Ισπανία, η αποθέωση του ποδοσφαίρου

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Για αυτή την Ισπανία είπαν πολλά, μέχρι και ότι δεν παίζει μπάλα, αλλά play station. Είπαν ότι είναι κουρασμένη, ότι δεν μπορεί και άλλα πολλά, όμως, η τελική κατάληξη αυτού του Euro 2012 διέψευσε τους πάντες και κυρίως διέψευσε εκείνους που άσκησαν κριτική στο ποιοτικό ποδόσφαιρο.

Ξεκινάμε από την παραδοχή πως ότι και αν παίζει και όπως και αν το παίζει η Ισπανία, αυτό που πέτυχε- δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ένα παγκόσμιο κύπελλο στη σειρά- δεν το έχει πετύχει ποτέ στην ιστορία του ποδοσφαίρου καμιά άλλη εθνική ομάδα και βεβαίως μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι ένα τόσο μεγάλο επίτευγμα. Η επιτυχία της Ισπανίας και η κατάκτηση και αυτής της διοργάνωσης είναι τελικά όχι μόνο η επιβεβαίωση, αλλά και η αποθέωση του ποιοτικού ποδοσφαίρου, του ποδοσφαίρου και της πεμπτουσίας του αθλήματος που είναι το γκολ. Στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο και όλα τελικώς τραβούν το δρόμο της δικαίωσης.

Ετσι έγινε και με την Ισπανία, την ποδοσφαιρική Ισπανία που είναι μία από τις μεγαλύτερες ομάδες που έχει αναδείξει ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είναι μια ομάδα που παίζει καλή μπάλα, που μαγεύει το θεατή, μια ομάδα που αποθεώνει το ποδόσφαιρο και εκείνο της το ανταποδίδει. Ότι άλλο και αν πούμε θα είναι υπερβολή και υπερβολές δεν χρειάζονται. Αυτή η Ισπανία είναι μια πολύ καλή ομάδα και ως πολύ καλή και καλύτερη από τις άλλες κερδίζει άξια και αυτό σημαίνει πολύ απλά δικαιοσύνη.

Read More

Θα... χαλαρώσουμε κι εμείς

"Αγαπητή Ursula, πες τουλάχιστον στο Σαμαρά να πει στην Μέρκελ ότι αν χάσει η Ελλάδα απ' τη Γερμανία, να ...χαλαρώσει τα μέτρα του Μνημονίου, έστω για να δείξει τη χαρά της που η χώρα της θα παίξει στα ημιτελικά του Euro"

" Κάτι που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι Γερμανίδες... Αν κερδίσει η Ελλάδα στην μπάλα -ανεξαρτήτως μνημονίου- θα ...χαλαρώσουμε κι εμείς το γαμ...... που κάνουμε, όπου και όπως τις πετυχαίνουν τα παλικάρια μας στα νησιά! Γιατί οι Έλληνες έχουν φιλότιμο πάντα..."!

" Τελικά υπάρχει και λύση να μην δυσαρεστηθεί κανείς και να μιλήσει η θεά τύχη... Το πάνε ...μιλητό στο Χ το ματσάκι οι παίκτες, πάνε στα πέναλτι, σημαδεύουν μια φορά οι δικοί μας το δικάρι ή φεύγει η ...πόρνη σύριζα άουτ κι όλα καλά! Μόνο που η συμφωνία θα περιέχει και χάρισμα μερικών δισ. απ' το χρέος μας! Έτσι οι διεθνείς κι ο Σάντος θα γίνουν και ήρωες και σωτήρες!Γιατί αν περιμένεις απ' τον Αντώνη ζήσε Μαύρε μου να φας τον Μάη τριφύλλι..."!  

Read More

Η ενδεκάδα που πρέπει να κατεβάσει ο Σάντος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ_

Σύμφωνα με όλα τα ρεπορτάζ οι έντεκα που θα κατεβάσει απόψε ο Φερνάντο Σάντος είναι οι δέκα του αγώνα με τη Ρωσία και ο Γρηγόρης Μάκος αντί του Γιώργου Καραγκούνη. Με το έμψυχο δυναμικό που έχει στα χέρια του ο Πορτογάλος δεν διαθέτει και πολλές επιλογές.Τι θα γινόταν όμως αν είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δέκα εκατομμύρια Ελληνες;  Ποια θα ήταν η ιδανική ένδεκαδα;

Η θέση του τερματοφύλακα απαιτεί εμπειρία και προσωπικότητα. Έναν άνθρωπο που να τον σέβεται και να τον ακούει ολόκληρη η ομάδα. Κάτι σαν τον Μανώλη Γλέζο ας πούμε. Και μόνο το γεγονός ότι αποτελεί ζωντανό σύμβολο αντίστασης ενάντια στην κατοχή αρκεί για να ψαρώσει τα γατάκια της γερμανικής επίθεσης.  Εντάξει, τα χρόνια έχουν περάσει και ο κύριος Μανώλης δεν μπορεί να πέσει, δεν μπορεί να κάνει έξοδο, γενικώς δεν μπορεί να αποκρούσει ούτε αντεπιχείρημα νεοδημοκράτη βουλευτή. Πόσο μάλλον τα σουτ του Γκόμες.  Αλλά εφόσον τίποτα από τα παραπάνω δεν εμπόδισε τον Σάντος να ξεκινήσει τον  Χαλκιά, λογικά δεν θα τον εμποδίσει να ξεκινήσει και τον Γλέζο...

Στα άκρα τα πράγματα είναι απλά: Δεξιά φυσικά ο Ηλίας Κασιδιάρης, παρά τη λογική ανησυχία  ότι ένα παιδί που μεγάλωσε με αφίσες του Χίτλερ στο δωμάτιο του ίσως να μη τα δώσει όλα απέναντι στη Γερμανία. Ωστόσο εδώ δε μιλάμε για την αυθεντική «Νάσιοναλμανσαφτ». Εδώ μιλάμε για τη ντροπή του ναζισμού! Τούρκοι, Τυνήσιοι, Ισπανοί, μέχρι και μαύροι,ναι μαύροι, αγωνίζονται με το γερμανικό εθνόσημο στο στήθος. Αφού λοιπόν οι ίδιοι οι Γερμανοί δεν έχουν πια τον αυτοσεβασμό για να προβούν στις απαραίτητες εκκαθαρίσεις,  θα αναλάβει ο Ηλίας...

Αριστέρα η Λιάνα Κανέλλη.  Πρώτον ξέρει μπάλα. Δεύτερον είναι Παναθηναϊκός και ο Παναθηναϊκός έχει εξαιρετική παράδοση κόντρα στις γερμανικές ομάδες. Τρίτον θα έχει το κίνητρο να αποδείξει ότι όσοι συγκρίνουν τον Χίτλερ με τον Στάλιν κάνουν μεγάλο λάθος: Ο Στάλιν ήταν ασύγκριτος! Και τέταρτον, σε περίπτωση ήττας η Λιάνα μπορεί να πάει στη συνέντευξη τύπου και να αποδείξει με ακράδαντα επιχειρήματα πως δε χάσαμε εμείς, οι άλλοι χάσανε που δεν κατάλαβαν ότι το συμφέρον τους ήταν να φτάσουμε μέχρι τον τελικό!  Οι ανόητοι...

Δίδυμο στόπερ ο Στέφανος  Χίος και ο Γιώργος Παπαδάκης. Ο πρώτος είναι ανισόρροπος,  αιμοδιψής και μονίμως οργισμένος απέναντι σε οτιδήποτε μιλάει γερμανικά (και ελληνικά και γαλλικά και αγγλικά και... απέναντι σε οτιδήποτε μιλάει τέλος πάντων). Ο άνθρωπος κατά πάσα πιθανότητα τρώει corn – flakes, μαρμελάδα – βερίκοκο και δέκα βρέφη – Φριτς στο πρωινό του. Οπότε,  αν δεν αποβληθεί στο πεντάλεπτο, θα αποτρέψει εύκολα και δια της τρομοκρατίας τις επισκέψεις  στα καρέ μας.

Ο δεύτερος ξεκινάει για ένα και μόνο λόγο: Αν το δεξί και το αριστερό μας μπακ έρθουν στα χέρια, θα προσπαθήσει να τους χωρίσει.  Που πάει να πει θα τους κοιτάει από δυο μέτρα απόσταση, θα σηκώνει τα χεράκια σε στιλ πρωινής γυμναστικής Λάμπρου Κωνσταντάρα και θα φωνάζει με απόγνωση «Οχι – Οχι». Λογικά ο διαιτητής θα γελάσει με το θέαμα και ίσως έτσι γλιτώσουμε τις αποβολές.

