξη, παράγοντες προφυλακισμένοι. Αυτή είναι η μία και απολύτως ζοφερή πλευρά του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά δεν υπάρχει μόνο αυτή.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά του ποδοσφαίρου. Η καλή και αισιόδοξη και αυτή κρατάμε. Υπάρχει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου που ξεκινά την προετοιμασία της για το Euro 2012 και είναι ότι πιο ενωτικό και υγιές έχει να επιδείξει τα τελευταία χρόνια το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.

Τι κι αν ο Φερνάντο Σάντος στην πρώτη του παρουσία στον πάγκο της εθνικής σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης δεν… τόλμησε και πάει στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας ανανέωση και πάει με συνταγή Ρεχάγκελ που ίσως και να ταιριάζει περισσότερο σε αυτή την ομάδα. Τι κι αν κάποιοι πικράθηκαν από τις κλήσεις (διαχρονικό φαινόμενο με όσους μένουν εκτός αποστολής). Παρωνυχίδες και πταίσματα είναι όλα αυτά μπροστά στην ενωτική, υγιή και αισιόδοξη εικόνα που βγάζει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, ότι και αν επιτύχει στο Euro, διότι η νέα συμμετοχή σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης από μόνη της είναι επιτυχία και καθιερώνει την εθνική ως μία από τις μεγάλες του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου ποδοσφαίρου.

Από το ονειρικό καλοκαίρι του 2004 και μετά η Ελλάδα έλειψε μόνο σε μία από τις πέντε μεγάλες διοργανώσεις -Eurο και Παγκόσμιο Κύπελλο- που έγιναν (από το μουντιάλ του 2006) κι αυτό σημαίνει καθιέρωση, σημαίνει μεγάλη ομάδα και αυτή είναι η πολύ καλή πλευρά του ποδοσφαίρου, η φωτεινή πλευρά της σελήνης, την οποία οφείλουν και πρέπει άπαντες να κρατήσουν φωτεινή.

7 Μαΐου 2012

Το χαστούκι πόνεσε γιατί ήταν ηχηρό και έδειξε και τον άλλο δρόμο


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Αυτό και αν ήταν ηχηρό χαστούκι, από το οποίο δεν πόνεσε μόνο ο δικομματισμός και όσοι εξαθλίωσαν τους Ελληνες, αλλά και οι διεθνείς αγορές. Σκεφτείτε να φύγει και η Ελλάδα από την ευρωζώνη τι θα πάθουν και για να μην το πάθουν απειλούν και πάλι. 

Να «παγώσει» τη μία δόση του δανείου σκέφτεται λέει το ΔΝΤ, για στάση πληρωμών μιλούν κάποιοι άλλοι, αλλά όλοι αυτοί είχαν λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο. Χωρίς τον ελληνικό λαό, ο οποίος ψήφισε καθαρά και είπε «όχι» στο μνημόνιο και με αυτό το «όχι» θα πρέπει να πορευθούν όλοι από εδώ και πέρα. Οι Ευρωπαίοι, το ΔΝΤ, τα ελληνικά κόμματα και οι πολιτικοί που έσυραν το λαό σε μια πρωτοφανή περιπέτεια, που τον εξαθλίωσαν τον φτωχοποίησαν λόγω της δικής τους ανικανότητας και διαφθοράς. 

Ότι άλλο γίνει από εδώ και πέρα και ότι άλλο υπέρ του μνημονίου αποφασίσει το διεθνές κεφάλαιο και οι ντόπιοι εκπρόσωποί του που αποδοκιμάστηκαν πλήρως, θα είναι πέραν της λαϊκής εντολής. Ούτε τα φοβικά σύνδρομα εντός και εκτός Ελλάδας στάθηκαν ικανά να κάμψουν τον λαό που τιμώρησε αυτούς που τον εξαθλίωσαν και ούτε θα σταθούν ικανά να τον φοβίσουν από εδώ και πέρα. 

