Η επιδημία της γραφομανίας

του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Το μακρινό 1981 ο Μίλαν Κούντερα, αναφερόμενος στο φαινόμενο της γραφομανίας, έλεγε ότι επειδή «ο καθένας υποφέρει από τον φόβο ότι θα χαθεί χωρίς να ακουστεί, περνώντας απαρατήρητος μέσα από το αδιάφορο σύμπαν, θέλει να μεταμορφωθεί μόνος του σε ένα σύμπαν λέξεων».

Και στη συνέχεια έκανε τη συγκλονιστική πρόβλεψη ότι «κάποτε θα ξυπνήσει ο λογοτέχνης μέσα σε όλους τους ανθρώπους και τότε θα έχει φτάσει η εποχή της γενικής κουφαμάρας και ασυνεννοησίας» («Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης»).

Ο σημερινός κόσμος της επικοινωνίας (social media, Τύπος, μπλογκ, sms, βιβλία κ.λπ.) αποτελεί ακριβώς αυτό το εικονικό σύμπαν της κουφαμάρας και της ασυνεννοησίας.

Παράλληλοι διάλογοι κωφών, έκρηξη παρεξηγήσεων, παραληρηματικοί μονόλογοι, ανορθολογικά επιχειρήματα, συνωμοσιολογία, επιθετική διάθεση, αίσθηση υπεροχής έναντι των άλλων, προσβολές, ύβρεις και... λογοτεχνική διάθεση. Και όλα αυτά συμπληρωμένα, λόγω εποχής, από εικόνες -κατά κύριο λόγο- του εαυτού μας, του μεγαλύτερου καλλιτέχνη-λογοτέχνη.

Η μαζική κωφότητα οφείλεται στον γενικευμένο ναρκισσισμό. Οσο μας κονταίνουν κοινωνικά, τόσο ψηλώνουμε στη φαντασία μας. Θα μου πείτε είναι και αυτός ένας τρόπος ψυχικής άμυνας. Σωστά. Αλλά μέχρι πού και ώς πότε; Μέχρι να χάσουμε την επαφή μας με την πραγματικότητα; Μέχρι ο εικονικός κόσμος να γίνει ο μόνος κόσμος μας;

Λόγω επαγγέλματος ξοδεύω (και η λέξη δεν είναι τυχαία) πολλές ώρες στα social media. Η ασυνταξία και η ανορθογραφία -και πολύ περισσότερο η άγνοια ότι μας χαρακτηρίζουν- είναι ενδεικτικά φαινόμενα μιας σκέψης πρόχειρης, ανεπεξέργαστης και απαίδευτης.

Η διαπίστωση δεν προέρχεται από ελιτισμό, αλλά μάλλον από μελαγχολία. Δεν αφορά την αισθητική των κειμένων και των σχολίων, αλλά τη μεθοδολογία της σκέψης και της παραγωγής (;) γνώσης.

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την πολυπλοκότητα, τη συνθετότητα και την πολλαπλότητα των αιτίων, οι περισσότεροι δείχνουμε να θεωρούμε ότι ο κόσμος είναι κατά βάση απλός και ότι αρκούν ορισμένες στοιχειώδεις γνώσεις που πήραμε στο Λύκειο ή στο Πανεπιστήμιο (συν την καθημερινή μας εμπειρία) για να κατανοήσουμε και να εξηγήσουμε τα πάντα.

Οι δήθεν πολύξεροι δημοσιογράφοι -που κατά καιρούς γίνονται οικονομολόγοι, σεισμολόγοι, κοινωνιολόγοι, γιατροί κ.λπ.- δεν αποτελούν παρά τον καθρέφτη μιας κοινωνίας της «ξερόλας» και της ημιμάθειας, η οποία είναι ικανοποιημένη από τον εαυτό της.

Ο Κούντερα απέδιδε την επιδημία της γραφομανίας σε τρεις αιτίες: στον υψηλό βαθμό ευμάρειας (εδώ έκανε λάθος, μπορεί να οφείλεται και στον υψηλό βαθμό εκπτώχευσης), στην εξατομίκευση της κοινωνικής ζωής και στη γενικευμένη απομόνωση και, τέλος, στην παντελή έλλειψη μεγάλων κοινωνικών αλλαγών στην εσωτερική ζωή του έθνους.

Θα μου πείτε η μετάβαση από την (δανεική) ευμάρεια στα μνημόνια δεν ήταν μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή; Φυσικά. Ομως καθετί λειτουργεί μέσω διαμεσολαβήσεων και δεν συνεγείρει αυτομάτως τις ανθρώπινες συνειδήσεις.

Στη χώρα μας η συζήτηση για το τι και το πώς της κρίσης και της εξόδου απ’ αυτήν έχει παγώσει τα τελευταία χρόνια -με ευθύνη και της Αριστεράς- με αποτέλεσμα η οργή, η συσσωρευμένη αγανάκτηση, η αίσθηση απόγνωσης και αδιεξόδου, ο κυνισμός και η επιθετικότητα να εκφράζονται στρεβλά μέσα από κανάλια (π.χ. social media) που από τη φύση τους παίζουν τον ρόλο του αμορτισέρ για την απόσβεση των κοινωνικών κραδασμών.

Ομως εν αρχή ην η πράξις και όχι ο Λόγος. Ας το σκεφτούμε!

πηγή: efsyn.gr

Read More

«What are you doing mwre? No more karvouno!»

Η «Paragka Films» παρουσιάζει την υπερπαραγωγή της χρονιάς

Από σήμερον εις τας μεγαλυτέρας των αθηναϊκών αιθουσών και άλλων τινών 7 μεγαλουπόλεων εν Ελλάδι. 1.000% τολμηρό και ρεαλιστικό. Πρώτη προβολή. Αι αίθουσαί μας κλιματίζονται. Οχι, dolby surround δεν έχουμε (θα εφευρεθεί εις το μέλλον)...

Σενάριο - Σκηνοθεσία: Γιώργος β. Μανετάκης 

Μαράζι το 'χε ο κυρ Διονύσης. Να ξανασμίξει την παλιοπαρέα που διαλύθηκε. Κάτι, όμως, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, κάτι οι οικογενειακές, οι φίλοι αραίωσαν. Είχαν χρόνια ν' ανταμώσουν. Βάλε και κάτι κόντρες και μερικά ανάποδα συμφέροντα (όλοι μεγαλέμποροι στην κεντρική λαχαναγορά), τα χώρισαν τα τσανάκια τους.
Ο κυρ Διονύσης όμως το πάλευε, μέσα του. Το περασμένο Σάββατο, έκλεινε 50 χρόνια ζωής. Πρώτη φορά «χρυσά» γενέθλια. «Αυτό είναι», σκέφτηκε, κι ένα σαρδόνιο χαμόγελο άρχισε να ζωγραφίζεται κάτω από το μουστάκι του: «Θα κάνω ένα πάρτι στη Βουλιαγμένη. Θα τους μαζέψω όλους. Με παιδιά, σκυλιά και δεν συμμαζεύεται. Οσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα. Θα δούμε και τον τελικό του τσου λου, να θυμηθούμε τα παλιά»...
Δεν το ξανασκέφτηκε. Ξεκίνησε τα τηλέφωνα και με «γλυκό-προστακτικό» ύφος δεν άφηνε περιθώρια αρνήσεων και σου-ξου, μου-ξου.
Το Σάββατο έφτασε. Η κυρα-Τασία (η γυναίκα του) και η κυρα-Θεανώ (η πεθερά, ντε) μαγείρευαν από την Πέμπτη! Από κατσίκι στη γάστρα και λογιώ λογιώ σαλάτες, μέχρι αγριογούρουνο με δαμάσκηνα κι ένα ταψί γεμιστά. Και να οι σαλάτες, και να τα μπινελίκια. Και να οι ρακές. Και πιες κ. Σκουντρή...