Στη θέση του αμυντικού χαφ, ο Σάντος θέλει έναν εγκεφαλικό παίκτη.  Κάποιον που δεν τρέχει πολύ, δεν κάνει τάκλιν, δεν μετακινείται, δεν ιδρώνει  βασικά δεν κάνει τίποτα άλλο πέραν του να κοιτάζει. Κάποιον σαν τον Κώστα Κατσουράνη (θα έλεγαν οι κομπλεξικοί που τολμούν να κριτικάρουν  την Εθνική).  Η΄ ακόμα καλύτερα, κάποιον σαν τον Πάκη!

Δεξί εσωτερικό χαφ ο Πάνος Καμμένος. Θα τραγουδήσει κλαίγοντας τον εθνικό  ύμνο στην έναρξη του ματς,  θα αφιερώσει το γκολ στην Παναγία έτσι και σκοράρει, θα φοράει μέσα από τη φανέλα της Εθνικής κι άλλη φανέλα με ελληνική σημαία (υπερβολή; Τίποτα δεν είναι υπερβολή όταν μιλάμε για την πατρίδα) και φυσικά θα κάνει τις απαραίτητες δηλώσεις περί «ελληνικής ψυχής» μετά  το παιχνίδι.  Μέσα στον αγώνα μάλλον δεν θα προσφέρει το παραμικρό. Αλλά εντάξει μη τα θέλουμε και όλα δικά μας...

Αριστερό εσωτερικό χαφ ο Αποστόλης Γκλέτσος. Είναι αριστερός, είναι αθλητικός, είναι άγριος, είναι Ελληνάρας. Είναι το αντίπαλο δέος στον Γερμαναρά Μπάστιαν Σβάινσταιγκερ. Κι επειδή ως γνωστόν δεν συμμορφώνεται με τους κανόνες, αν τον αποβάλει ο διαιτητής (που θα τον αποβάλει...) εκείνος θα μείνει στο ματς. Κι όποιος θέλει ας δοκιμάσει να τον βγάλει έξω.

Για δεκάρι χρειαζόμαστε κάποιον με ανεξάντλητη φαντασία, διαρκείς εμπνεύσεις, διασκεδαστικό όσο και πρωτότυπο. Χρειαζόμαστε τον Γιώργο Τράγκα! Προσοχή, εδώ δε μιλάμε για έναν απλό δημοσιογράφο που δε συμπαθεί τους Γερμανούς και τη Μέρκελ. Εδώ μιλάμε για τον ...Βασίλη Χατζηπαναγή του αντιγερμανικού μένους! Ο Τράγκας έχει μετατρέψει τις καθημερινές προσβολές στην Αγκέλα σε υψηλή μορφή τέχνης. Και ένα καλό δεκάρι πάνω από όλα πρέπει να είναι καλλιτέχνης.

Περιφερειακός επιθετικός η Αλέκα Παπαρήγα. Κοντή, ...αέρινη, συνεπής τακτικά, με σπάνια στοχοπροσήλωση. Σαν τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη στο πιο κομμουνιστικό του (αν και τώρα που το σκέφτομαι ο «Σάλπι» διαθέτει εντελώς κομμουνιστική φάτσα, όχι;) Προφανώς δε βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα. Αποδείχθηκε όμως ιδανική στο να προετοιμάζει το έδαφος, έστω κι άθελα της, για να έρθει ο σέντερ φορ και να κάνει τη ζημιά.

Ο οποίος σέντερ φορ δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον φόβο και τον τρόμο των Γερμανών και της Αγκέλας προσωπικά: Τον Αλέξη Τσίπρα!

Και δε νομίζω ότι χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις επ’ αυτού...

Ανεξαρτήτως πάντως τι ενδεκάδα θα προτιμήσει ο Σάντος (υποψιάζομαι ότι θα επιλέξει τη δική του, όχι τη δική μας...), οι διεθνείς το καθήκον  τους το έχουν κάνει ήδη. Και με το παραπάνω. Απόψε είναι η ώρα της διασκέδασης. Αν το διασκεδάσουν αυτοί, κάτι μου λέει ότι θα το διασκεδάσουμε κι εμείς. Με την ψυχή μας.

Καλή επιτυχία.

(To κείμενο γράφτηκε για το prismanews.gr)

Read More

Ποδόσφαιρο είναι, δεν είναι πόλεμος ή πολιτική

ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΗΣ_

Αίφνης το αυριανό παιχνίδι του Γκντανσκ μεταξύ Ελλάδας- Γερμανίας, απέκτησε γεωπολιτικοστρατιωτικό- οικονομικό χαρακτήρα, σαν το σενάριο εκείνου του μεταπολεμικού φιλμ "Το ημίχρονο του θανάτου" που οι αιχμάλωτοι των στυγερών Γερμανών σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, έκαναν μια ομάδα, που νίκησε μετά βαίων και κλάδων τους δυνάστες τους, οι οποίοι στο τέλος φυσικά και τους εκτέλεσαν.

Αδυνατώ να πιστέψω πως κάπως έτσι είναι τα πράγματα και η υστερία του καταδυναστευμένου φίλαθλου κοινού της χώρας θα βρει την ευκαιρία να εκτονωθεί στους ...κακούς Γερμανούς αύριο.

Δεν είναι παρά μόνο ένα παιχνίδι 90 λεπτών. Μεγάλης ποδοσφαιρικής και αθλητικής σημασίας, αλλά ως εκεί. Εντάξει να δεχτώ πως και μια εθνική ομάδα, όπως τώρα οι δυο ποδοσφαιρικές, είναι οι συνισταμένες των εθνών που εκπροσωπούν. Είναι ως ένα σημείο ο καθρέφτης της εκάστοτε κοινωνίας από την οποία προέρχονται. Είναι αυτό που λέμε πως ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αναλογεί και  την ομάδα που μπορεί να φτιάξει. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω πως όλο το φίλαθλο κοινό της χώρας και ειδικότερα όσοι θα είναι αύριο βράδυ στο Γκντανσκ θα έχουν ενδιαφέρον μόνο να πικάρουν τον Γερμανικό λαό για την Ανγκελα Μέρκελ και όχι για την ποδοσφαιρική εικόνα που θα αναδείξει στο γήπεδο η Ελλάδα. Μερικές φορές φτάνουμε στα όρια της υπερβολής ως και αστειότητας, όπως άλλωστε και οι ίδιοι οι Γερμανοί από την πλευρά τους.

Αν δεχτούμε πως ο κάθε λαός αξίζει της κυβέρνησης που έβαλε ο ίδιος στο κεφάλι του, τότε αλήθεια γιατί εμείς θα πρέπει να είμαστε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι για αυτούς που εκλέξαμε και μας έχουν ήδη οδηγήσει στα πρόθυρα της φτώχειας, της κατάρρευσης και  της χρεοκοπίας;

Και σε τελική ανάλυση οι Γερμανοί ποδοσφαιριστές, ή αντίστοιχα οι δικοί μας γιατί να είναι το αντικείμενο της ειρωνείας, του φθόνου ή της αποδοκιμασίας, απλά επειδή οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να βρουν εδώ και καιρό έναν κώδικα συνεννόησης σε οικονομικό επίπεδο;

Πως προεξοφλούμε ό,τι ο Σβαϊστάϊγκερ, ο Μπαντστούμπερ, ή ο Γκόμεζ αποθεώνουν την σκληρή πολιτική της συμπατριώτισας τους καγκελαρίου και δεν είναι αλληλέγγυοι με τον ελληνικό λαό, όπως συνέβη με πολλούς Γερμανούς που προχώρησαν και σε κινητοποιήσεις συμπαράστασης με την Ελλάδα;

Read More

Ο Χίτλερ μαθαίνει για το Ελλάδα - Γερμανία (vid)

Read More

Αν κερδίσουμε τη Γερμανία...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ_

Αν αύριο ανατρέψουμε όλα τα προγνωστικά και αποκλείσουμε τη Γερμανία, τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο. Τα χαράτσια θα ξεχαστούν.  Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων το ίδιο. Εκείνος ο ενοχλητικός που παίρνει κάθε μέρα για λογαριασμό της τράπεζας θα περάσει στη λήθη. Η ανεργία, η αφραγκία, η ανασφάλεια, η μιζέρια, η δυστυχία θα μοιάζουν με μακρινές, άσχημες αναμνήσεις. Το σημείωμα αυτοκτονίας θα μείνει στο συρτάρι. Για λίγο. Μέχρι το Σάββατο το πρωί. Το πολύ μέχρι τη Δευτέρα.