Η μεταπολίτευση τέλειωσε και η νέα πορεία, η νέα ημέρα φαίνεται πολύ καλύτερη από την προηγούμενη. Μια νέα εποχή γεννιέται, έστω και αν αυτή έχει και πολύ ακροδεξιά, φαινόμενο επικίνδυνο για το οποίο ευθύνεται καθαρά το οικονομικό αδιέξοδο που επέβαλλε ο τέως δικομματισμός. Ακόμη και αυτό το ποσοστό, όμως, που έλαβε η Χρυσή Αυγή μπορεί να παροδικό και να εξαφανιστεί, εάν οι νέες δυνάμεις που αναδύονται από τις εκλογές της 6ης Μαΐου μείνουν πιστές στα όσα έλεγαν προεκλογικά, δώσουν ελπίδα στους Ελληνες και τους δείξουν το νέο δρόμο που υπάρχει πέραν από το μνημόνιο, την εξαθλίωση και την υποταγή που προσπάθησαν κάποιοι να τους επιβάλλουν, αλλά απέτυχαν.
      

1 Μαΐου 2012

Η ανάγκη για νέες Πρωτομαγιές

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Τρίτη 1 Μαΐου 2012, κάπου στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στις συγκεντρώσεις των συνδικάτων για την εργατική πρωτομαγιά. Ο κόσμος λίγος αυτή τη φορά, ίσως φταίει το ότι έλειπε και το ΠΑΜΕ που ήταν στη Χαλυβουργία, ίσως η ηλιόλουστη ημέρα και η αργία, αν και η Πρωτομαγιά είναι απεργία.

Λίγο μετά το μεσημέρι στην Καισαριανή έγινε άλλη συγκέντρωση. Ο Μανόλης Γλέζος ηγήθηκε πορείας προς το Σκοπευτήριο σε απόδοση τιμής στη θυσία των 200 ηρώων - πατριωτών που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς την Πρωτομαγιά του 1944. Ο κόσμος εκεί ήταν πολύς, η συγκίνηση περίσσευε, η ανάγκη για νέες θυσίες επιτακτική όσο ποτέ.

Οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί ότι υπάρχει ανάγκη για νέες Πρωτομαγιές. Οτι υπάρχει ανάγκη για νέο Σικάγο του 1886, για νέα Θεσσαλονίκη του 1936. Οτι υπάρχει ανάγκη για νέους αγώνες, για νέες θυσίες, ίσως και για να χυθεί νέο αίμα.

Κάποιοι κατάφεραν να γυρίσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και τους εργαζόμενους πολλών άλλων λαών στις αρχές του αιώνα εργασιακά. Οι σύγχρονοι δοσίλογοι όπως εκείνοι που έδιναν τους Ελληνες πατριώτες επί κατοχής είναι παρόντες και σήμερα, αλλά η ιστορία και ζωή κάνουν κύκλους. Το 2012 ίσως να γίνει 1886 και οι αγώνες να ξεκινήσουν από την αρχή.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι και νέες κατακτήσεις θα υπάρξουν για το λαό και τιμωρία για τους δοσιλόγους θα έρθει, αρκεί να υπάρξουν νέες Πρωτομαγιές με ότι αυτές συμβολίζουν. Εχουμε ανάγκη από νέες Πρωτομαγιές...

27 Απριλίου 2012

Ποιος επιτέλους κυβερνά και ποιος κερδίζει από τη χρεωκοπία



 ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Τις περισσότερες φορές, οι διακαναλικές συνεντεύξεις των πολιτικών αρχηγών δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού λένε πράγματα τετριμμένα και χρησιμοποιούν –οι περισσότεροι- ξύλινη γλώσσα. Αυτό συνέβαινε κυρίως έως τις προηγούμενες εκλογές, ενώ σε αυτές λόγω και της νέας πολιτικής κατάστασης και της διάσπασης των μεγάλων κομμάτων τα πράγματα φαίνεται να είναι ολίγο διαφορετικά. Η διακαναλική συνέντευξη της προέδρου της Κοινωνικής Συμφωνίας Λούκας Κατσέλη για παράδειγμα όχι μόνο ήταν ενδιαφέρουσα, αλλά έβγαλε ειδήσεις, πολλές ειδήσεις, οι οποίες εκθέτουν πολλούς.