Ολα κυλούσαν ήρεμα, το ματσάκι είχε αρχίσει, η ώρα είχε φτάσει 10 και ξαφνικά ο Δίας ξεκίνησε την... ερωτική πράξη (αλλιώς το λένε, με παθητικό ρήμα, αλλά η αγωγή μου δεν μου επιτρέπει...).
Η Ρεάλ ανοίγει το σκορ με 2 μέτρα οφσάιντ και οι τέσσερις καλεσμένοι του κυρ Διονύση έβγαλαν μαχαίρια, ξέθαψαν τσεκούρια, όπλισαν καλάσνικοφ! Η διαφωνία για το γκολ του Ράμος ήταν απλώς η αφορμή. Μια τοσοδούλα σπίθα, ικανή όμως για να βγάλουν τα σώψυχά τους εναντίον αλλήλων...

Πρώτος «τράβηξε τη σκανδάλη» ο Τάκης:
«Δεν έπρεπε να γίνει αυτή η συνάντηση. Τους τελευταίους μήνες έχει αποδειχθεί η έμμεση αλλά και η άμεση σχέση του Κωστίκα και του Γιωρίκα με το οργανωμένο έγκλημα και τον υπόκοσμο στην Ελλάδα και το εξωτερικό»! 
Γιωρίκας: «Κατανοώ την ακραία τραγική κατάσταση στην οποία έχεις περιέλθει... Εχεις πέσει στον κόσμο των παραισθήσεων, φαντασιώνεσαι αντιστροφή ρόλων. Απλώς να σου θυμίσω ότι ο τίτλος του επικεφαλής της εγκληματικής οργάνωσης σου έχει απονεμηθεί με πάσα επισημότητα από την ελληνική Δικαιοσύνη».
Κωστίκας: «Να συζητήσουμε ό,τι θες όταν αρθούν οι περιοριστικοί όροι που σου έχουν επιβληθεί. Αλλά με τόσες κακουργηματικές κατηγορίες στην πλάτη σου, μάλλον το τελευταίο που προλαβαίνει να σε απασχολήσει είναι η αυτογνωσία».

Ο Σάκης δεν μιλούσε. Οχι πως δεν ήθελε. Κρα έκανε. Τον είχε «πεθάνει» όμως ο δεξιός τραπεζίτης και δεν μπορούσε να βγάλει μιλιά. Ολα τα παρακολουθούσε, όλα τα άκουγε, αλλά προτιμούσε να παίζει με το κινητό του. Και να τουιτάρει ακατάπαυστα. Είχε κι αυτός τους νταλκάδες του: «Συγχαρητήρια στην ΚΕΔ για επιλογή αρετόπουλου λόγω πολλών λαθών του σε βάρος μας και της αγωγής που μου έχει κάνει.Τυχαίο; Ακεραιότης 100%».
Ο κυρ Διονύσης προσπαθούσε να μείνει ψύχραιμος. Ηταν, βλέπετε, ο οικοδεσπότης...

Ο σκυλοκαβγάς συνεχιζόταν...
Τάκης: «Σε αντίθεση με τις παραισθήσεις του πρώην τροφίμου των φυλακών Γιωρίκα, εγώ αντιπαραβάλλω αλήθεια και εικόνα. Τις φωτογραφίες και τα βίντεο. Για απάντησε, λοιπόν, “εξυγιαντή” και τζάμπα σωτήρα, ποιοι ήταν αυτοί που σε συνόδευαν; Και πόσες δεκάδες χρόνια φυλακή είχαν ο καθένας;
Πες του και συ, ρε Διονύση. Τι με κοιτάς έτσι;
Οσο για τους ευαίσθητους “εξυγιαντές” του Βορρά που μετρούν κακουργηματικές πράξεις, ακόμα περιμένουμε να πάρουν θέση για την εγκληματική οργάνωση που εξαρθρώθηκε στη Θεσσαλονίκη στην οποία συμμετείχε υπάλληλος και στέλεχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ».

Ο Γιωρίκας δεν γούσταρε άλλο. Ηθελε να το λήξει εδώ το θέμα και να τελειώνουν μια και καλή...
«Tο ‘πα και νωρίτερα! Η κατάσταση είναι παραισθησιογόνα και είναι κρίμα να ασχολούμαστε».
Ο Κωστίκας συμφώνησε: «Το να γίνεται κατήγορος ένας κατηγορούμενος για διεύθυνση και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, ο οποίος μάλιστα βρίσκεται εκτός φυλακής με εγγύηση και περιοριστικούς όρους είναι γραφικό. Αντιλαμβάνομαι την παραφροσύνη σου, Τάκη, τώρα που γκρεμίζεται το έκτρωμα που δημιούργησες και η οργάνωσή σου. Σου εύχομαι ταχεία ψυχική ανάρρωση γιατί προφανώς νοσείς. Αντε γεια...».

Το πάρτι είχε τελειώσει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι καλεσμένοι, συνωστίζονταν στην εξώπορτα βρίζοντας την ώρα και τη στιγμή που αποδέχθηκαν την πρόσκληση. Κι εκεί που σιχτίριζαν (από μέσα τους) και έψαχναν τα κλειδιά των αυτοκινήτων τους, πετάγεται από το βάθος ο γιος του Τάκη και αμολάει τη μολότοφ του, παίρνοντας τα κομμάτια του πατρός κόντρα στους δύο Πόντιους:
«Ψυχικά νοσήματα και παραισθήσεις έχετε εσείς από δεκαετίες φάπας! Και επειδή έχετε ακόμα πολλές δεκαετίες ταλαιπωρίας οπλιστείτε με υπομονή! Επίσης είναι... λογικό να μιλάτε μεταξύ σας αλλά μη λέτε τα ίδια, αλλάξτε κασέτα ο ένας ή ο άλλος γιατί στο τέλος θα σας κράζουν και οι δικοί σας».
Απαντες τον αγνόησαν επιδεικτικά. Είχαν ανάψει ήδη τις μηχανές. Ο... γάμος είχε σχολάσει - προ πολλού.

Η συνέχεια επί της οθόνης. Εγχρωμον, σινεμασκόπ

Επαιξαν οι ηθοποιοί (με σειρά εμφάνισης): Διονύσιος (Σταύρος Κοντονής), Τάκης (Βαγγέλης Μαρινάκης), Γιωρίκας (Δημήτρης Μελισσανίδης), Κωστίκας (Ιβάν Σαββίδης), Σάκης (Γιάννης Αλαφούζος). Guest star - γιος Τάκη (Κώστας Καραπαπάς).

THE END (εντελώς, όμως. Πώς λέμε «ΤΟ ΤΕΡΜΑΤΙΣΑΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ!». Ετσι ακριβώς).

ΥΓ.: Ο συγγραφέας ουδεμία ευθύνη φέρει για τα λεγόμενα των πρωταγωνιστών. Είναι αυτούσια αποσπάσματα από τις δηλώσεις - ανακοινώσεις των. Ευχαριστώ.

Δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουνίου 2016 στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

Read More

«Ναι ρε... Είμαι ένοχος»

του ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΛΙΑΝΟΥ

«Ο καθένας στο μέλλον θα είναι διάσημος για 15 λεπτά» είχε δηλώσει ένας εκ των κορυφαίων εικαστικών της δεκαετίας του 60 και του 70 Andy Warhol (συγκεκριμένα το 1968) σε μία προσπάθεια να αναδείξει την ανάγκη του ανθρώπου να αφήσει το στίγμα του στο χώρο έστω και με μία απλή πράξη… Δήλωση που είχε προέλθει από την αυξανόμενη τότε πίεση από τα αδηφάγα ΜΜΕ αλλά και την αφέλεια των ανθρώπων να υποκύπτουν σ’ αυτή… Πενήντα σχεδόν χρόνια μετά ελάχιστοι είναι αυτοί που πιστεύουν ότι υπάρχουν πλέον τα 15 λεπτά… Σήμερα, η φήμη μετριέται πολύ απλά σε …νανοσέντ, σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

Αρκεί ένα νεύμα του χεριού και αμέσως γίνεσαι ο «σκηνοθέτης’, ο «προβοκάτορας», ο «ατάλαντος», ο «άχρηστος», ο «καθοδηγητής», «ο «επαγγελματίας που για 400 ευρώ προκαλείς τη κοινή γνώμη»…. Και τη Τετάρτη 20 Ιανουαρίου ήρθε η δική μου σειρά να γίνω …viral, να μπω σε όλα τα σπίτια όχι μόνο της Νάξου αλλά στο σύνολο της Επικράτειας. Ειρωνεία; Πριν από 24 χρόνια, την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 1992 αναλάμβανα την παρθενική μου αποστολή σε γήπεδο για το περιοδικό «Τρίποντο» και δύο ημέρες αργότερα, το όνομά μου θα έκανε τη πρώτη του δημόσια εμφάνιση στο χώρο των ΜΜΕ. Τότε είχα πληρώσει 350 δραχμές για να με …διαβάσω. Τώρα παίρνω 400 ευρώ ως δημοσιογράφος τηλεοπτικού καναλιού (!!!) για να….. καθοδηγώ αγρότες στις κινητοποιήσεις που κάνουν. Όχι κι άσχημα ε;

Ε λοιπόν το έκανα και είμαι ένοχος… Απλά πράγματα. Και για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους «ναι, δεν έκλ….» όπως έγραψε κάποιος και κούνησα το χέρι μου για να φύγει η μυρωδιά, ούτε βέβαια ήθελα να διώξω τυχόν μύγες που με ενοχλήσουν… Με βάση το προηγούμενο «αυθόρμητο» ρεπορτάζ σε άλλο κανάλι, έπρεπε να χυθεί το γάλα σε ένδειξη διαμαρτυρίας από τους αγρότες για τα επικείμενα ασφαλιστικά μέτρα που έρχονται από τη κυβέρνηση και τα οποία οδηγούν τους παραγωγούς με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό. Η αλήθεια είναι ότι η εμπειρία μου με την τηλεόραση είναι τραυματική. Το 1990 σε ένα μάθημα τηλεόρασης στην σχολή Δημοσιογραφίας στον «Όμηρο» τα είχα κάνει θάλασσα και είχα πει ότι δεν θα το ξαναέκανα. Τον Γενάρη του 2014, στον αγώνα Πανναξιακός – ΑΕΚ το έκανα για δεύτερη φορά. Σχολίασα αρνητικά on air την κίνηση ενός παίκτη του Πανναξιακού να ζητήσει αλλαγή στο 35ο λεπτό περίπου χωρίς να σκεφτώ ότι ο ήχος είχε περάσει στα σπίτια όλων και κυρίως της οικογένειάς του. Ζήτησα συγνώμη από τον Γιώργο και τον ευχαριστώ πολύ που την δέχτηκε. Τώρα; Τρίτωσε το …καλό. Δεν θα πω ότι δεν έφταιγα ή ότι έφταιγε κάποιος άλλος. Θεώρησα πολύ φυσιολογικό να κάνω αυτή τη κίνηση… Και την έκανα. Εάν αυτό φέρει τον χαρακτηρισμό «προβοκάτορας» ε ναι είμαι, πώς να το αρνηθώ. Άλλωστε μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Μάλιστα όπως ισχυρίζονται έβαλα και τα σχετικά «εφέ» ώστε να ανεβάσω τους δραματικούς τόνους και να βγει πιο …αληθοφανές το καυτό ρεπορτάζ…

Οκ… Σταυρώστε με. Το μεσημέρι θα πίνω καφέ στη παραλία της Νάξου όπως κάνω κάθε μέρα. Ελάτε να με εκτελέσετε… Τι με ενοχλεί; Ότι πολύ απλά χάνεται μία… μάχη από μία εικόνα. Ποια ήταν η μάχη; Μα η απόφαση των αγροτών της Νάξου να διαμαρτυρηθούν για 2η φορά εντός του 2015 για τα μέτρα που έρχονται. Η πρώτη ήταν για τον ΦΠΑ που τους διαλύει καθότι η Νάξος εντάχθηκε στα έξι νησιά του Αιγαίου που πιλοτικά έχασαν τους μειωμένους συντελεστές με αποτέλεσμα από το 9% να δουν τα προϊόντα να φορολογούνται με 23%. Και η δεύτερη τώρα, που έρχεται το ασφαλιστικό να τους ισοπεδώσει.  Αυτοί οι άνθρωποι το μόνο που ζητούν είναι να έχουν το δικαίωμα να καλλιεργούν τα χτήματά τους και να μπορούν να τα πουλούν σε …τιμές τέτοιες που να τους επιτρέπεται να ζουν με αξιοπρέπεια. Κι όμως η διαμαρτυρία σκεπάστηκε από μία κίνηση χεριού. Και αυτό ήταν το λάθος. Και γι αυτό οφείλω συγνώμη από τους ανθρώπους αυτούς… Γιατί αν και δεν είμαι αγρότης έχω δει από κοντά πως είναι να δουλεύεις κάτω από τον καυτό ήλιο για να μαζεύεις πατάτες ή μέσα στο κρύο για να βοσκήσεις τα ζώα. Το ξέρω από πρώτο χέρι. Το χόμπι της οικογένειας βλέπετε και οι οικογενειακές σχέσεις με γεωργούς είτε στις Εγγαρές είτε στα Λιβαδοχώρια.

Και είναι άδικο γι’ αυτούς. Οι αγρότες σήμερα λοιδορούνται με χαρακτηριστική ευκολία. Το ανέφερε πρόσφατα και η κυβερνητική εκπρόσωπος κα Γεροβασίλη που προέρχεται από περιφέρεια (βλ Άρτα) αγροτική «οι αγρότες κάθονται στα καφενεία και ξεκοκαλίζουν τις επιδοτήσεις». Για να το λέει ενδεχομένως θα έχει προσωπική εμπειρία λόγω της περιφέρειας που εκλέγεται. Και ενδεχομένως να έχει και …δίκιο.  Όπως έχουν δίκιο όσοι λένε ότι «άργησαν» οι αγρότες να ξεσηκωθούν, ότι πολύ απλά εκμεταλλεύονται τον τουρισμό της καλοκαιρινής περιόδου και αδιαφορούν αφού έχουν δεύτερο εισόδημα και όλα τα άλλα που εύκολα ομολογεί κανείς. Και εν γένει ότι οι αντιδράσεις τους είναι για τα μάτια του κόσμου. Όμως, το ερώτημα που έρχεται αβίαστα είναι «ποιος τα λέει αυτά;» Ένας λαός που από το 2010 και μετά το μόνο που κάνει είναι να… κοιτάζει από το καναπέ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχολιάζοντας. Κάποια στιγμή που προσπάθησε να αντιδράσει με συγκεντρώσεις και πορείες ήρθε η κομματοποίηση και όλα τελείωσαν. Κι από τότε …σιωπή. Ψήφος σε κόμμα που υποσχέθηκε «ελπίδα» αλλά αυτή τελικά οφείλει να πεθαίνει πρώτη και όχι τελευταία. Τώρα, είναι έτοιμος ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει «Κυριάκο» γιατί λέει ότι μπορεί να φέρει το κάτι διαφορετικό…. Όχι δεν είναι ανέκδοτο. Αντί να δεχτεί ο Έλληνας ότι πρέπει να προχωρήσει σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις αρέσκεται σε επιλογές που φέρνουν μόνο «κέρδος» ως προς το χρόνο παράτασης θανάτου. Και τίποτα περισσότερο. Και αυτό είναι το χειρότερο λάθος…
Αααα. Τελικά, μικρές απλές κινήσεις είναι σε θέση να αλλάξουν τον κόσμο. Μία είχε κάνει κάποτε ο Ανδρέας όπως έγραψε ο φίλος μου ο Μιχάλης… Ε τώρα έκανα κι εγώ…»

πηγή: « η ΜΑΣΚΑ»

Read More

Σταύρο, χάσαμε!..