Το ποδόσφαιρο είναι πολιτική. Πάντα ήταν, πάντα θα είναι. Μην ξεγελιέστε από τις κλισέ ανοησίες που ισχυρίζονται το αντίθετο. Μόνο που εν αντιθέσει με τις επιδόσεις των πολιτικών, οι επιδόσεις του Κατσουράνη,  του  Σαλπιγγίδη και των υπόλοιπων έχουν σημαντική επίδραση στη ζωή μας για μικρό χρονικό διάστημα. Πόσο κρατάει η ηδονή; Μια βραδιά; Ένα Σαββατοκύριακο; Ένα μήνα; 


Πιθανότατα μια νίκη επί της Γερμανίας θα αποτελέσει ορόσημο. Σημείο αναφοράς για γενιές και γενιές Ελλήνων φιλάθλων. Η ιστορική της αξία θα είναι ανυπολόγιστη. Η πρακτική;  Η πρακτική θα εξανεμιστεί μόλις σκάσει μύτη ο επόμενος απλήρωτος λογαριασμός.


Και μπορεί η προοπτική να χάσει η Αγκέλα Μέρκελ τον ύπνο της εξαιτίας του Φερνάντο Σάντος και των παιδιών του να ζωγραφίζει αυτομάτως ένα χαμόγελο στα χείλη όλων μας, επί της ουσίας όμως τίποτα δεν θα αλλάξει: Αυτή θα κρατάει το μαχαίρι, αυτή και το πεπόνι.  


Δεν υποτιμώ τη χαρά. Ειδικά στην εποχή που ζούμε. Οτιδήποτε μας βγάζει από την εθνική μας κατάθλιψη είναι καλοδεχούμενο. Αλλά ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, όσο κι αν εμείς ή ο υπόλοιπος κόσμος θέλει να του δώσει χαρακτήρα «σκληροί πλούσιοι εναντίον υπερήφανων φτωχών» , παραμένει ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. 


Και στο φινάλε, ακόμη κι αν οι φτωχοί νικήσουν για μια φορά, θα πρόκειται απλώς για την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα: Τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στη ζωή συνήθως κερδίζουν οι πλούσιοι...


Υ.Γ. Οι πατριωτικές δημοσιογραφικές βλακείες για τα «προκλητικά γερμανικά δημοσιεύματα» δείχνουν πόσο στρεβλά αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας σε σχέση με τον κόσμο. Αν εμείς θιγόμαστε από τον κίτρινο γερμανικό τύπο και την προβοκατόρικη Build, τότε οι Γερμανοί και η Αγκέλα Μέρκελ θα έπρεπε να μας έχουν πάει στα διεθνή δικαστήρια για όσα απαράδεκτα έχουν γραφτεί εναντίον τους τα τελευταία δυόμιση χρόνια.  Αλλά βέβαια η Ελλάδα έχει πάντα το δίκιο με το μέρος της. Και όποιος δεν το βλέπει είναι απλώς ένας δοσίλογος ραγιάς!


Υ.Γ.2:  Τρέμω όσα γραφικά ακουστούν έτσι και φάμε καμιά τεσσάρα. Ακόμη περισσότερο τρέμω όσα γραφικά ακουστούν έτσι και περάσουμε...


(Το κείμενο γράφτηκε για το www.prismanews.gr)

Read More

Μα τόσο πια μας φοβούνται;

ΡΟΥΛΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ_

Μετά το βίντεο με τον Καραγκούνη, όπου τον παρομοιάζουν να κλαψουρίζει όπως ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην ταινία «Αnalyze this», τα γερμανικά ΜΜΕ αποφάσισαν να ασχοληθούν με τις τρίχες του Σαμαρά. Μα τόσο πια τους καθόμαστε στο στομάχι; Εγώ εκείνο που ξέρω είναι ότι όταν κάποιον δεν τον υπολογίζεις, ή όταν τον θεωρείς υποδεέστερο, απλά δεν ασχολείσαι. Δε προσπαθείς με την πρώτη ευκαιρία να τον ταπεινώσεις, να τον μειώσεις και να τον ξεφτιλίσεις.

Τι φοβάται η Γερμανία. Μήπως την κερδίσει η υποδεέστερη σε αγωνιστικό επίπεδο Ελλάδα; Μα είναι δυνατόν; Μία από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη, είναι δυνατόν να σκέφτεται το ενδεχόμενο της ήττας από τους Έλληνες;

Κι όμως. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει μερίδα των γερμανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης τον επικείμενο αγώνα της Γερμανίας με την Ελλάδα στο πλαίσιο της προημιτελικής φάσης του Euro, αυτό δείχνει.

Διότι, μπορεί σε αγωνιστικό επίπεδο η Γερμανία να έχει τα πρωτεία, αλλά στο θέμα της ψυχής της… ρίχνουμε στα αυτιά. Οι Έλληνες αθλητές έχουν πολλές φορές πάει κόντρα στα προγνωστικά και έχουν βγει νικητές σε αναμετρήσεις απέναντι σε μεγαθήρια, είτε σε ομαδικό είτε σε ατομικό επίπεδο.

Εύχομαι ολόψυχα να διαψευστούν και αυτή τη φορά τα προγνωστικά και να βγούμε ξανά στους δρόμους...

Read More

Monty Python: Ελλάδα - Γερμανία... (vid)

Νίκη της Ελλάδας επί της Γερμανίας είδαν οι Monty Python.

Κι ας έκανε αλλαγή η Γερμανία βάζοντας μέσα τον Μάρξ.

Πρωταγωνιστής αυτή τη φορά για την Ελλάδα όχι ο Γιώργος ντε Νίρο, αλλά ο Αρχιμήδης.

πηγή: zoornalistas

Read More

«Με την Μέρκελ ή τη Γερμανία παίζουμε;»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΜΟΥΖΕΛΟΣ_

Είναι προφανές ότι τελικά το ματς της Παρασκευής δεν θα είναι ούτε ένα παιχνίδι, ούτε αυτό που οι άλλοι έχουν την μπάλα και στο τέλος κερδίζουν οι… Γερμανοί, ούτε μια… γιορτή του Euro!

Γιατί, καθώς το αρχαίο πνεύμα αθάνατο είχε ανέκαθεν και έχει ακόμη στην Ελλάδα διπλή ή και πολλαπλή ανάγνωση, είναι πιθανό να δούμε από …ταρζανιές έως πολλά ευτράπελα έξω ή και μέσα στο γήπεδο!

Καθότι, αν θυμηθούμε τον Αριστοφάνη και τους άλλους εξπέρ της κωμωδίας, μπορεί να απολαύσουμε αμίμητα σκηνικά που θα βγάζουν πολύ γέλιο, καυστική σάτιρα που θα …σπάει κόκαλα ή και γελοιογραφικά πανό για έκθεση στη Νέα Υόρκη!

Ενδέχεται όμως να επικρατήσει αυτός ο εθνικός φανατικο-πατριωτισμός, αυτά τα άγρια ένστικτα του στυλ this is Sparta και να πέφτουν καντάρια τα …καντήλια κι όλα τα θυμιατά με κατάρες εναντίον της Μέρκελ και των φίλων της, ήτοι των κερδοσκόπων και τοκογλύφων  της διεθνούς συνομωσίας, υπό τις ευλογίες των μελών της διαβόητης Λέσχης Μπίντελμπεργκ!

Οπότε και τυχόν άτυχοι Γερμανοί που θα ξεμοναχιαστούν κάπου στο Γκντανσκ μπορεί να… προσκρούσουν κάπου (εντελώς τυχαία φυσικά…) και στις κερκίδες δεν θα περάσουν πολύ ευχάριστα, ενώ η Πολωνική αστυνομία κάνει ήδη φροντιστήριο δια παν ενδεχόμενο, πού λέγε και το ανέκδοτο με τον Μπόμπο!