Εκθέτουν αυτούς που καλλιέργησαν ένα Σαββατοκύριακο το φοβικό σύνδρομο της χρεωκοπίας και άδειων ραφιών στα σούπερ μάρκετ εάν δεν ψηφιζόταν και το δεύτερο μνημόνιο. Εκθέτουν τη σημερινή ηγεσία του υπουργείου Εργασίας για την πλήρη αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων από τη στιγμή που όπως είπε έφυγε η κυρία Κατσέλη από το υπουργείο και τελικώς, τα όσα είπε η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας, καταδεικνύουν ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο κατά τη ρήση του αειμνήστου Κωνσταντίνου Καραμανλή και για ποιους έγιναν τα μνημόνια και εξαθλιώνονται οι Ελληνες.

«Από το υπουργείο Εργασίας με έδιωξαν οι τράπεζες για το νόμο περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών», είπε η κυρία Κατσέλη που εκτίμησε ακόμη ως οικονομολόγος και μάλιστα καθηγήτρια πανεπιστημίου, πως παρά τα σκληρά μέτρα που ελήφθησαν και αυτά που θα έρθουν η Ελλάδα θα οδηγηθεί σύντομα σε στάση πληρωμών και οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι το τραπεζικό σύστημα και οι δανειστές μας, δηλαδή, το διεθνές κεφάλαιο...

22 Απριλίου 2012

Ο Παπουτσάκης, η Σούπερ Λίγκα και το «Clasico»


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Την ώρα που ο πλανήτης ετοιμαζόταν για από το ντέρμπι Μπαρτσελόνα-Ρεάλ Μαδρίτης, την ποδοσφαιρική Ελλάδα …συγκλόνιζε η δήλωση του προέδρου της Σούπερ Λίγκας Απόστολου Παπουτσάκη, σύμφωνα με την οποία έχουν γίνει τουλάχιστον δύο μεγάλα σκάνδαλα εφέτος στο ποδόσφαιρο. Ζητάμε προκαταβολικώς συγνώμη, βεβαίως, που ταυτόχρονα με το πολύ μεγάλο αυτό παιχνίδι και την ποδοσφαιρική πανδαισία στην οποία παραπέμπει, αναφερόμεθα σε ένα ελληνικό και αποκρουστικό γενικά θέμα, αλλά αυτή την αντίθεση θέλουμε να καταδείξουμε.

Δεν ξέρουμε σε ποια σκάνδαλα αναφέρθηκε ο κ. Παπουτσάκης και καλά θα κάνει να τα καταγγείλει στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, διότι αν δεν το κάνει θα είναι συνένοχος. Δεν ξέρουμε επίσης αν τώρα που βρίσκεται προ το φάσμα του υποβιβασμού ο Εργοτέλης, η ομάδα του κ. Παπουτσάκη, αυτός θυμήθηκε τα σκάνδαλα. Δεν ξέρουμε ακόμη αν τα ανακάλυψε ο ίδιος ή του επέστησε την προσοχή κάποιος άλλος. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι η ίδια η λίγκα ήταν εν τη γενέσει της ένα σκάνδαλο.

Θυμίζουμε απλά πως όταν πριν από έξι χρόνια έπαιρνε τη θέση της παραπαίουσας τότε ΕΠΑΕ, ήταν αυτή που επέβαλλε την ατιμωρησία στο ποδόσφαιρο καταργώντας κάθε τιμωρία, ήταν αυτή που ξεκινούσε το εφετινό πρωτάθλημα για να κουκουλώσει την υπόθεση των «στημένων» και είναι αυτή που εφαρμόζει τους νόμους και τους κανονισμούς όπως τη βολεύει. Για αυτό και έχει υπογράψει τη θανατική της καταδίκη, την οποία με τις δηλώσεις του απλά επιβεβαίωσε ο πρόεδρός της και για αυτό δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης.

Είναι αυτή η λίγκα που δεν προστατεύει το προϊόν της, αλλά κάνει ότι μπορεί για να το υποβαθμίσει και εξ αυτού του λόγου τα γήπεδα στην Ελλάδα αδειάζουν, αλλά οι καφετέριες γεμίζουν για να παρακολουθεί ο διψασμένος για μπάλα φίλαθλος παιχνίδια σαν και το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ Μαδρίτης με την άνεσή του και χωρίς το φόβο επεισοδίων.