Δύο μέρες και συνολικά καμιά 15αριά ώρες καρφωμένος στη Βουλή για τη συζήτηση του αθλητικού νομοσχεδίου, ήρθα ο άνθρωπος και λάλησα. 
Ισως η κατάστασή μου πλέον να είναι μη αναστρέψιμη... Θα μου τα φάνε οι ψυχίατροι! 
Δεν είναι λίγο πράμα να βλέπεις τους εκπροσώπους του λαού να διασταυρώνουν τα... ξίφη τους (θου Κύριε!) και να μην ξέρουν τι λένε. Να ονειρεύονται ότι με ένα νομοσχέδιο θα γλιτώσουν τη χώρα από τις «πληγές του Φαραώ». Λες και στην Ελλάδα πάσχουμε από νόμους.

Τέλος πάντων. Ο καιρός «ανοίγει». Σάββατο σήμερα, είναι μέρα χαλάρωσης για πολλούς. Δεν θέλω να σας κουράσω. Με δυο λέξεις και ένα ανέκδοτο θα σας πω την άποψή μου για όλα αυτά που ζήσαμε με το περιβόητο σχέδιο νόμου. «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις». 
Οι δυο λέξεις είναι του Γεράσιμου Αρσένη όταν εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Κώστας Σημίτης. Το «Γιώργο, χάσαμε» του 1996 δανείζομαι σήμερα για να πω στον υφυπουργό Αθλητισμού: «Σταύρο, χάσαμε»...

Το ανέκδοτο ίσως να σας φανεί άσχετο αλλά δεν είναι. Πιστέψτε με: 

Γυρίζει, λοιπόν, κάποιος στο χωριό από την πόλη και συναντάει έναν συγχωριανό να του κάνει οτοστόπ. 
- Γεια σου, πατριώτη. 
- Γεια σου κι εσένα. Στο χωριό πας; 
- Ναι, εσύ; 
- Στο χωριό πάω, έλα μέσα να μην τυραννιέσαι εκεί έξω στη ζέστη. 
Καθ' οδόν, ξαφνικά πετιέται στη μέση του δρόμου ένας σκύλος. Ο οδηγός προσπάθησε να τον αποφύγει αλλά ήταν αδύνατον και έτσι μοιραία επήλθε η σύγκρουση. Ο σκύλος όμως δεν πέθανε αλλά έμεινε να χαροπαλεύει στη μέση του δρόμου. Κατεβαίνοντας ο οδηγός, βγάζει ένα μαχαίρι και «αποτελειώνει» τον άτυχο σκύλο μπροστά στα μάτια του έκπληκτου συγχωριανού. 
- Για να μην τυραννιέται το καημένο! 
Επιβιβάζονται ξανά στο όχημα και πιο πάνω σε μια στροφή πετιέται στη μέση του δρόμου ένα πρόβατο. Χωρίς να το θέλει, ο οδηγός τρακάρει με το πρόβατο, με αποτέλεσμα να το αφήσει και αυτό να χαροπαλεύει στη μέση του δρόμου. 
Χωρίς να χάσει ώρα, κατεβαίνει από το όχημα και βγάζοντας το μαχαίρι του σφάζει το πρόβατο. 
- Για να μην τυραννιέται το καημένο, λέει πάλι στον τρομαγμένο συγχωριανό του. 
Σε μια στροφή πιο πάνω ο οδηγός χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου με αποτέλεσμα αυτό να βγει από τον δρόμο και να καταλήξει αναποδογυρισμένο μέσα σε ένα χωράφι. 
Ο οδηγός, χωρίς να πάθει τίποτα, καταφέρνει να βγει από το αυτοκίνητο και τρέχει να βοηθήσει τον συνεπιβάτη του. 
- Φίλε μου, είσαι καλά, έπαθες τίποτα; Θεέ μου, παραλίγο να μας σκοτώσω! 
Και ο συγχωριανός, προσπαθώντας να βάλει τα άντερά του μέσα στην κοιλιά του, να κρύψει το σπασμένο του πόδι και γεμάτος αίματα παντού, απαντάει: 
- Ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα!

FULLpassion #117 EfSyn 09may2015

Read More

FULLpassion #117 EfSyn 09may2015

Read More

No one puts their children in a boat unless...

No one puts their children in a boat 
unless the water is safer than the land*

*Κανένας δεν βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα 
εκτός κι αν το νερό είναι ασφαλέστερο από τη γη

Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε, την Πέμπτη στις Βρυξέλλες οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Τριπλάσια χρηματοδότηση για την έρευνα και τη διάσωση των μεταναστών στη Μεσόγειο και περισσότερα πλοία για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού στη «mare nostrum».

Η γαλαντόμος Ανγκελα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να αυξηθούν ακόμα περισσότερο τα κονδύλια της Ε.Ε. για τις επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, αν χρειαστεί, ενώ ο Φρανσουά ετοιμάζεται να αναλάβει πρωτοβουλία ώστε να υπάρξει ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την ανάγκη καταστροφής των σκαφών που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι.

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αξιωματούχοι του ΟΗΕ μιλούν για «μινιμαλιστική προσέγγιση» στο θέμα από πλευράς Ε.Ε. και ζητούν από την Ενωση να δημιουργήσει «νόμιμα κανάλια μετανάστευσης» για την απορρόφηση ανειδίκευτων εργατών.

Και κάθομαι και βασανίζω το φτωχό μου το μυαλό κι αναρωτιέμαι: 
- γιατί όλοι αυτοί οι κοστουμαρισμένοι κύριοι -και οι κυρίες με τις τουαλέτες- του δυτικού κόσμου αρνούνται να δουν ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που σπρώχνουν χιλιάδες και χιλιάδες στο «απονενοημένο»... κολύμπι στα βαθιά της Μεσογείου. 
- γιατί ασχολούνται μόνο με το 10-20% της «διαδρομής» τους και δεν κοιτάζουν λίγο πιο πίσω, στις εστίες τους. 
- γιατί αδιαφορούν, κλείνουν τα μάτια και δεν προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα στην πηγή τους.

Εκτός κι αν... Εκτός κι αν αυτό θέλουν. Οι δυνατοί, αυτοί που θα επιβιώσουν, είναι μια χαρά -φτηνά εργατικά- χέρια για τα εργοστάσιά μας, τις μηχανές μας, τις εκτάσεις μας, τις βιομηχανίες μας. 
Και ζήσαν αυτοί καλά και (όχι, δεν το λέω)...

FULLpassion #115 EfSyn 25apr2015

Read More

Πτυχίο στην Παλαιοκαστρίτσα και ντοκτορά στις Μπενίτσες;

Η Αγγελική είναι η αγαπημένη μου ανιψιά. Κόρη της Ολγας και του Νίκου. Τελείωσε με άριστα το Λύκειο και πέτυχε την εισαγωγή της στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιόνιου Πανεπιστημίου. Στην Κέρκυρα η Αγγελική. Στην Κρήτη οι γονείς με άλλα τέσσερα κοπέλια. Στο μεροκάματο, λοιπόν, για να τραφούν έξι στόματα και η Αγγελικούλα. 
Η οποία Αγγελικούλα θα μπορούσε να μπει και στη Φιλοσοφική στο Ρέθυμνο. Και σε πανεπιστημιακό τμήμα στο Ηράκλειο. Της αρέσει όμως αυτό που διάλεξε και... πώς να της χαλάσεις χατίρι (που δεν είναι χατίρι αλλά... τέλος πάντων). Το καλό με τη σχολή που διάλεξε είναι ότι θα βρει γρήγορα δουλειά και δεν είναι από τα πτυχία που... χάνονται. 
Ομως, εδώ και σχεδόν έναν μήνα, η σχολή δεν λειτουργεί. Τα παιδιά έχουν κάνει κατάληψη. Οι γονείς ανησυχούν (και συνεχίζουν να πληρώνουν...). Ο λόγος της κατάληψης; Διαβάστε τι αναφέρει ο Σύλλογος Φοιτητών του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου, σχετικά με το ζήτημα που έχει προκύψει για το εξάμηνο άσκησης στο εξωτερικό, «που βρίσκεται ένα βήμα πριν την ουσιαστική κατάργησή του»:

«Τα τελευταία χρόνια τα πτυχία των φοιτητών του ΤΞΓΜΔ χάνουν όλο και περισσότερο την αξία τους. Ενα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, μεταξύ άλλων, είναι η σταδιακή κατάργηση του εξαμήνου εξωτερικού, δηλαδή η φοίτηση των ασκούμενων μεταφραστών για ένα εξάμηνο στο εξωτερικό με έξοδα του τμήματος, με σκοπό την περαιτέρω εξοικείωσή τους με τη γλώσσα εργασίας τους. Βαθμιαία το ποσό του προϋπολογισμού που αντιστοιχούσε στο εξάμηνο εξωτερικού μειωνόταν, με αποκορύφωμα τη φετινή απόφαση της Συγκλήτου για μηδενικό προϋπολογισμό. Η υποβάθμιση αυτή του πτυχίου μας επικυρώθηκε και νομικά, με την υπουργική απόφαση του 2012 η οποία καθιστά δυνητικό πια, αντί για υποχρεωτικό, το εξάμηνο εξωτερικού. Η ίδια πολιτική λιτότητας προκαλεί στο τμήμα μας εξίσου σημαντικά προβλήματα, όπως την έλλειψη διδακτικού προσωπικού, κυρίως στην κατεύθυνση της Διερμηνείας και την ειδίκευση της Ισπανικής που στην ουσία έχει καταργηθεί. Το εξάμηνο εξωτερικού δεν αποτελεί πολυτέλεια, ούτε απλώς 21 διδακτικές μονάδες. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι των σπουδών μας και απαραίτητο εφόδιο για ένα μεταφραστή, καθώς έρχεται σε άμεση επαφή με το αντικείμενό του. Η κατάργηση αυτού απορρέει από την εσκεμμένη υποχρηματοδότηση της παιδείας και την υποβάθμιση του δημοσίου, δωρεάν και ενιαίου χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Κατά συνέπεια, δημιουργούνται πτυχία δύο ταχυτήτων: όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τα έξοδά τους μόνοι τους για να μεταβούν στο εξάμηνο εξωτερικού, αυτόματα αποκτούν πτυχίο κατώτερο από αυτούς που "δύνανται". Ως Σύλλογος Φοιτητών καταγγέλλουμε την απαράδεκτη στάση της Συγκλήτου και της πρυτανικής αρχής, που ενώ γνωρίζει το πρόβλημα εδώ και χρόνια, όχι μόνο αδιαφορεί για αυτό και προωθεί την κατάργηση του εξαμήνου και δείχνει ξεκάθαρα τη στάση της απέναντι στους αγώνες των φοιτητών με συλλήψεις, μηνύσεις, εκφοβισμό και κλειστές πόρτες. Απαιτούμε: αύξηση του προϋπολογισμού για το πανεπιστήμιο, επαρκή χρηματοδότηση για την πλήρη κάλυψη των εξόδων των φοιτητών στο εξωτερικό, διατήρηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα του εξαμήνου, πρόσληψη μόνιμου διδακτικού και διοικητικού προσωπικού. Ζητάμε τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας, των εργαζομένων και της φοιτητικής κοινότητας για τον αγώνα μας. Καλούμε όλα τα όργανα του πανεπιστημίου να πάρουν ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα». 

Αυτά τα ωραία, που λέτε... 
Μπαίνω στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου (http://www.dflti.ionio.gr) και διαβάζω κι εγώ: 
«Το Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου άρχισε να λειτουργεί στην Κέρκυρα το ακαδημαϊκό έτος 1986-87 και είναι το μοναδικό στην Ελλάδα πανεπιστημιακού επιπέδου Τμήμα κατάρτισης ελληνόφωνων μεταφραστών και διερμηνέων. Η διάρκεια σπουδών είναι τετραετής και χωρίζεται σε οκτώ εξάμηνα. Το Ζ’ εξάμηνο φοίτησης της Ειδίκευσης Μετάφρασης γίνεται υποχρεωτικά σε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, με δαπάνη του Ιονίου Πανεπιστημίου». 
Την προσέξατε τη λέξη ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ; Ε, αυτή τη μικρούλα λέξη την άλλαξαν και στη θέση της έβαλαν μια καινούργια: ΔΥΝΗΤΙΚΑ! Αμα θέλουμε, δηλαδή. Αν γουστάρουμε. Αν έχουμε λεφτά. Αν... Αν... Αν... 

Είπα λοιπόν κι εγώ -ο άσχετος- να βοηθήσω στη δημοσιοποίηση του θέματος μπας και... 
Ψάχνοντάς το λοιπόν ανακαλύπτω: 
- το δημοτικό συμβούλιο Ζακύνθου να εκδίδει ψήφισμα συμπαράστασης 
- τον περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, Θόδωρο Γαλιατσάτο, ο οποίος ζήτησε συνάντηση όλων των αιρετών με τη Σύγκλητο, να στέκεται δίπλα στους φοιτητές 
- τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη Νομαρχιακή Επιτροπή Κέρκυρας (του κυβερνώντος κόμματος παρακαλώ) να στέκεται αλληλέγγυα «στους δίκαιους αγώνες που δίνει το φοιτητικό κίνημα στην Κέρκυρα ενάντια στην άδικη αυτή απόφαση καθώς και στην περαιτέρω εντατικοποίηση των σπουδών τους μέσω της θεσμοθέτησης πτυχίου μετάφρασης δύο ταχυτήτων» 
- συνάντηση της βουλευτού Κέρκυρας (ΣΥΡΙΖΑ) Φωτεινής Βάκη με τον διευθυντή του Γραφείου του υπουργού Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων Δημήτρη Ζέρβα (6 Μαρτίου), κατά τη διάρκεια της οποίας «η βουλευτής τον ενημέρωσε για τα προβλήματα της εκπαίδευσης στην Κέρκυρα, δίνοντας έμφαση και συζητώντας διεξοδικά το θέμα του εξαμήνου εξωτερικού του ΤΞΓΜΔ καθώς και το θέμα της σίτισης των φοιτητών» 
- ερώτηση στη Βουλή της κ. Φωτεινής Βάκη (26 Φεβρουαρίου) προς τον υπουργό Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων κ. Αριστείδη Μπαλτά με θέμα: «Κατάργηση του εξαμήνου εξωτερικού του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας (ΤΞΓΜΔ) του Ιονίου Πανεπιστημίου» 
- απάντηση του υπουργού δέκα ημέρες αργότερα (16 Μαρτίου) με την οποία... νίπτει τας χείρας του και επισημαίνει ότι «η κατανομή της επιχορήγησης σε επιμέρους δραστηριότητες και τμήματά του (του Ιονίου Πανεπιστημίου) ανήκει στις αρμοδιότητες των οργάνων διοίκησης του ιδρύματος»! 
Και -πλέον- αναρωτιέμαι: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» 

Εχω μια λύση. Λίγο... τραβηγμένη βέβαια. Τόσοι τουρίστες κατακλύζουν την Κέρκυρα και τα Ιόνια νησιά το καλοκαίρι. Εκεί ακριβώς να στείλουν τους φοιτητές για το Ζ’ εξάμηνο. Να τους ξαμολήσουν με μαγιό και μπικίνι, συνοδεία καθηγητών, στις πανέμορφες παραλίες και να πιάσουν στην πάρλα οποιονδήποτε δεν μιλά ελληνικά. Να δεις εσύ εκπαίδευση. Γιατί αν περιμένεις από το κράτος... το βλέπω λίγο χλομό. 
Και για να σοβαρευτούμε. Υπάρχει κάποιος να μπορεί να δώσει λύση; Να μπορεί να αποκαταστήσει την τάξη; Η Αγγελικούλα -καλά κάνει και- διεκδικεί. Κάποια στιγμή, όμως, πρέπει να πάρει το πτυχίο της. Με τους κανόνες που της υποσχέθηκε κάποιο υπουργείο, κάποιο κράτος, όταν θέλησε να φτιάξει το μηχανογραφικό της κάνοντας όνειρα... 
Κι οι γονείς της περιμένουν. Περιμένουν από ένα κράτος το οποίο «πληρώνουν» καθημερινά με ΦΠΑδες, εφορίες, εισφορές και δεν συμμαζεύεται, να ανταποκριθεί σ' αυτά τα ελάχιστα που έχει υποχρέωση.
Διάολε. Για παιδεία μιλάμε.