Τώρα για να σοβαρευτούμε λίγο… Καλύτερα να μείνουμε σε όρια χιούμορ και ευρωπαϊκού πολιτισμού, αφού τόσο πολύ τον θέλουμε (μαζί με τα euro…), όπως έδειξε και το αποτέλεσμα των εκλογών…

Ναι, οι γερμανικές εφημερίδες (ίσως κι άλλοι…) προκαλούν, ειρωνεύονται, παίζουν με τον πόνο μας… Εμείς δεν είναι ανάγκη να ξεφύγουμε και μετά να μας κατηγορεί η υφήλιος για τραμπούκους και ιθαγενείς του πλανήτη!

Μπορούμε να εφεύρουμε (έστω και χωρίς πρόγραμμα ανάπτυξης και επενδύσεων…) τόσα έξυπνα καρφιά, που να κάνουμε τους Γερμανούς να πονέσουν…

Αφήστε που θα μπορούσαν όλοι οι συμπατριώτες μας να πάνε γήπεδο μ’ ένα αγγούρι κι αν κερδίσουμε να το προσφέρουν στους αντίπαλους θεατές όταν θα βγαίνουν απ’ το γήπεδο!

Θεωρώ ότι η πιο δημιουργική εργασία για μικρούς και μεγάλους, που θα διώχνει μάλιστα και το στρες έως την Παρασκευή, είναι να βρούμε συνθήματα, στιχάκια, σλόγκαν κ.α. για να φτάσουν είτε στο γήπεδο είτε στα social media!

Μια καλή ευκαιρία να εμπνευσθούμε αμίμητα πράγματα, να φτιάξουμε το κέφι μας, να γελάσουμε και να πικάρουμε τους Γερμανούς, που ναι μεν είναι καλύτεροι και πιο δυνατοί αλλά και στο Ρούπελ το ’40 «έφτυσαν αίμα» για να περάσουν τη γραμμή άμυνας!

Read More

Η λαϊκότερη και μαζικότερη έκφραση συναισθημάτων και μηνυμάτων

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_

Η αλήθεια είναι ότι οι Πολωνοί καταστηματάρχες τα ψιλοέβαψαν μαύρα για τον αποκλεισμό της χώρας τους, αλλά της Ρωσίας. Για τη χώρα τους λυπήθηκαν ως Πολωνοί, για τους Ρώσους ως επιχειρηματίες, διότι οι ορδές των ορθόδοξων Σλάβων που από τον κομμουνισμό πέρασαν στο νεοπλουτισμό, άφηναν τα λεφτά τους σωρηδόν στη Βαρσοβία και στο Βρότσλαβ όπου έπαιξε η εθνική τους ομάδα.

Από αυτή την και μόνο την πλευρά είναι σαφές ότι κανείς εδώ στη Βαρσοβία δεν ήθελε να προκριθεί η Ελλάδα, για τη γειτονική Τσεχία δεν το συζητάμε, την ήθελαν και μάλιστα πολύ, μιας και οι Τσέχοι έρχονται ημερήσιες εκδρομές στην Πολωνία.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά, όμως, η συναισθηματική. Σύμφωνα με αυτή οι Πολωνοί είχαν επιλέξει Ελλάδα, όχι μόνο λόγω της …προαιώνιας κόντρας με τους Ρώσους, αλλά γιατί «είστε ένας λαός αδικημένος», μας είπε ένας εθελοντής που πανηγύριζε στο κέντρο Τύπου μετά τη λήξη του αγώνα με τη Ρωσία.

Αυτή είναι η δύναμη και το μήνυμα του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου. Η Ελλάδα λες και έλυσε όλα της τα προβλήματα, λες και δεν έχει πια το βραχνά της οικονομικής κρίσης και την απειλή της πτώχευσης, ανάσανε βαθιά και χαμογέλασε με τη νίκη και την πρόκριση της εθνικής της ομάδας στο ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η δύναμη του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού και για αυτό οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν στήσει ολόκληρες στρατηγικές γύρω από αυτές τις μεγάλες διοργανώσεις, μέχρι και οι εταιρείες παραγωγής οπλικών συστημάτων πουλάνε την πραμάτειά τους σε αυτές τις διοργανώσεις και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέχρι και η Μέρκελ έγινε αντικείμενο χλευασμού μετά την πρόκριση της Ελλάδας και εν αναμονή της Γερμανίας για τα προημιτελικά. Τι σου είναι τελικά το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός. Ισως η λαϊκότερη και μαζικότερη έκφραση συναισθημάτων και προαγωγής μηνυμάτων και μάλιστα με ανώδυνο τρόπο…

        

         

Read More

Ο σωστός τρόπος για να μείνεις στο EURO!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ_

Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζεται τεράστια προσπάθεια. Από όλους. Χρειάζεται να παραμεριστούν οι μικροεγωϊσμοί και τα προσωπικά συμφέροντα μπροστά στο κοινό καλό. Πρέπει διορθώσουμε τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος σε πρόσωπα και επιλογές.

Για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζεται πίστη και όραμα. Χρειάζεται δημιουργικότητα, καινούργιες ιδέες, τρόποι να μετατρέψουμε τις αδυναμίες μας σε προτερήματα.

Για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζεται σοβαρό, μελετημένο πλάνο. Απαιτούνται οι άνθρωποι που μπορούν και θέλουν να το υπηρετήσουν.

Για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζεται οι παλιοί ηγέτες να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και οι καινούργιοι να αποδείξουν ότι διαθέτουν το κουράγιο και τις ικανότητες να διαχειριστούν τις ευθύνες.

Για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζονται απανωτές υπερβάσεις.

Για να παραμείνουμε στο Euro χρειαζόμαστε τύχη.

Ότι κι αν βγάλει σήμερα η κάλπη , θα ήταν χρήσιμο οι Ελληνες πολιτικοί αρχηγοί να κρατήσουν στο αρχείο τους το βίντεο του Ελλάδα – Ρωσία.

Διότι για να παραμείνουμε στο Euro χρειάζονται πολλά. Και η Εθνική Ελλάδος τα είχε όλα!

Υ.Γ.: Ακόμη και όσοι δεν εκτιμούν τον Φερνάντο Σάντος σαν προπονητή, οφείλουν να του βγάλουν το καπέλο τόσο για τις δηλώσεις του στη συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι, όσο και για τη γενικότερη στάση του απέναντι στους ξένους δημοσιογράφους που επιχειρούν να ειρωνευτούν την Ελλάδα. Ο Πορτογάλος μας κάνει να νοιώθουμε ανάταση, δίχως να καταφεύγει σε τσαμπουκάδες και πατριωτικές κορώνες.  Πιο Ελληνας και από τους Ελληνες.

Υ.Γ.2: Στον  - εκτός απρόοπττου - επερχόμενο προημιτελικό Ελλάδας - Γερμανίας η ...Χρυσή Αυγή θα πανηγυρίζει όλα τα γκολ;

(Το κείμενο γράφτηκε για το www.prismanews.gr)

Read More

Για τους μετά Χριστόν προφήτες

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΓΑΡΡΗΣ_

Είναι εύκολο -και σύνηθες- να περιμένεις κρυμμένος σε μια γωνιά να γίνει η στραβή μιας ομάδας και να βγαίνεις να πυροβολείς. Σήμερα, λοιπόν, απορώ. Απορώ γιατί δεν θα συνηθίσω ποτέ την παπάτζα πρωτίστως της δημοσιογραφίας και δευτερευόντως το ανάθεμα των φιλάθλων. Οι ίδιοι άνθρωποι που έγραφαν και έλεγαν ότι οι επιλογές του Φερνάντο Σάντος είναι αυτές και ξέρει αυτός γιατί τις κάνει, οι ίδιοι είναι οι πρώτοι που του ρίχνουν την ευθύνη. Η ευθύνη του Πορτογάλου δεν έρχεται τώρα. Ήρθε όταν έκανε τις επιλογές. Είχα συνομιλήσει μέσω Facebook με αρκετό κόσμο τότε και είχα εκφράσει πολλά από τα -θέλω να πιστεύω- ποδοσφαιρικά πιστεύω μου. Κάποιοι μου είχαν υπογραμμίσει «περίμενε να δούμε τα αποτελέσματα» και είχα ανταπαντήσει ότι «εγώ μετά Χριστόν προφήτης δεν μου αρέσει να γίνομαι. Ό,τι έχω να πω το λέω τώρα». Αδιαφορώ παντελώς να μπω στη λογική «τα ‘λεγα εγώ». Έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον να εξεταστεί τι θα μπορούσε να γίνει, μα κυρίως τι μπορεί να γίνει στο τελευταίο ματς του ομίλου για να μην γίνει το τελευταίο της Ελλάδας στο Euro.