16 Απριλίου 2012

Με τον τελειωμένο πολιτικά Ακη τα πράγματα ήταν εύκολα...


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Ο Ακης Τσοχατζόπουλος είναι ο πρώτος Ελληνας πολιτικός που θα βρεθεί πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, έστω και αν πρόκειται για προφυλάκιση. Μια προφυλάκιση που είτε είναι δίκαιη είτε άδικη δικονομικά και ηθικά, δεν θα βρει ούτε έναν Ελληνα αντίθετο, διότι αυτό επιζητείτο εδώ και καιρό και ειδικά από την περίοδο που ξέσπασε η κρίση και μετά. Να μπει ένας πολιτικός στη φυλακή ζητούσε ο κόσμος και αυτό έγινε με τον επί σειρά ετών υπουργό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και παρ΄ ολίγο πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος Ακη Τσοχατζόπουλο.

Επειδή βεβαίως ο Ακης Τσοχατζόπουλος δεν είναι ο μοναδικός πολιτικός σε αυτή τη χώρα που φαίνεται ότι έχει παρανομήσει και που ευθύνεται στο βαθμό που ευθύνεται για την οικονομικό της πρόβλημα και κατ΄ επέκταση για την οικονομική κρίση, το θέμα που πλέον τίθεται είναι το αν οι “τιμωρίες” πολιτικών θα συνεχισθούν. Διότι αν ο πολιτικά τελειωμένος εδώ και καιρό Ακης Τσοχατζόπουλος είναι ο πρώτος, αλλά και ο τελευταίος που θα περάσει την πόρτα των φυλακών, δεν θα ομιλούμε για κάθαρση, αλλά για φιάσκο και πολύ φοβούμεθα ότι τα πράγματα αυτή τη στιγμή με τους μη τελειωμένους πολιτικά πολιτικούς είναι πιο κοντά στο να εξελιχθούν σε φιάσκο. Με τον Τσοχατζόπουλο που έχει τελειώσει πολιτικά τα πράγματα ήταν μάλλον εύκολα.

Από εδώ και πέρα να δούμε τι θα γίνει και από εδώ και πέρα θα κριθούν επί της ουσίας τα πράγματα.

13 Απριλίου 2012

Ο συνεορτασμός του ελληνικού Πάσχα (Πεσάχ)


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Πάσχα εν όψει και περί αυτού η παρούσα αναφορά μας στην εβραϊκή αυτή γιορτή της οποίας η ονομασία προέρχεται από την εβραϊκή λέξη Πεσάχ που σημαίνει πέρασμα και συμβολίζει το πέρασμα των Εβραίων από την Ερυθρά Θάλασσα. Εβραϊκή είναι, άλλωστε, και η προέλευση των μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών πέραν του Ιουδαϊσμού, δηλαδή, του Χριστιανισμού που αποτελεί συνέχειά του και του Μωαμεθανισμού που ήταν αίρεσή του.

Ετσι λοιπόν, το Πάσχα πέρασε και στον Χριστιανισμό, του οποίου τα βασικά δόγματα, Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Προτεστάντες το γιορτάζουν συνήθως με διαφορά μιας εβδομάδας. Τούτο συμβαίνει, διότι η ορθόδοξη εκκλησία παρά την επικράτηση και σε αυτή του νέου ημερολογίου (Γρηγοριανού) εορτάζει το Πάσχα με το παλαιό ημερολόγιο (Ιουλιανό) για να μην συμπίπτει με τον καθολικό εορτασμό, ο οποίος καθορίζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.

Η διαφορά στον εορτασμό του Πάσχα ανάμεσα σε Ορθοδόξους και Καθολικούς, όμως, ισχύει για όλο τον κόσμο πλην της Ελλάδας, στην οποία γιορτάζεται την ίδια ημέρα. Πρόκειται για έναν υπέροχο συνεορτασμό που ξεκίνησε το 1964 από την Κέρκυρα και τον καθολικό της αρχιεπίσκοπο Αντώνιο Βαρθαλίτη που απέστειλε σχετικό αίτημα στην Αγία Έδρα προκειμένου να μην χωρίζονται κατά τον εορτασμό οι οικογένειες που έχουν μέλη και στα δύο δόγματα. Ετσι, οι περίπου 50.000 Ελληνες Καθολικοί γιορτάζουν το δικό τους Πάσχα στις ίδιες ημερομηνίες με Ορθόδοξους, δημιουργώντας μια μοναδική παράδοση που κρατά ακόμη και σήμερα και έχει επεκταθεί σε όλη τη χώρα.