FULLpassion #111 EfSyn 28mar2015

Read More

«Νo one wants to see this except your doctor»

«Νo one wants to see this except your doctor. Colon cancer is the second most deadly cancer. But, detected early, it's also one of the most treatable. Find out more at merediths-miracles.org, Meredith's Miracles Colon Cancer Foundation, Lexington, Kentucky».

«Κανείς δεν θέλει να το βλέπει αυτό, εκτός από το γιατρό σου. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο δεύτερος πιο θανατηφόρος καρκίνος. Όμως, αν ανιχνευθεί νωρίς, είναι επίσης μια από τις πιο θεραπεύσιμες ασθένειες».

Αυτή η καμπάνια της διαφημιστικής εταιρείας FCB κατέκλυσε τα μέσα μαζικής μεταφοράς του Σικάγο –κατ’ αρχήν-, για την ευαισθητοποίηση των πολιτών. Είτε χιουμοριστική, είτε προκλητική, σκοπός της είναι να σώσει ζωές.

Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 3.000 άτομα προσβάλλονται κάθε χρόνο από καρκίνο του παχέος εντέρου και η συχνότητα της νόσου αυξάνει με γοργό ρυθμό…

FULLpassion #110 EfSyn 21mar2015

Read More

FULLpassion #85 EfSyn 27sep2014

Read More

«Κνωσόντας την αλήθεια»

«Από μικρός υπήρξα ποδοσφαιριστής. Ερασιτέχνης αλλά παθιασμένος. Εφηβος έπαιζα και σε μια ομάδα που έφτασε ακόμη και στη Β' Εθνική. Τον Ηρόδοτο Ηρακλείου. Τον Ηρόδοτο της Αλικαρνασσού των προσφύγων, των μικροαστών...

Πάντα μέσα στο γήπεδο υπήρχαν στιγμές που αφαιρούμουν. Σταματούσα να παίζω και απλώς κοίταζα. Με μάγευε η μπάλα, όπως βέβαια τόσα εκατομμύρια στον πλανήτη. Ομως εμένα με μάγευε παράξενα αυτή η θεά μπάλα. Την έβλεπε να ακολουθεί την τροχιά και κάτι αρχέγονο, κάτι άκρως γοητευτικό, διεύρυνε το είναι μου...

Η μπάλα σαγηνεύει, γιατί είναι το αρχέτυπο της γης μας, που είναι στρογγυλή, κινείται μες το Χάος, "που έχει φάει σουτ απ' το Θεό και στο άγνωστο πηγαίνει ποιο άραγε γκολπόστ την περιμένει, ποιο γκολ να της συμβεί"! Είναι επίσης η υπενθύμηση του κύκλου η αίσθηση της συνολικότητας...

Ζούμε στον αστερισμό της μπάλας. Και μόνο να σκεφτεί κανείς ότι καθιερώθηκε από ένα "σπορ" και από ένα πρίγκηπα της Βρετανίας, που έφιππος χτύπαγε τα κομμένα κεφάλια αντιπάλων του με ένα χοντρό ραβδί. Αρα, το ανθρώπινο κεφάλι είναι η προΰπαρξη της μπάλας και του αρχέτυπου της γης, το οποίο υπήρχε σίγουρα σαν ιερή ιδέα κάπου στα θεϊκά πεδία και την ενόραση του Πλάτωνα...

Ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και ερασιτέχνης κοινωνικός μαχητής και αναζητητής από την εφηβεία μου, είχα ένα παράπονο: "γιατί να γεννηθώ στην Κρήτη και όχι στην Καλιφόρνια;" είχα ένα δίκιο, αλλά ήμουν αφελής και αγνώμων. Η Καλιφόρνια παραμένει ακόμη μια υψηλού επιπέδου κοινωνία, ενώ η Κρήτη ακόμη βολοδέρνει σ' ένα πάλαι ποτέ ζενίθ κι ένα σύγχρονο ναδίρ. Κι όμως εκτός το κλίμα τους που είναι παρόμοιο, η Καλιφόρνια και η Κρήτη είναι στο ίδιο σεισμικό τόξο. Ομως η Κρήτη έχει άλλη μοίρα από την Καλιφόρνια, άλλο κάρμα κι ένα αέναο εν δυνάμει μεγαλείο που, όταν αναδύεται ή εμφανίζεται στο προσκήνιο, φωτίζει τις αρμονικές των δύο ημισφαιρίων, τη χρυσή τομή του πλανήτη, τη συνισταμένη της ιστορικής μας ειμαρμένης. Τώρα σχεδόν καταλαβαίνω γιατί έκανα καλά να γεννηθώ και να μεγαλώσω στην Κρήτη, και όχι στην Καλιφόρνια, που και αυτήν την αγαπώ και έχω ιδεολογικές συνάφειες με την ποιότητα της κουλτούρας της, αν και δεν έχω πάει».

* Πηγή: Μανώλης Ρασούλης, «Κνωσόντας την αλήθεια», Το Κρητικό Μανιφέστο, Εκδόσεις: Το Αυγό, Ηράκλειο Κρήτης 1996 
** O Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε σαν αύριο, 28 Σεπτεμβρίου του 1945 
*** Η προσωπογραφία είναι έργο του ζωγράφου Γιάννη Διαμαντάκη («Κρητών Πάνθεον», http://ioannisdiamantakis-diamantakis.blogspot.gr) 

Read More

Ο «Κουροπαλάτης» Τσίπρας άνοιξε τον δρόμο!

Με την προχθεσινή επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Αστέρα Τρίπολης στον Πατριάρχη ολοκληρώθηκε ο κύκλος επισκέψεων των ομάδων της Superleague στο Φανάρι! 
Οι μεγάλοι, άλλωστε, κάνουν το δρομολόγιο ετησίως (πώς πάει η μάνα μου κάθε Αύγουστο στην Τήνο;), ενώ ΑΕΚ - ΠΑΟΚ έχουν ελευθέρας λόγω καταγωγής. ΠΑΣ Γιάννενα, Νίκη Βόλου, Πανθρακικός και Πλατανιάς (όπως βλέπετε στα στιγμιότυπα) έχουν τιμήσει με τη σειρά τους την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα, τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. 
Πριν πάρουν σειρά οι ομάδες της Football League, της Γ' και της ΕΠΣΑ, προτείνω στους προέδρους των μεγάλων ΠΑΕ να το... δυσκολέψουν λίγο το πράγμα, για να αποκτήσει νέο ενδιαφέρον. 
Το επόμενο level, λοιπόν, είναι να αρχίσουν οι επισκέψεις των ομάδων μας στον Πάπα! Μια χαρά πόλη είναι η Ρώμη. Και ο Φραγκίσκος... 