Δηλώνω οπαδός της Εθνικής. Ανέκαθεν ήμουν σε όλα τα αθλήματα. Δεν ξεχωρίζω επίσημες αγαπημένες ούτε καταλαβαίνω αυτή την ελληνικότατη χαζομάρα, τη μασονική αντίληψη όσων ασχολούνται με το ποδόσφαιρο με τους αντίστοιχους του μπάσκετ, του βόλεϊ, του πόλο ή του χάντμπολ ας πούμε. Ειδικά από τη στιγμή που έζησα από την αρχή έως το τέλος το θρίαμβο του 2004, δημιούργησα μέσα μου αλλεπάλληλους μύθους για την Εθνική ποδοσφαίρου. Το κακό είναι ότι σε αυτή τη μυθοπλασία συνθλίβονται όλα τα κακώς κείμενα. Ακόμα και σήμερα ένα κομμάτι του εαυτού μου δεν πιστεύει όσα βλέπει αλλά πιστεύει πως όλα αυτά είναι απλά ένα ανάποδο deja vu του ομίλου του 2004. Ότι θα νικήσουμε τη Ρωσία, δηλαδή, και θα προκριθούμε. Και φυσικά θα πανηγυρίσουμε πάλι το Euro!

Η φωνή της λογικής λέει άλλα. Ότι ασφαλώς δεν υπάρχει Χαλκιάς για την Εθνική ομάδα. Και πως εφόσον έκανε το λάθος να πάρει τον Χαλκιά, ας τον κράταγε ο Σάντος στον πάγκο. Το σωστό θα ήταν Καρνέζης, Χιώτης, Σηφάκης. Με όποια σειρά θέλετε. Λυπάμαι αλλά ο τερματοφύλακας είναι από τα πιο βασικά στο ποδόσφαιρο και δυστυχώς εμάς «μας κρέμασε» η επιλογή του Σάντος. Το βασικό δυστύχημα με τον Χαλκιά δεν είναι η ευθύνη του και στα τρία γκολ που δεχθήκαμε. Αλλά κυρίως ότι δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του. Όσοι έχετε παίξει ποδόσφαιρο, καταλαβαίνετε…

Στην άμυνα ο Σάντος άφησε έξω δύο παίκτες που είχε μόνιμα στα προκριματικά. Τον Σπυρόπουλο και τον Βύντρα. Αμφότεροι έκαναν κακό πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό. Θέλω απλά να υπενθυμίσω ότι στο γκολ της Πολωνίας ο Χολέμπας χάνει τον παίκτη και γίνεται η σέντρα και ο Τοροσίδης λείπει από τη θέση του στο κέντρο της άμυνας όπου πρέπει να κλείσει εφόσον η επίθεση γίνεται από την άλλη πλευρά. Πόσο χειρότερα θα αντιδρούσαν στη φάση Βύντρα και Σπυρόπουλος; Ναι, ο Τοροσίδης έκανε τη σέντρα στο γκολ μας αλλά ήταν πολύ κατώτερος των προσδοκιών. Καλά ο Χολέμπας επιθετικά ήταν εξαφανισμένος. Στα γκολ της Τσεχίας το πρώτο ξεκινάει με λάθος του Τοροσίδη ενώ ο Χολέμπας χάνει τον παίκτη ενώ στο δεύτερο η προσπάθεια γίνεται από την πλευρά του Χολέμπας και πάλι ο Τοροσίδης έχει κακή τοποθέτηση. Προφανώς ο Τζαβέλας άξιζε και αξίζει μια ευκαιρία, προφανώς ο Τοροσίδης δεν παίζει καλά. Αλλά ποιον να βάλει; Τον Μανιάτη που παίζει αμυντικό χαφ; Αφού δεν πήρε άλλο μπακ. Για τα στόπερ έτσι όπως έγιναν τα πράγματα στην πρεμιέρα, πάλι καλά να λέμε που υπάρχει η συγκλονιστική παρουσία του Κυριάκου Παπαδόπουλου, ο οποίος είναι μακράν του δεύτερου ο Έλληνας παίκτης με τη μεγαλύτερη προοπτική. Συμπαθητικός ο Κατσουράνης ως στόπερ, αμυντικά γιατί επιθετικά η τεχνική της γιόμας είναι κάτι που εφαρμόζεται στα τοπικά πρωταθλήματα και όχι σε Euro.

Στα χαφ ήταν λάθος του Σάντος να μην καλέσει τον Χριστοδουλόπουλο και τον Γεωργιάδη, όπως είχα γράψει πριν 26 μέρες όταν έγιναν οι κλήσεις του Πορτογάλου. Ο Λάζαρος έκανε δύο καλούς μήνες και άλλους δύο κακούς, όταν όλος ο Παναθηναϊκός είχε πέσει. Μισό – μισό ήταν και ο Γεωργιάδης. Ήταν, όμως, χρήσιμοι και οι δύο ή έστω ένας εκ των δύο γιατί έχουν τη μπούκα, το κράτημα της μπάλας και ιδίως ο Γεωργιάδης την ταχύτητα. Ας δούμε τα πλάγια χαφ της Εθνικής. Ο Νίνης που έδειξε μεν όρεξη στο πρώτο ματς αλλά ήταν εκτός κλίματος, ο Σαμαράς που… ας το αφήσουμε καλύτερα γιατί δεν προσφέρει ούτε ως εξτρέμ ούτε ως σέντερ φορ, ο Φορτούνης που ξέρει καντάρια μπάλα αλλά ξεχνιέται αμυντικά, ο Σαλπιγγίδης ο μόνος με ταχύτητα και σε καλή κατάσταση που βοηθάει και μπροστά και πίσω (αν και γεννημένος επιθετικός και ουχί χαφ – εξτρέμ) και ο Φετφατζίδης που δεν καταλαβαίνω γιατί τον πήρε και ακόμα περισσότερο δεν καταλαβαίνω γιατί αφού τον πήρε, δεν του έδωσε 15 λεπτά χθες. Και με την Πολωνία και με την Τσεχία θα ‘ταν χρήσιμο να έχει στον πάγκο τον Λάζαρο ή τον Γεωργιάδη.

Για τον άξονα ένα μόνο έχω να πω και ταιριάζει γάντι ενόψει Ρωσίας. Τώρα που γυρίζει ο Παπασταθόπουλος, δίνεται μια πρώτη τάξεως ευκαιρία στον Σάντος να κλείσει την τρύπα στο κέντρο: να βάλει τον Παπαδόπουλο αμυντικό χαφ. Ίσως να ήταν χρήσιμο να θυμηθεί ο Σάντος ότι ο Μανιάτης δεν έχει τα τρεξίματα που είχε με τον Ολυμπιακό και χρειάζεται βοήθεια. Εφόσον δεν βγαίνει ο «Κάρα» από την 11άδα, να παίξει μπροστά από τους δύο (Κυριάκο – Μανιάτη) στο 4-3-3.