4 Απριλίου 2012

Η χρεωκοπία του αθλητισμού και ο άλλος δρόμος


ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Κρίση, οικονομική και πολιτισμική, παρακμή. Κρίση που έχει επεκταθεί σε όλο το εύρος της ελληνικής κοινωνίας και –φυσιολογικά- δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός και ο αθλητισμός, επαγγελματικός και ερασιτεχνικός, τον οποίο διέπει αυτή η παρακμή και η οικονομική και πολιτισμική χρεωκοπία που επικρατεί στην Ελλάδα τούτη την εποχή.

Μη γελιόμαστε, η χώρα μόνο νομικά δεν χρεοκόπησε και μη γελιόμαστε, ο ελληνικός αθλητισμός μόνο νομικά δεν έχει και αυτός χρεοκοπήσει. Ενας ελληνικός αθλητισμός που είναι προφανές πως δεν μπόρεσε ούτε να διαχειριστεί, αλλά και ούτε ν’ αντέξει τη λαίλαπα – οικονομική και πολιτισμική- των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα δύο μεγάλα επαγγελματικά αθλήματα θα αντιληφθεί άμεσα τι συμβαίνει. Ανώνυμες εταιρείες με πολύ κόσμο πίσω τους που επαιτούν, ομάδες που δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους οικονομικά και παράγοντες, παραδοσιακοί και νεόκοποι, που ένας μετά τον άλλο είτε αποχωρούν, είτε κάνουν περικοπές στις επενδύσεις τους.

Δυστυχώς και ο αθλητισμός χρεοκόπησε, μαζί με τη χώρα και την υπόλοιπη κοινωνία. Δεν μπορούσε να ξεφύγει από το δρόμο αυτό θα πει κάποιος και μάλλον θα έχει δίκιο, όπως και η Ελλάδα με το μοντέλο διακυβέρνησης και κατασπατάλησης χρήματος που εφήρμοζε τις τελευταίες δεκαετίες δεν μπορούσε να ξεφύγει.

Και τι κάνουμε λοιπόν, θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια ή θα αναζητήσουμε λύση; Ολοι θα συμφωνήσουμε στο δεύτερο, αλλά ελάχιστοι έχουν τις λύσεις. Ολοι συμφωνούμε ότι αυτές υπάρχουν αρκεί να τις αναζητήσουμε. Αρκεί να αναζητήσουμε τον άλλο δρόμο, την επόμενη ημέρα που θα μας βγάλει από την παρακμή και τη χρεωκοπία. Η συζήτηση και η αναζήτηση θα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα. Ετσι και αλλιώς το δοκιμασμένο μοντέλο πτώχευσε και ο άλλος δρόμος είναι η μόνη λύση…

2 Απριλίου 2012

Η μάταιη ζωή χωρίς αγώνα



ΣΩΤΗΡΗΣ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου και εξ εκείνων που δεν εξαγόρασαν τον αγώνα που έκαναν κατά της χούντας, έχει γράψει σε ένα από τα βιβλία του: “Στη ζωή αξίζει ν' αγωνίζεσαι έστω και μάταια, παρά να ζεις μάταια”.

Από τη φράση αυτή ορμώμενοι θα θέλαμε να καταθέσουμε ορισμένα ψήγματα σκέψεων που έχουν άμεση σχέση με τη σημερινή κατάσταση που ζει η χώρα, αλλά και με τον αγώνα που όλοι οφείλουμε να δώσουμε, έστω και κατά την καζαντζάκεια έννοια της ευθύνης για να σώσουμε τον κόσμο.