Read More

FULLpassion #82 EfSyn 06sep2014

Read More

FULLpassion #80 EfSyn 02aug2014

Read More

«Εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι· τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα»

Ευτυχώς, τελείωσε το Μουντιάλ. Το ευτυχώς (μου) έχει μόνο μία αναφορά αφού σε όλα τα... υπόλοιπα (πρέπει να) είναι δυστυχώς. Είδαμε την καλύτερη μπάλα, στα καλύτερα γήπεδα, από τους καλύτερους παίκτες. Είδαμε τις καλύτερες ομάδες στην... καταλληλότερη χώρα για ένα τέτοιο event! Brasil και τα μυαλά στα κάγκελα! Θαυμάσαμε παιχταράδες και τερματοφυλακάρες. «Γεμίσαμε» θέαμα, «χορτάσαμε» γκολ, «κουραστήκαμε» από τις παρατάσεις. Παρατάσεις σε αγώνες αλλά και σε αγωνία.
Πού βρίσκεται το «ευτυχώς» του προλόγου; Στο γεγονός ότι μείναμε ξανά... εμείς κι εμείς στην ποδοσφαιροπαρέα και την ποδοσφαιροκουβέντα. Μας εγκατέλειψαν οι άσχετοι και οι φανατικοί. Φανατικοί παντός είδους. Οπαδοί της «αμερικανιάς» του Μπιλ Σάνκλι: «If you are first you are first. If you are second you are nothing». Μετάφρασις: «Ο πρώτος είναι πρώτος, ο δεύτερος τίποτα».
Μεγάλη μορφή της Λίβερπουλ ο συγχωρεμένος (αυτός την έκανε... Λίβερπουλ), αλλά το γνωμικό του αξίζει μόνο για τα αποδυτήρια. Εκεί που οι κάθε λογής Αλέφαντοι ψάχνουν τρόπους να «ντοπάρουν» τους παίκτες τους. Είτε με αμερικανιές του στιλ «If you are first...», είτε με Κολοκοτρώνηδες, Καραϊσκάκηδες, Μεγαλέξανδρους και «This is Sparta»!
Συμπαθάτε με αλλά προτιμώ Καβάφη. Εμαθα να δίνω -μεγάλη- αξία και στη συμμετοχή. Σέβομαι και ασπάζομαι ότι ο ηττημένος δίνει αξία στον νικητή.
Η αξία του κάθε Μέσι, του κάθε Ρόμπεν, του κάθε Νεϊμάρ και του κάθε Ρονάλντο δεν μειώνεται επειδή δεν πάτησαν στην κορυφή. Αλλωστε στην ποδοσφαιρική κορυφή υπάρχει θέση μόνο για έναν. Επίσης δεν παρατήρησα... αυξητικές τάσεις στην αξία ούτε του Οζίλ, ούτε του Μίλερ, ούτε του Χούμελς, οι οποίοι σήκωσαν το χρυσό αγαλματάκι στο «Μαρακανά».
Ας θημηθούμε, λοιπόν, τους στίχους από «Το Πρώτο Σκαλί» του Κ. Π. Καβάφη, ας ηρεμήσουμε, ας ξαναφέρουμε στη σκέψη μας τι απολαύσαμε στη Βραζιλία φέτος το καλοκαίρι κι ας προετοιμαστούμε για τα... δεινά που μας περιμένουν στα εγχώρια -παντός είδους- γήπεδα τούτο τον χειμώνα.

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν 

μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης· 

«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω 

κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα. 

Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι. 

Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω, 

πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα· 

κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι 

ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.» 

Είπ’ ο Θεόκριτος· «Aυτά τα λόγια 

ανάρμοστα και βλασφημίες είναι. 

Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει 

νάσαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος. 

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· 

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα. 

Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο 

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει. 

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο 

πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι 

πολίτης εις των ιδεών την πόλι. 

Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι 

και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν. 

Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας 

που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης. 

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· 

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.» 

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ικαρος 1984)

Read More

FULLpassion #79 EfSyn 26jul2014

Read More

Von Goethe bis Götze!

Γκέτε
Το ομώνυμο ινστιτούτο προάγει διεθνώς την κουλτούρα και τον πολιτισμό των Γερμανών
Γκέτσε
Σύντομα ένα «ομώνυμο» ινστιτούτο θα προάγει διεθνώς τον σύγχρονο-ολοκληρωτικό τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο

159 Ινστιτούτα Γκέτε λειτουργούν σε 94 χώρες, στις 5 ηπείρους. 
Το 1769, στα 20 του, ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκέτε άρχισε να ανακαλύπτει μέσα του τον ήρωά του Φάουστ. Στα 25 του απέκτησε παγκόσμια φήμη με «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου». Υπήρξε ένας από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πνεύματος. Διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός, φιλόσοφος, ζωγράφος, θεολόγος, επιστήμονας και πολιτικός. 
Το 2014, στα 22 του, ο Μάριο Γκέτσε ανέβασε τη Γερμανία στο ποδοσφαιρικό Εβερεστ. Ηταν αυτός που πέτυχε στην παράταση του τελικού το «χρυσό» γκολ στην Αργεντινή. Ηταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα στην ποδοσφαιρική γερμανική κυριαρχία - ηγεμονία. 
Στα τέσσερα τελευταία Μουντιάλ του 21ου αιώνα (2002, 2006, 2010, 2014) μια ομάδα ήταν πάντα παρούσα στην τετράδα των ημιτελικών. Η Γερμανία! Αλλες δυο ομάδες-χώρες το κατάφεραν δύο φορές (Ολλανδία, Βραζιλία). Κι άλλες οκτώ ομάδες από μία φορά (Τουρκία, Ν. Κορέα, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ουρουγουάη, Ισπανία, Αργεντινή). Σας λέει κάτι αυτό. Εμένα πολλά... Γιατί οι Γερμανοί δεν ξανάρθαν. Ηταν πάντα «εδώ».

Στη φωτογραφία: Ενα μεγάλο «Ζ» έχει αντικαταστήσει το «Η» από το λογότυπο του Ινστιτούτου Γκέτε στο Μόναχο. 14 Ιουλίου 2014. Από τη χαρά για την κατάκτηση του Μουντιάλ και την προσμονή άφιξης του «αεροπλάνου της χαράς»... παρεκτράπησαν και οι σοβαροί Γερμανοί! Από τον Γκέτε στον Γκέτσε. "Von Goethe bis Götze".

Read More

Από τον Γκέτε στον Γκέτσε!

Γκέτε
Το ομώνυμο ινστιτούτο προάγει διεθνώς την κουλτούρα και τον πολιτισμό των Γερμανών
Γκέτσε
Σύντομα ένα «ομώνυμο» ινστιτούτο θα προάγει διεθνώς τον σύγχρονο-ολοκληρωτικό τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο

159 Ινστιτούτα Γκέτε λειτουργούν σε 94 χώρες, στις 5 ηπείρους. 
Το 1769, στα 20 του, ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκέτε άρχισε να ανακαλύπτει μέσα του τον ήρωά του Φάουστ. Στα 25 του απέκτησε παγκόσμια φήμη με «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου». Υπήρξε ένας από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πνεύματος. Διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός, φιλόσοφος, ζωγράφος, θεολόγος, επιστήμονας και πολιτικός. 
Το 2014, στα 22 του, ο Μάριο Γκέτσε ανέβασε τη Γερμανία στο ποδοσφαιρικό Εβερεστ. Ηταν αυτός που πέτυχε στην παράταση του τελικού το «χρυσό» γκολ στην Αργεντινή. Ηταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα στην ποδοσφαιρική γερμανική κυριαρχία - ηγεμονία. 
Στα τέσσερα τελευταία Μουντιάλ του 21ου αιώνα (2002, 2006, 2010, 2014) μια ομάδα ήταν πάντα παρούσα στην τετράδα των ημιτελικών. Η Γερμανία! Αλλες δυο ομάδες-χώρες το κατάφεραν δύο φορές (Ολλανδία, Βραζιλία). Κι άλλες οκτώ ομάδες από μία φορά (Τουρκία, Ν. Κορέα, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ουρουγουάη, Ισπανία, Αργεντινή). Σας λέει κάτι αυτό. Εμένα πολλά... Γιατί οι Γερμανοί δεν ξανάρθαν. Ηταν πάντα «εδώ».