Και στην επίθεση λυπάμαι αλλά βλέπω ό,τι έβλεπα και στις 17 Μαΐου που ανακοινώθηκαν τα ονόματα. Λείπει ο Αθανασιάδης. Ο κατ’ εμέ καλύτερος killer μέσα στο κουτί. Ναι, ο Μήτρογλου βάζει πιο πολλά και εντυπωσιακά γκολ. Αλλά ο Μήτρογλου έχει παιδικές ασθένειες. Μπορεί να πάρει μόνος του το ματς με τη Ρωσία, μπορεί να κάνει τέσσερα επιθετικά φάουλ σε τέσσερις επαφές με τη μπάλα όπως έκανε με την Τσεχία. Ο Αθανασιάδης είναι παίκτης ομάδας. Και με τον Σαλπιγγίδη στα δεξιά του έχουν δείξει ότι συνεργάζονται άριστα. Κάτι ακόμα. Αν ο Σάντος πήρε τον Λυμπερόπουλο για κάτι -εκτός απ’ το να τον τιμήσει- θα έπρεπε να είναι η εμπειρία του. Προσπαθώ να σκεφτώ καλύτερη ευκαιρία για να τον βάλει τελευταία αλλαγή στο ματς με την Τσεχία. Αν δεν κάνει ούτε γι’ αυτό, τότε γιατί τον πήρε;

Από το κλάμα για όσα πέρασαν, προτιμώ τις λύσεις για αυτό που έρχεται. Οι Ρώσοι είναι οι πλέον ταλαντούχοι και ικανοί παίκτες του ομίλου μας. Όμως ως ομάδα χωλαίνουν. Νομίζω ότι είναι ομάδα που δύσκολα θα την κρατήσουμε. Ειδικά με την ταχύτητα που βγαίνει στις αντεπιθέσεις. Σε αυτό το ματς χρειάζεται τρέξιμο. Με αυτή τη λογική και με την εικόνα των πρώτων αγώνων θα προτιμούσα τον Σηφάκη τερματοφύλακα, τον Τοροσίδη δεξιό μπακ, τον Τζαβέλα αριστερά, Παπασταθόπουλο- Κατσουράνη στόπερ, Παπαδόπουλο – Μανιάτη αμυντικά χαφ, Καραγκούνη μπροστά τους, Σαλπιγγίδη δεξιά, Νίνη αριστερά, Γκέκα επιθετικό.

Ο ρεαλισμός μου λέει ότι θα χάσουμε από τη Ρωσία. Το βαθύ συναίσθημα – πώς λέμε το βαθύ ΠΑΣΟΚ;- λέει νίκη «απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά».

πηγή: http://matigarrida.gr

Read More

Την αντιμετωπίζουν σαν μπανανία…

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ_


Κριτική μπορεί να γίνει και πολλά μπορούν να ειπωθούν και να γραφτούν για αυτή την εθνική ομάδα και τα δύο πρώτα της παιχνίδια στο Euro 2012. Λάθη έγιναν και μάλιστα πολλά και από πολλές πλευρές και ίσως αυτά τα λάθη στοιχίσουν την πρόκριση στην επόμενη φάση. Επιπλέον είναι καθήκον του δημοσιογράφου και κριτική να ασκεί και τα λάθη να επισημαίνει, διότι με τον τρόπο αυτό διαφωτίζει και ενημερώνει καλύτερα την κοινή γνώμη.

Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, η Ελλάδα έχει μπροστά της το κρίσιμο παιχνίδι με τη Ρωσία, από το οποίο θα κριθεί η πρόκριση και για την εθνική μας υπάρχει μόνο η νίκη και τίποτα άλλο. Οι πιθανότητες δεν είναι με την Ελλάδα και αυτό το γνωρίζουν όλοι, αλλά είναι ένα παιχνίδι και σε ένα παιχνίδι όλα μπορούν να συμβούν, αρκεί η εθνική να προσπαθήσει και ας πέσει ηρωικά μαχόμενη.

Το ζητούμενο, όμως, από τα δύο πρώτα παιχνίδια της Ελλάδας στο Euro είναι άλλο και έχει να κάνει με την αντιμετώπιση από τους διαιτητές. Μια αντιμετώπιση που είναι ολοφάνερα άδικη και που μετά το 2004 η Ελλάδα δεν την είχε ποτέ. Αντιθέτως, δεν ήταν λίγες οι φορές που η εθνική μας είχε ευνοηθεί ή για να το πούμε πιο κομψά, αντιμετωπιζόταν ως μεγάλη ομάδα και με ασυλία που την έχουν οι μεγάλες δυνάμεις του ποδοσφαίρου. Καθώς έγινε φανερό στα παιχνίδια με Πολωνία και Τσεχία, η αντιμετώπιση αυτή έχει αλλάξει και η εθνική μας ομάδα που είναι παρούσα τα τελευταία χρόνια σχεδόν σε όλα τα μεγάλα ποδοσφαιρικά ραντεβού, αντιμετωπίζεται και πάλι σαν την μπανανία των προ Euro 2004 εποχών...

Read More

Αν ο Φερνάντο Σάντος ήταν πολιτικός αρχηγός

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ_

Αν ο Φερνάντο Σάντος ήταν πολιτικός αρχηγός...

...σίγουρα δε θα ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Παρότι το «παλιοζωή, παλιόκοσμε και παλικοινωνία» ύφος του Πορτογάλου και ο εξίσου πονεμένος (χάσει – κερδίσει) τόνος του στις συνεντεύξεις τύπου, συχνά μοιάζει με το πιο πρόσφατο στιλ που έχει υιοθετήσει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (εντάξει, αυτός πονάει, επειδή πονάει η χώρα...), ο πρώτος διαθέτει μια σταθερή κοσμοθεωρία βάση της οποίας πορεύεται τόσα χρόνια. Ο δεύτερος διαθέτει μια σταθερή κοσμοθεωρία βάση της οποίας πορεύεται αυτή την εβδομάδα. Για την επόμενη βλέπουμε...

Σίγουρα δε θα ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Κατ΄ αρχήν ο Αλέξης αποτελεί κάτι σαν το νέο τρεντ της ελληνικής κοινωνίας. Και ως γνωστόν ο Σάντος έχει τόση σχέση με τα τρεντς όση ο Θεόδωρος Πάγκαλος με τη μετριοπάθεια (ή και τη δίαιτα εδώ που τα λέμε...). Δεύτερον, ο Αλέξης υπόσχεται. Πολλά. Όσα περισσότερα του επιτρέπουν οι συνθήκες.  Ενώ ο Σάντος αποφεύγει τις μεγάλες κουβέντες όπως οι παχουλές κοπέλες τα μαγιό – τάγκα . Ή εν πάση περιπτώσει όπως θα έπρεπε να αποφεύγουν οι παχουλές κοπέλες τα μαγιό τάγκα αλλά δυστυχώς για όλους μας δεν το κάνουν. Βεβαίως υπάρχει κι ένα κοινό ανάμεσα στον Τσίπρα και τον ομοσπονδιακό τεχνικό. Αμφότεροι  - λένε ότι - θέλουν να μείνουν στο Euro αλλά με τις επιλογές τους δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα τα καταφέρουν.

Σίγουρα δε θα ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η ικανότητα του Σάντος να μιλήσει για πάρα πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους θέματα, μοιάζει κάπως με τη τάση του Βαγγέλη να αμπελοφιλοσοφεί. Μόνο που όσον αφορά το αντικείμενο του ο προπονητής της Εθνικής είναι απολύτως συγκεκριμένος.  Όσον  αφορά το δικό του αντικείμενο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ξεκινάει από την οικονομική κρίση και καταλήγει στα υπαρξιακά αδιέξοδα του σκληρού στρουκτουραλισμού των σοσιαλιστικών κοινωνιών, αφήνοντας το ακροατήριο του να αναρωτιέται ποιος υπέγραψε το δεύτερο μνημόνιο, ο Βενιζέλος ή ο Στάλιν. Επίσης, με εξαίρεση το αποτυχημένο πέρασμα του από τον Παναθηναϊκό, ο Σάντος όποια ομάδα ανέλαβε , τη βελτίωσε. Ενώ με τον Βενιζέλο, εκεί που το ΠΑΣΟΚ έπαιζε πάντα για Τσάμπιονς Λιγκ, πλέον παλεύει για να αποφύγει τον υποβιβασμό .

Σίγουρα δε θα ήταν ο Πάνος Καμμένος.  Ο Σάντος πέτυχε ό,τι πέτυχε στη ζωή του, με πολύ δουλειά και λίγα λόγια. Ο Πάνος Καμμένος μπήκε στη βουλή ως αρχηγός του τέταρτου κόμματος στην Ελλάδα με λίγη δουλειά και πολλά λόγια. Ο Σάντος δε φωνάζει. Ο Καμμένος μόνο φωνάζει. Ο Σάντος δεν ενδιαφέρεται για τη δημόσια εικόνα του. Ο Καμμένος καίγεται για τη δημόσια εικόνα του,  αν και το αρχηγιλίκι αποδείχθηκε εξαιρετικά πλούσιο σε λιπαρά (κοινώς, η κοιλιά του συναγωνίζεται πλέον σε εμβαδόν την πλατεία Συντάγματος, όπου ως γνωστόν πρέπει να κρεμαστούν όλοι οι προδότες πολιτικοί της μνημονιακής κυβέρνησης Τσολάκογλου).