Πριν, βεβαίως, σώσουμε όλο τον κόσμο πρέπει να σώσουμε τη χώρα, την Ελλάδα, τις ζωές των Ελλήνων που εξαθλιώνονται και φτωχοποιούνται συστηματικά, χωρίς η διαδικασία αυτή να έχει πιάσει ακόμη πάτο. Οι εκλογές δεν είναι μακριά και ορισμένοι εξ εκείνων που συνέβαλλαν στην εξαθλίωση του λαού θα ζητήσουν την ψήφο τους ως σωτήρες αυτή τη φορά υποσχόμενοι ένα καλύτερο μέλλον, χωρίς βεβαίως να διευκρινίζουν εάν αυτό το καλύτερο μέλλον θα είναι καλύτερο συγκριτικά με τη ζωή στην Ελλάδα ή την Βουλγαρία, αν και υποπτευόμαστε πως μάλλον τη γειτονική χώρα θα εννοούν.

Για να μην χανόμαστε, η Ελλάδα και ο Ελληνισμός ολόκληρος βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Η Ελλάδα και οι Ελληνες είναι μέρος ίσως ενός πειράματος που ξεκίνησε από τον ευρωπαϊκό νότο για να επεκταθεί μέχρι που δεν ξέρουμε προκειμένου να αλλάξουν τα πάντα. Οι εργασιακές σχέσεις, οι ζωές, οι μισθοί. Να καμφθούν οι αντιστάσεις, να καλλιεργηθούν φοβικά σύνδρομα προκειμένου ο λαός να μην απαιτεί, να μην ζητά, να μην αντιστέκεται, αλλά να σιωπά και να υπομένει το μέλλον που θα του έχει ετοιμάσει η παγκόσμια παρέα που κινεί τα νήματα. Αυτή που δημιούργησαν την κρίση στις ΗΠΑ, την έστειλαν στην Ευρώπη και στη συνέχεια έλαβαν μέτρα για να σώσουν τους εαυτού τους. Τράπεζες, αγορές, μεγάλες κυβερνήσεις είναι τα ονόματά τους.

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές. Η περίοδος αυτή είναι μία από τις περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας με την οποία οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ασχοληθούν εκτενώς. Το τέλος της ιστορίας είναι σίγουρο ότι δεν έχει επέλθει, ακόμη και ο ίδιος ο Φουκουγιάμα πήρε πίσω τη θεωρία του αυτή και μάλλον ο Χάντιγκτον δικαιώνεται, μιας και η ιστορία δεν τέλειωσε, αλλά συνεχίζεται με τη σύγκρουση των πολιτισμών.

Μιας και περί σύγκρουσης ο λόγος επανερχόμεθα στο προκείμενο. Στη ζωή αξίζει να μάχεσαι, έστω και μάταια. Διότι αν δεν δώσεις τον αγώνα θα έχεις μετανιώσει και είναι προτιμότερο να μετανιώσεις για πράγματα που έκανες, παρά για αυτά που δεν έκανες. Η αντίσταση και ο αγώνας είναι πλέον ο μόνος δρόμος, είναι πλέον μονόδρομος. Είναι η μοναδική διέξοδος και η μοναδική ευκαιρία να αλλάξει η ιστορία και να μην καταλήξουμε στην προκαθορισμένη μοίρα μας, στο μέλλον που φτιάχνουν όπως θέλουν κατά παράφραση και του γνωστού τραγουδιού.

Ο πόλεμος δεν χάθηκε και αυτό είναι σίγουρο. Αντιστάσεις υπάρχουν ακόμη και είναι πολλές και αν ακόμη, ακόμη δεν υπάρξουν, θα τις ανακαλύψουμε σαν το στίχο του Ελύτη που λεει πως αν η Ανοιξη δεν έρθει, κοίταξε να την ανακαλύψεις. Μόνο με τον αγώνα και την αντίσταση έστω και αν αυτά είναι μάταια υπάρχει ελπίδα. Μόνο έτσι μπορεί οι ζωές ν' αλλάξουν. Την ιστορία άλλωστε,τη γράφουν οι άνθρωποι. Δεν γράφεται από μόνη της. Είμαστε λοιπόν, υποχρεωμένοι ν' αλλάξουμε τα πράγματα. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε απέναντι στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας. Εχουμε ιερό καθήκον να το πράξουμε, διότι αλλιώς είναι σίγουρο πως όχι μόνο οι δικές μας ζωές, αλλά και των επόμενων γενεών θα είναι μάταιες...