Στη φωτογραφία: Ενα μεγάλο «Ζ» έχει αντικαταστήσει το «Η» από το λογότυπο του Ινστιτούτου Γκέτε στο Μόναχο. 14 Ιουλίου 2014. Από τη χαρά για την κατάκτηση του Μουντιάλ και την προσμονή άφιξης του «αεροπλάνου της χαράς»... παρεκτράπησαν και οι σοβαροί Γερμανοί! Από τον Γκέτε στον Γκέτσε. "Von Goethe bis Götze". 

Read More

FULLpassion #78 EfSyn 19jul2014

Read More

Καθυστερημένο παιδί ο Αντρέας Σάμαρης!!!

Δεν ξέρω αν η γκαρνταρόμπα του Αλέξη Κούγια περιλαμβάνει μεταξωτά βρακιά. Ξέρω –με σιγουριά- ότι ο πολυμήχανος ποινικολόγος δεν διαθέτει επιδέξιο κώλο! 
Επειδή την ξέρει την μπαλίτσα, διέκρινε εύκολα και γρήγορα το ταλέντο του πιτσιρικά Ανδρέα Σάμαρη στην Παναχαϊκή. Ζήτησε λοιπόν ως πρόεδρος από τον πιτσιρικά να υπογράψει νέο 5ετές συμβόλαιο με την πατρινή ΠΑΕ. Ο μικρός Αντρέας, όμως, τον... ντρίμπλαρε και τον έστειλε στον μάνατζέρ του για τα περαιτέρω. 
Αυτομάτως μπήκε στο ψυγείο και κόντεψε να πάθει... κρυοπαγήματα! «Οποιος δώσει ρούχα για προπόνηση στον Σάμαρη θα απολυθεί» ήταν η εντολή στα αποδυτήρια. Ο Αλέξης, βλέπετε, είχε ακούσει ιστορίες για καπεταναίους και προέδρους που «καθάριζαν» στο τσακ μπαμ τέτοιες καταστάσεις. Μόνο που ήταν άλλες οι εποχές. Τότε, στα δύσκολα, κάποιες φορές, μιλούσαν και τα κουμπούρια... 
Για να τον αναγκάσει, λοιπόν, σε έξοδο από την ομάδα, ο Αλέξης μας (που τον χαρακτήριζε «θησαυρό για την Παναχαϊκή») τον κάλεσε σε απολογία με μια ανακοίνωση–μνημείο για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο: 
«Σε απολογία θα κληθεί ο νεαρός ποδοσφαιριστής, Ανδρέας Σάμαρης, ο οποίος τίθεται εκτός προπονήσεων λόγω των συχνών επεισοδίων των οποίων προκαλεί, τραυματίζοντας στην προπόνηση τους συμπαίκτες του, λόγω της μη χρησιμοποίησής του από τον προπονητή της ομάδας μας. Ο Σάμαρης και πέρσι είχε δείξει τέτοιες συμπεριφορές πάλι για τους ίδιους λόγους και δεν είχε απομακρυνθεί παρά την εισήγηση του κ. Τζαναβάρα, λόγω της αγάπης του κ. Κούγια στους νεαρούς ταλαντούχους παίκτες. Από τον Σάμαρη ζητήθηκε να λύσει το συμβόλαιό του, διότι όχι μόνο δεν προσφέρει αγωνιστικά, αλλά είναι επικίνδυνος για τους συμπαίκτες του, καθώς ήδη έχει τραυματίσει τους Παπαποστόλου και Βαλλιάνο»! 
Ηταν 25 Σεπτεμβρίου του 2009. Δέκα ημέρες αργότερα (5 Οκτωβρίου) ο φάκελος Παναχαϊκή έκλεινε για τον Ανδρέα Σάμαρη: «Η ΠΑΕ Παναχαϊκή ανακοινώνει ότι λύθηκε το συμβόλαιο κατόπιν κοινής συμφωνίας με τον νεαρό ποδοσφαιριστή Ανδρέα Σάμαρη. Η ΠΑΕ Παναχαϊκή εύχεται στον Ανδρέα Σάμαρη τη μεγαλύτερη επιτυχία στη μελλοντική του ποδοσφαιρική ζωή». 
Δυο χρόνια αργότερα, Κούγιας και Σάμαρης «ξανασυναντήθηκαν». Η Παναχαϊκή έδινε φιλικό ματς προετοιμασίας στη Νέα Σμύρνη με τον Πανιώνιο, τη νέα ομάδα του ποδοσφαιριστή. Το ματσάκι δεν ήταν βέβαια και πολύ φιλικό, κάτι που... επιβεβαιώνεται και από την ανακοίνωση–καταγγελία που εξέδωσε αργά το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου 2011 η Παναχαϊκή εναντίον των «κυανέρυθρων», αντιπάλων παικτών, παραγόντων, δημοσιογράφων, αλλά και του Σάμαρη! 
Αναφέρεται μεταξύ άλλων: 
«Η ΠΑΕ Παναχαϊκή και οι άνθρωποί της περίμεναν μια φιλική και ανθρώπινη αντιμετώπιση από τους ανθρώπους, προπονητές και ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου αλλά αντί αυτού αντιμετώπισαν εντός αγωνιστικού χώρου ποδοσφαιρικά ζώα τα οποία υπό την ανοχή του διαιτητή Σφακιανάκη έστειλαν 4 ποδοσφαιριστές μας στο νοσοκομείο (Tafili χιαστούς από εγκληματικό κτύπημα εκτός φάσεως του καθυστερημένου αυτού παιδιού Σάμαρη και το οποίο έμεινε ατιμώρητο, Hurtado αιμάτωμα στον μηρό από αντιαθλητικό κτύπημα του Κουμουρτζί, Furtado σοβαρό τραύμα στην ποδοκνημική, Κοκκίνης εγκεφαλική διάσειση από την απάνθρωπη και αντιαθλητική επίθεση με μπουνιές και κλωτσιές στο κεφάλι ενώ ήταν πεσμένος στο έδαφος από τον αληταρά Ριέρα χωρίς να του έχει γίνει καν φάουλ προηγουμένως παρά ένα καθαρό τάκλιν)». 

Ηθικόν δίδαγμα: Οταν κάποια στιγμή προσπαθείς αδίκως να τυλίξεις κάποιον σε μια κόλλα χαρτί για να του καταστρέψεις την ποδοσφαιρική -τουλάχιστον- ζωή του, μπορεί να έρθει μια άλλη στιγμή κι αυτός να σε τυλίξει με κάτι πιο... μακρύ γύρω από τον λαιμό σου. Οχι για να σε πνίξει. Μη φοβάσαι. Για να σε ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ!

Read More

Βραζιλιάνος ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς"!

Μυριάδες είναι οι απανταχού Ελληνες που ζουν με τον μύθο του εξαδάκτυλου. Του εξαδάκτυλου που θα μας οδηγήσει (τρομάρα μας…) ξανά εις την Πόλην! Δεν ξέρω ποιον εννοεί στην προφητεία του ο Κοσμάς ο Αιτωλός: «Εξαδάκτυλος την παρέδωσε (την Κωνσταντινούπολη) εξαδάκτυλος θα την παραλάβει». Δεν ξέρω ποιος (θα) είναι ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς». Αν θα 'ναι ο Αγιος Ιωάννης Βατάτζης ή ο Βλαντίμιρ Πούτιν! 
Ξέρω ότι οι Βραζιλιάνοι έχουν δεκατέσσερα μέλη της οικογένειας Da Silva με έξι δάχτυλα σε κάθε χέρι και πόδι, χάρη σε μια σπάνια γενετική πάθηση που ονομάζεται πολυδακτυλία. 
«Δίνουμε όλη μας την ενέργεια στην Εθνική μας για να κερδίσει το Κύπελλο η Βραζιλία» είπε στο Reuters η 28χρονη Ana Carolina Santos da Silva, από την πρωτεύουσα Μπραζίλια όπου ζει η οικογένεια... 

Read More