Σίγουρα δε θα ήταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ επιδιώκει από το ξεκίνημα της αρχηγικής του πορείας να υιοθετήσει  το προφίλ του χωρατατζή θείου με τον οποίο πίνεις  κρασί στην ταβέρνα και περνάς μια χαρά. Ο Σάντος, παρότι αρκετοί τον έχουν αποκαλέσει κατά καιρούς ταβερνιάρη, δεν επεδίωξε ποτέ να είναι ευχάριστος ή διασκεδαστικός (εκτός κι αν βρίσκετε ευχάριστη ή διασκεδαστική τη φιλμογραφία  του Αλεχάντρο Ιναρίτου, οπότε ο Φερνάντο είναι ο άνθρωπος σας). Αντιθέτως, όταν χρειάστηκε έγινε και δυσάρεστος και σχεδόν αντιπαθής. Ο Καρατζαφέρης προτιμά να ξεμείνει από χρωμοσαμπουάν, παρά να του συμβεί κάτι τέτοιο.

Σίγουρα δεν θα ήταν ο Νίκος Μιχαλολιάκος.  Γιατί ο Σάντος είναι ένας πολίτης του κόσμου με ευρύτητα σκέψης. Όχι κάποιος μεγαλομανής, συνοικιακός, wannabe δικτατορίσκος.

Θα μπορούσε να είναι ο Φώτης Κουβέλης. Και οι δυο έρχονται  από μια άλλη εποχή, την εποχή που το μουστάκι ήταν ακόμα σύμβολο αριστερής διανόησης και το δερμάτινο του Σάντος ακόμα καινούργιο.  Και οι δυο διαθέτουν εμπειρία, εμπνέουν σεβασμό και μιλούν ψύχραιμα και μετρημένα. Μόνο ο ένας όμως είναι κατ΄ επιλογή ανώδυνος και προσπαθεί να στρογγυλέψει τις σκληρές αλήθειες, επιλέγοντας το πρόσκαιρο, προσωπικό όφελος από το κοινωνικό. Μάντεψε ποιος απ΄τους δυο...

Εν κατακλείδι, υπάρχει μόνο ένας ή μάλλον μία πολιτικός αρχηγός που μοιάζει με τον Σάντος. Ντύνεται με την τελευταία λέξη της μόδας (πριν αυτοκτονήσει) όπως και ο Πορτογάλος, είναι δογματική και ξεροκέφαλη όπως ο Πορτογάλος, κολλημένη στο παρελθόν όπως ο Πορτογάλος (εκείνη στο κομμουνιστικό όραμα, ο Φερνάντο στον Χαλκιά) και αποφασισμένη να ζήσει ή να πεθάνει με τις απόψεις της. Όπως ο Πορτογάλος.

Ναι, αν ο Φερνάντο Σάντος ήταν πολιτικός αρχηγός, φυσικά θα ήταν η Αλέκα Παπαρήγα!

(To κείμενο γράφτηκε για το www.prismanews.gr)

Read More

Τα λάθη Ντελ Μπόσκε και Μπλαν

ΕΥΘΥΜΗΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ_

Η πρώτη αγωνιστική του EURO ολοκληρώθηκε. Παραδόξως βλέπουμε καλά παιχνίδια (ακόμα και τα Πολωνία-Ελλάδα, Κροατία-Ιρλανδία, Ουκρανία-Σουηδία) άξιζαν τον κόπο, και οι σούπες είναι λίγες έως ελάχιστες. Οι εκπλήξεις δεν λείπουν, ενώ η Εθνική μας ομάδα  αφήνει τουλάχιστον ελπίδες για τη συνέχεια. Πάμε να κάνουμε μια «σούμα»:

Α’ ΟΜΙΛΟΣ: Η Ρωσία είναι μια κλάση πάνω από τις υπόλοιπες ομάδες του γκρουπ, κυρίως επιθετικά και λογικά πάει για πρωτιά, ακόμα και με «τρία στα τρία». Οι Πολωνοί παίζουν μόνο με τον ενθουσιασμό του γηπεδούχου. Στην πρεμιέρα κλάταραν εύκολα, φοβήθηκαν τους 10 Ελληνες και γενικά δεν τους βλέπω να προχωράνε. Η Τσεχία είναι άπειρη, έχει άμυνα από ζάχαρη, αλλά μπάλα ξέρουν οι ποδοσφαιριστές της. Κλειδί είναι το ματς με την Εθνική. Οι δικοί μας έδειξαν διπρόσωποι, αλλά νομίζω ότι τώρα πια θα παίξουν με την αποφασιστικότητα και το πάθος του δευτέρου ημιχρόνου κόντρα στην Πολωνία. Δεν ξέρω αν θα μας δικαιώσει το αποτέλεσμα, αλλά θα είμαι χαρούμενος αν δω τα παιδιά να αγωνίζονται έτσι.

Β’ ΟΜΙΛΟΣ: Εξαρχής δεν πίστευα ότι η Γερμανία μπορεί να πάει ψηλά σε αυτή τη διοργάνωση. Η πρώτη της εμφάνιση δικαιώνει τις σκέψεις μου και αν δεν κέρδιζαν τους Πορτογάλους λογικά θα έμεναν έξω από νωρίς. Τώρα, με τρεις βαθμούς στο σακούλι μπορούν διαχειριστούν τη συνέχεια του ομίλου τους. Οι Ολλανδοί ήθελαν, αλλά δεν μπορούσαν να βάλουν την μπάλα στα δίχτυα. Ακόμα και με «Χ» κόντρα στους Γερμανούς έχουν τη δυνατότητα να περάσουν και να διεκδικήσουν το τρόπαιο. Η Πορτογαλία πάλεψε, ήταν άτυχη στο πρώτο ματς και τώρα παίζει με την πλάτη στον τοίχο απέναντι σε μια Δανία που παίζει ακομπλεξάριστα και χωρίς άγχος μετά το 1-0 επί των «οράνιε». Ο Κριστιάνο Ρονάλντο καλείται να αποδείξει επιτέλους ότι είναι καλύτερος από τον Μέσι, σύμφωνα με όσα διατείνεται ο ίδιος.

Γ΄ ΟΜΙΛΟΣ: Ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε δεν είναι κανένας σπουδαίος κόουτς, αλλά σίγουρα άψογος ψυχολόγος και διαχειριστής ποδοσφαιρικών προσωπικοτήτων. Ελλείψει Βίγια, στο ματς της Ισπανίας με την Ιταλία άφησε στον πάγκο τους τρεις κλασικούς φορ (Τόρες, Γιορέντε, Νεγρέδο) και έπαιξε όπως η Μπαρτσελόνα, με τον Φάμπρεγας σέντερ φορ. Ο άσος της Μπάρτσα μπορεί να σκόραρε, αλλά οι «φούριας ρόχας» ήταν κουραστικοί και προβλέψιμοι. Βλέπετε, ο αγαπητός Ντελ Μπόσκε λησμόνησε πως οι «μπλαουγκράνα» έχουν και τον Μέσι στη σύνθεσή τους, κάτι που λείπει από την πρωταθλήτρια Κόσμου και Ευρώπης. Όταν τοποθετήθηκε ένας κανονικός φορ, η Ισπανία έκανε ευκαιρίες, άλλο που τις έχασε ο Τόρες. Η Ιταλία δείχνει στιβαρή, σοβαρή και μετρημένη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πείθει πως θα προκριθεί. Οι Κροάτες έδειξαν διαφορετική εικόνα απ’ ότι στα δύο ματς απέναντι στην Εθνική μας στα προκριματικά, ενώ οι Ιρλανδοί είναι μαχητικοί και φιλότιμοι μεν, ξυλοκόποι δε…

Δ’ ΟΜΙΛΟΣ: Ανάλογο λάθος με τον Ντελ Μπόσκε έκανε και ο Λοράν Μπλαν. Πόνταρε πολλά στον Καρίμ Μπενζεμά, που έχει μάθει να παίζει με τον Μουρίνιο στη Ρεάλ παντού στην επίθεση, ανοίγοντας χώρο σε Κριστιάνο Ρονάλντο και Κεντίρα που πολλές φορές μετατρέπεται σε παίκτη περιοχής. Στη Γαλλία όμως, οι Ριμπερί, Νασρί είναι άλλου είδους παίκτες και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα με την Αγγλία, οι «τρικολόρ» έπαιζαν γύρω-γύρω όλοι την μπάλα, χωρίς να γίνονται απειλητικοί. Οσο για τα «λιοντάρια» του Χόγκσον; Ωραίο το πούλμαν μπροστά στην εστία του Χαρτ! Σκέφτομαι ότι αυτοί οι τύποι κατηγορούσαν την Ελλάδα για αντιποδόσφαιρο το 2004. Γελάει ο κόσμος παλικάρια. Αν η Ουκρανία συνεχίσει παίζοντας ωραία και δυναμικά, τότε θα τους στείλει σπίτι τους, τους Αγγλους. Ο Σεφτσένκο είναι σαν το παλιό καλό κρασί και ο Μπλαχίν δείχνει να έχει κάνει καλή δουλειά. Η Σουηδία δεν είναι ομάδα του… πεταματού, όμως χάνοντας στο Κίεβο έχει πια ελάχιστες ελπίδες για να συνεχίσει στα προημιτελικά. Κρίμα για τον «Ιμπρα» που είναι μια επίθεση μόνος του…

ΥΓ: Δεν είμαι fan του Κώστα Χαλκιά, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά βλέποντας σημαντικούς γκολκίπερ (Χαρτ, Γκίβεν) από το κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο (Πρέμιερ Λιγκ), αναλογίζομαι ότι ευτυχώς υπάρχουν και χειρότερα.

Read More

Ε, όχι και τον Σαλπιγγίδη!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ_

«Σε μια εβδομάδα έρχεται η καταστροφή του κόσμου» μου είπε με το που μπήκα μέσα.

«Are you talking to me» σκέφτηκα να του πω αλλά το απέφυγα, πρώτον επειδή δεν υπήρχε άλλος στο ταξί, οπότε ναι, μιλούσε σε μένα και δεύτερον επειδή αμφέβαλα σθεναρά αν θα έπιανε τη σινεφίλ αναφορά.

Αρκέστηκα σε μια απλοϊκή και απροκάλυπτα βαριεστημένη - σε στιλ «εντάξει θα σου κάνω τη χάρη να ρωτήσω αλλά σε παρακαλώ μη με πρήξεις» - ερώτηση: «Τι μου λέτε; Γιατί έτσι;».

«Γιατί θα βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ» με ενημέρωσε και μετά ξέσπασε σε βροντερά γέλια.

OK, σκέφτηκα αφελώς, το γύρισε στο καλαμπούρι. Τη γλυτώσαμε την συνομωσιολογία.

Ενημερώνω στα γρήγορα όσους από εσάς δεν έχετε τη χαρά να κυκλοφορείτε συχνά με ταξί ότι το χειρότερο είδος ταρίφα είναι αυτός που ξέρει όλες τις κρυμμένες αλήθειες του κόσμου. Τι wikileaks και παπάρια μάντολες! Αν θέλεις να μάθεις τα πιο βρώμικα μυστικά του FBI, της CIA, της Μοσάντ, της KGB και της γειτόνισσας απέναντι, αν θέλεις να πληροφορηθείς έγκυρα και σφαιρικά σχετικά με το ποιοι σχεδίασαν τη δολοφονία του Κωστάκη του Καραμανλή, ποιανού μαριονέτα ήταν ο ΓΑΠ, που κάνει μπότοξ η Αλέκα και πώς συνδέονται όλα αυτά με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη (εντάξει, το μπότοξ μπορεί και να μη συνδέεται αλλά ένα καλό κουτσομπολιό το εκτιμούν όλοι) ρώτα τον κυρ – Μπάμπη τον παντογνώστη τώρα που τρέχει το ταξίμετρο. Μετά θα είναι αργά...

Ο συγκεκριμένος ταρίφας πάντως δεν άνηκε στη φυλή των συνομωσιολόγων. Άνηκε στη φυλή των χωρατζήδων (το δεύτερο χειρότερο είδος σαν να λέμε). Αναμενόμενα λοιπόν, μετά το ...επιτυχημένο αστείο για τον ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε στον Κασιδιάρη. Και αναμενόμενα θεώρησε σκόπιμο να μου παραθέσει όλη τη λίστα των ανεκδότων για τον Παυλόπουλο!

Κάπου εκεί ξύπνησε μέσα μου το αίσθημα αλληλεγύης ενός χέστη προς έναν άλλο και ένοιωσα την ανάγκη να υπερασπιστώ τον Πάκη: «Δηλαδή συγγνώμη εσύ στη θέση του τι θα έκανες;» του πέταξα στα μούτρα με παρρησία: «Εγώ θα σηκωνόμουν, θα πήγαινα μπροστά στον Κασιδιάρη και ...θα του έσφιγγα το χέρι»!

Περίμενα μερικά δευτερόλεπτα για να ακούσω και πάλι το ενοχλητικό του γέλιο. Η΄έστω ένα κακάρισμα. Κάποιο δείγμα τέλος πάντων ότι έκανε πλάκα. Τίποτα. Ο άνθρωπος ήταν πιο σοβαρός κι από τον Αγγελο Αναστασιάδη σε συνέντευξη τύπου!

Συνοψίζοντας ο ταξιτζής μας, βρίσκει αστεία την καταστροφολογία γύρω από την πιθανή εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, άρα, λέω εγώ τώρα, μπορεί και να τον ψηφίσει. Παράλληλα θεωρεί άξιο χλευασμού τον Παυλόπουλο που δεν έκανε κάτι για να σταματήσει τον Κασιδιάρη, τον οποίο Κασιδιάρη όμως θα ήθελε να συγχαρεί για τις σφαλιάρες στην Κανέλλη! Με τι είχα να κάνω επιτέλους;

Μα με το μέσο Έλληνα φοβάμαι!

Τον Έλληνα που μέσα στο μυαλό του έχει μπλέξει ιδεολογίες, ιδεοληψίες, πρακτικές, θεωρίες, δημοκρατικές και φασιστικές συμπεριφορές σε ένα αδιαπέραστο χυλό. Τον Έλληνα που τάσσεται υπέρ της αυτοδικίας, δεν τον χαλάει η βία, δεν τον απωθεί η Χρυσή Αυγή αλλά την επόμενη Κυριακή μπορεί και να ρίξει ψήφο στην Αριστερά. Τον Έλληνα που επί 40 χρόνια αντιμετωπίζει όλα τα πράγματα επιφανειακά. Τον Έλληνα του «μέσες – άκρες».

Τι θα ψηφίσεις; Αυτό. Γιατί, ξέρεις τι λέει; Ε, εντάξει μωρέ, μέσες - άκρες.

Τον Έλληνα που την επόμενη Κυριακή θα διαμορφώσει και πάλι πολιτικούς συσχετισμούς. Παρακινούμενος από το φόβο του για την έξοδο από το ευρώ, ή από την οργή του για το μνημόνιο. Κυρίως όμως παρακινούμενος από την άγνοια του. Τον Έλληνα που η πολιτική ορθότητα επιβάλει να αποκαλούμε «σοφό λαό». Αλλά που στην πραγματικότητα η σοφία του δε γεμίζει ταξί.

Ούτε με τον ταξιτζή...

Υ.Γ. Αφού τα υπόλοιπα θέματα της επικαιρότητας είχαν εξαντληθεί και εγώ δεν του έδινα τροφή για να συνεχίσει, αναγκάστηκε να στραφεί στο ποδόσφαιρο: «Είδες την Εθνική; Κρίμα ρε γαμώτο, μπορούσαμε να νικήσουμε. Κι αυτός ο μαλάκας ο Καραγκούνης, φαινόταν χεσμένος, τι το ήθελε το πέναλτι; Και η Πολωνία πάντως δε μου φάνηκε τίποτα σπουδαίο. Μέχρι και ο άχρηστος ο Σαλπιγγίδης κόντεψε να γίνει ήρωας».

«Εδώ κατεβαίνω».

Αχρηστος ο Σαλπιγγίδης; Έχει και η υπομονή τα όρια της...

πηγή: http://prismanews.gr/

Read More

Σαρκαστικό χιούμορ...

Ο γελοιογράφος του Guardian, Kipper Williams, διακωμωδεί την κατάσταση μας με το σαρκαστικό χιούμορ του.
«Είμαστε η Ελλάδα – Αυτοί είναι απλώς οι χορηγοί μας» λέει  Έλληνας ποδοσφαιριστής του Euro 2012 στην προσπάθεια του να εξηγήσει γιατί η φανέλα του γράφει «Γερμανία»

Από το http://www.enimerosi24.gr/

Read More